Χριστός Ανέστη! Υπήρχε κάποτε ένας μοναχός που αντί να λέει «καλημέρα» ελεγε «Χριστός Ανέστη» όλον τον χρόνο! Δεν ξέρω πολλά για τη ζωή εκείνου του μοναχού. Μόνο αυτήν την μικρή ιστορία.
Κάτι μου λέει όμως ότι θα ήταν ένας πολύ ευτυχισμένος άνθρωπος. Ξεκινούσε την ημέρα του με το θετικότερο μήνυμα όλων των εποχών.
Όταν έχεις ένα ολόκληρο έθνος να βλέπει τα μαύρα μηνύματα σε τοίχους, να τα ακούει σε μαζικά μέσα ενημέρωσης, συζητήσεις σε λεωφορεία, σε δουλειά, στην τηλεόραση, τι διάθεση θα έχεις; Όλοι κατηγορούν την κυβέρνηση και τα πουλημένα κόμματα.
Οι καθημερινές επιλογές όμως των πολιτών τι περιλαμβάνουν; Βλέπω τόσο νέους ανθρώπους παρατημένους στο έλεος του δημοσίου να παλεύουν να κατακτήσουν την καρέκλα της βολής και να κατηγορούν τους απέξω.
Οχι, δεν τα φάγαμε μαζί, αλλά πώς να το κάνουμε, μαζί ανεχόμαστε τα σαθρά μηνύματα που μας κάνουν να κοιτάμε σαν χαμένοι μπροστά χωρίς να κοιτάμε τίποτα στην ουσία, μαζί πιστεύουμε ότι δεν υπάρχει ανάσταση για την Ελλάδα παρά μόνο μέσα από την ανθρώπινη προσπάθεια.
Και πώς μπορείς να αντισταθείς στο σκοτάδι χωρίς το Φως; Είναι η δική μου ερώτηση.
Διότι όλοι βλέπουν το φως στα όπλα, αλλά το πραγματικό φως προέρχεται μέσα από την αγάπη. Εχουμε σταματήσει να αγαπάμε τον διπλανό μας, να ονειρεύομαστε μια όμορφη ζωή για όλους.
Μένουμε στο ατομικό συμφέρον και δεν έχουμε καταλάβει ότι τα όμορφα πράγματα στη ζωή γίνονται πιο όμορφα όταν τα μοιράζεσαι, ότι το αναστάσιμο φως έχει τη δύναμη να μας ζεστάνει σε καταστάσεις δύσκολες. Δεν είναι μόνο θέμα σωτηρίας. Είναι θέμα ευζην. Χριστός Ανέστη λοιπόν όλον τον χρόνο!
