Ένας πολύ καλός ιεροκήρυκας παρατήρησε κάποια μέρα έναν θρησκευόμενο οικογενειάρχη ο οποίος για να θρέψει την οικογένειά του έσπαζε πέτρες για να στρωθούν οι δρόμοι. Γιά να εκτελεί όμως καλύτερα την εργασία του δούλευε γονατιστός.
Ο ιεροκήρυκας τότε τον ρώτησε:
Ιωάννη πόσο θα ήθελα και εγώ να έσπαζα τις πέτρινες καρδιές των ακροατών μου με το κήρυγμά μου,όπως εσύ σπάζεις αυτές τις πέτρες.
Καί ο καλός εργάτης του απάντησε:
Θα μπορέσεις και εσύ να το πετύχεις, αν και εσύ εργάζεσαι γονατιστός «Προσευχόμενος».
