Ο Χριστός τίμησε, αγκάλιασε και μερίμνησε και για τα δύο φύλα.
Το βλέμμα της πονηρής γυναίκας είναι καυτό, το φιλί της δηλητήριο και σε συνδυασμό με την απατηλή ομορφιά του προσώπου της και τα κολακευτικά λόγια της, μπορούν να παρασύρουν οποιονδήποτε άνδρα στην πλαστή αγάπη της. Και έτσι μπορείς να δεις, μορφωμένο και συνετό άνδρα, ακόμα και θεολόγο, μοναχό ή και Επίσκοπο, πολλές φορές να φονεύεται πνευματικά από μια τέτοια γυναίκα και να περιφέρεται σαν ένα τιποτένιο ζώο, που είναι δεμένο από ένα σχοινί. (Μέγας Βασίλειος)
Οι πονηρές διαθέσεις των γυναικών οδηγούν στο βυθό τις ασθενείς ψυχές εκείνων που κατοικούν μαζί τους. (Μέγας Βασίλειος)
Το πιο μεθυστικό πιοτό για μια γυναίκα είναι η κολακεία. (Ιερός Αυγουστίνος)
Αν ο Θεός ήθελε τη γυναίκα να κυβερνά τον άνδρα, θα την έβγαζε από το κεφάλι του Αδάμ. Αν την προόριζε για σκλάβα του, θα την έβγαζε από τα πόδια του. Αλλά ο Θεός έβγαλε την γυναίκα από το πλευρό του άνδρα, γιατί την έκανε, για να γίνει βοηθός και ίση του. (Ιερός Αυγουστίνος)
Ο Χριστός τίμησε, αγκάλιασε και μερίμνησε και για τα δύο φύλα. Γεννήθηκε από μια γυναίκα. Άντρες, να έχετε θάρρος! Μην απελπίζεστε, γιατί ο Χριστός καταδέχτηκε να γίνει άντρας. Θάρρος, γυναίκες μην απελπίζεστε, γιατί ο Χριστός καταδέχτηκε να γεννηθεί από μια γυναίκα. Άντρες και γυναίκες, μαζί στραφείτε προς τη σωτηρία. (Ιερός Αυγουστίνος)
Η κακιά γυναίκα είναι χειρότερη από τον διάβολο. Και είναι καλύτερα να συναντήσεις στο δρόμο σου έναν διάβολο, παρά μια γυναίκα. Διότι θα κάνεις τον σταυρό σου και ο διάβολος θα φύγει, ενώ η γυναίκα δεν θα φύγει. (Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός)
Τα αμαρτήματα των γυναικών οφείλονται στην απαιδευσία των ανδρών. (Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός)
Η νοικοκυροσύνη δίνει ομορφιά στις γυναίκες και αποτελεί στολίδι γι’ αυτές. Κανένα άλλο υλικό κόσμημα δεν στολίζει πραγματικά, όπως ο στολισμός των έργων, των χεριών της σώφρονος γυναίκας. Διότι η γυναίκα φαίνεται ότι βαδίζει κατά Θεό, όταν με τα χέρια της εργάζεται στο σπίτι της και όχι όταν αγοράζει ό,τι έχει ανάγκη. Διότι το καλύτερο έργο της γυναίκας είναι η νοικοκυροσύνη, με την οποία η νοικοκυρά περιποιείται και στολίζει έτσι τον άνδρα της, με αυτά τα κοσμήματα. Κοσμήματα με τα οποία χαίρονται όλοι, τα μεν παιδιά για την μητέρα, ο άνδρας για την γυναίκα, η γυναίκα γι’ αυτούς και όλοι για τον Θεό. (Άγιος Κλήμης Αλεξανδρείας)
