π. Χαρ. Λίβυος- Παπαδόπουλος
Μία από τις βασικές αιτίες που δεν χαιρόμαστε στη ζωή είναι ότι περιμένουμε να συμβεί κάτι σπουδαίο, φοβερό, εκπληκτικό, για να πούμε: έχω αιτία να είμαι χαρούμενος.
Όμως δεν πρόκειται να συμβεί τίποτα. Άδικα περιμένουμε. Η ζωή είναι μικρά, πολύ μικρά καθημερινά πράγματα. Εκεί είναι η ομορφιά της. Μαθαίνουμε να μην αναβάλουμε τη χαρά, περιμένοντας μία μεγάλη στιγμή.
– Η χαρά είναι κρυμμένη στο πρωινό ξύπνημα.
– Σ’ ένα καντήλι που θ’ ανάψεις.
– Σ’ ένα λιβάνι που θα μυρίσεις.
– Στο φαγητό που ετοιμάζεις για σένα και την οικογένειά σου.
– Στη δουλειά που κάνεις ή μοιράζεσαι με άλλους ανθρώπους.
– Στον περίπατο μ’ ένα φίλο, με ένα ζώο ή με ένα καλό φίλο.
– Στην βροχή που σε πλένει, στη γη που σε κρατά, στον αέρα που σε σκορπά, στη φωτιά που μέσα σου κεντά.
– Στη χειρονομία να είσαι παρών….
Πάψε να τα αναβάλεις όλα για μετά. Δεν υπάρχει παρά μόνο στον νου σου. Το μόνο που υπάρχει είναι το τώρα και εσύ δυστυχώς έμεινες στο πουθενά.
