Του Πρωτοπρ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΓΙΟΥΣΜΑ
Εφημερίου Ι. Ν. Αγίου Θεράποντος, Μυτιλήνης
Περιμένοντας την Ανάσταση του Χριστού μας, στέκομαι στη λέξη «Ανάστασις», κοιτώ την ετοιμολογία της και αποθέτω λίγες σκέψεις μου στην αγάπη σας.
Η λέξη «Ανάστασις» προέρχεται από το ρήμα «ανίστημι – ανίσταμαι». «Αν(ανά)» και «ίστημι – ίσταμαι», που σημαίνει ξανασηκώνω ή ξανασηκώνομαι. Στήνω ή στήνομαι όρθιος.
Άρα είμαι υπαρκτός.
Και ο Κύριος μας, μετά τη Σταύρωση, το θάνατο και την Ταφή «ηγέρθη όντως», ανέστη εκ νεκρών, σύντριψε το θάνατο και εμφανίστηκε όχι μόνο σε μία ή δυο – τρεις γυναίκες, αλλά στους έντεκα μαθητές Του, και σύμφωνα με την Καινή Διαθήκη σε περισσότερους από πεντακόσιους ανθρώπους!
«Ανάστασις», «ανίστημι – ανίσταμαι». «Αν(ανά)» και «ίστημι – ίσταμαι», ξανασηκώνομαι, στέκομαι όρθιος, άρα υπάρχω.
Μακάρι ν’ αναστηθεί η χώρα μας, από την οποιαδήποτε κρίση. Μακάρι ν’ αναστηθεί η αγάπη ανάμεσά μας, πνίγοντας το μίσος και την μεταξύ μας απόσταση. Μακάρι ν’ αναστηθεί η ειρήνη στις χώρες και τις περιοχές που την έχει δολοφονήσει ο πόλεμος. Μακάρι ν’ αναστηθεί η δικαιοσύνη, το φιλότιμο, το χαμόγελο, οι αξίες, οι αρετές.
«Ανάστασις», «ανίστημι – ανίσταμαι». «Αν(ανά)» και «ίστημι – ίσταμαι», ξανασηκώνω και ξανασηκώνομαι, στέκομαι όρθιος, άρα υπάρχω.
Και ο Χριστός αναστήθηκε και ζει στις καρδιές μας και στις καρδιές εκατομμυρίων συνανθρώπων μας, όπου γης.
Αυτή την Ανάστασή του Χριστού, όλοι εμείς και χίλιοι δυο άλλοι την τιμούμε, τη γιορτάζουμε, την ευχαριστιόμαστε, τη χαιρόμαστε.
Τη χαιρόμαστε, γιατί ο Χριστός δε μας θέλει θλιμμένους και προβληματισμένους. «Χαίρετε» μας λέει, όπως είπε και ζήτησε κι από τους Μαθητές Του.
Κι η χαρά όταν υπάρχει εκφράζεται, φαίνεται.
Φαίνεται στο πρόσωπο, στα χείλη, στη φωνή, στις κινήσεις.
Γι’ αυτό κι εμείς μετά τη θλίψη της Μεγάλης Πέμπτης και της Μεγάλης Παρασκευής ας αναστήσουμε τη χαρά. Κι ας φανεί αυτή η χαρά στο πρόσωπό μας, στα χείλη μας, στις κινήσεις μας. Ας φανεί αυτή η αναστάσιμη χαρά, καθώς σε λίγο θα ψάλλουμε όλοι μαζί και δυνατά το «Ανάστα ο Θεός, κρίνων την γήν, ότι συ κατακληρονομήσεις εν πάσι τοις έθνεσι».
«Ανάστα ο Θεός», λοιπόν.
«Ανάστα» και μονίμως αναστημένοι!
