Προτού ο λάβει το κάλεσμα του μοναχισμού και αφιερωθεί στη διακονία των φυλακών, ο μοναχός Μιχαήλ είχε να αντιμετωπίσει πολλά προβλήματα εθισμού.
«Ο εθισμός αποτελούσε κομμάτι της ζωής μου. Πριν από το μοναστήρι, δεν είχα καμία εσωτερική σχέση με τον Χριστό. Είχα αρχίσει, μάλιστα, να επινοώ τα δικά μου “είδωλα”. Πάνω απ’ όλα, είχα κάνει είδωλο λατρείας τον ίδιο τον εαυτό μου». Η ζωή του της εξάρτησης, ωστόσο, και η νέα ταυτότητα που ανακάλυπτε εν Χριστώ ήρθαν κάποια στιγμή αντιμέτωπες. «Ένα από τα δυο έπρεπε να κάνει πίσω».
Κι έτσι, στην Ιερά Μονή του Αγίου Τύχωνος, ο π. Μιχαήλ άρχισε να μαζεύει σιγά σιγά τα κομμάτια της ζωής του και να τα συνθέτει από την αρχή. Ήταν εκεί που άρχισε να δέχεται τη συγχώρηση του Χριστού και να βρίσκει τη θεραπεία.
Σήμερα, ο π. Μιχαήλ έρχεται να αξιοποιήσει τη δική του εν Χριστώ θεραπεία στους αδελφούς και τις αδελφές του που βρίσκονται στη φυλακή. Γι’ αυτόν τον λόγο και κάθε εβδομάδα θα επισκεφτεί ανελλιπώς κι από μια τοπική κρατική φυλακή. Μαθαίνει έτσι να προσφέρει στους άλλους τη συγχώρηση που έλαβε και ο ίδιος. «Δεν μου αρέσει και πολύ ο όρος “διακονία στις φυλακές”» θα πει. «Ξέρω βέβαια ότι έτσι το λέμε, αλλά δεν αισθάνομαι να “διακονώ” αυτούς τους ανθρώπους. Ούτε το νιώθω καθόλου σαν δουλειά. Πηγαίνω για να δω τους φίλους μου, να συναντήσω εκεί τους αδελφούς μου εν Χριστώ». Και σ’ αυτούς που επισκέπτεται, λέει χαμογελώντας: «Εσείς βρίσκεστε εδώ κι εγώ στο μοναστήρι. Και οι δύο μας εκτίουμε ισόβια». Όλοι έχουμε ένα παρελθόν. Άλλοι αγωνιζόμαστε να θεραπευτούμε από τα λάθη και τον εγωισμό μας έξω από τη φυλακή, και άλλοι μέσα σε αυτήν. Ο αγώνας της μετάνοιας είναι κοινός για όλους, όπου κι αν είμαστε. Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή μάς δίνει την ευκαιρία να εμπιστευθούμε τα λάθη που κάναμε στον Θεό και να στραφούμε με μεγαλύτερη ακόμα προθυμία στη διακονία και τη συγχώρηση των άλλων.
Την περίοδο αυτή, λοιπόν, της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, ας πάρουμε παράδειγμα από τον π. Μιχαήλ και από εκείνους που βρίσκονται φυλακισμένοι, για να πλησιάσουμε τον Χριστώ και τον συνάνθρωπο.
Ακούστε την ιστορία του π. Μιχαήλ με τα δικά του λόγια:
