.jpg)
Τα ξέρω, ναι, τα νέα ποιήματά του, ενθουσιάσθηκεν η Βηρυτός μ’ αυτά.
Μιαν άλλη μέρα θα τα μελετήσω.
Σήμερα δεν μπορώ γιατ’ είμαι κάπως ταραγμένος.
Απ’ τον Λιβάνιο πιο ελληνομαθής είναι βεβαίως.
Όμως καλλίτερος κι απ’ τον Μελέαγρο; Δεν πιστεύω.
Α, Μέβη, τι Λιβάνιος! και τι βιβλία!
και τι μικρότητες!…
Μέβη ήμουν χθες – η τύχη τώφερε –
κάτω απ’ του Συμεών τον στύλο.
Χώθηκα ανάμεσα στους Χριστιανούς
που σιωπηλοί προσεύχονταν κ’ ελάτρευαν,
και προσκυνούσαν, πλην μη όντας Χριστιανός
την ψυχική γαλήνη των δεν είχα –
κ’ έτρεμα ολόκληρος και υπόφερνα,
κ’ έφριττα, και ταράττομουν, και παθαινόμουν.
Α μη χαμογελάς, τριάντα πέντε χρόνια, σκέψου –
χειμώνα, καλοκαίρι, νύχτα, μέρα, τριάντα πέντε
χρόνια επάνω σ’ έναν στύλο ζει και μαρτυρεί.
Πριν γεννηθούμ’ εμείς – εγώ είμαι είκοσι ενιά ετών,
εσύ θαρρώ είσαι νεότερος μου –
πριν γεννηθούμ’ εμείς, φαντάσου το,
ανέβηκεν ο Συμεών στον στύλο
κ’ έκτοτε μένει αυτού εμπρός εις τον Θεό.
Δεν έχω σήμερα κεφάλι για δουλειά.-
Πλην τούτο, Μέβη, κάλλιο να το πεις
που ό,τι κι αν λεν οι άλλοι σοφισταί,
εγώ τον παραδέχομαι τον Λάμονα
για πρώτο της Συρίας ποιητή.
Κωνσταντίνος Π. Καβάφης
Ο Όσιος Συμεών ο Στυλίτης, με τη δύναμη του Θεού ξεπέρασε την υλική αυτή φθαρτή φύση, ζώντας με τρόπο αδιανόητο για έναν άνθρωπο αυτού του κόσμου.
Ο Σεπτέμβριος είναι για την Εκκλησία ο πρώτος μήνας της Ινδίκτου, ήτοι του νέου έτους και η πρώτη του ημέρα είναι πρωτοχρονιά. Την ημέρα αυτή, δηλαδή την πρώτη του μηνός Σεπτεμβρίου, η Εκκλησία μας εορτάζει την μνήμη του Οσίου Συμεών του Στυλίτου.
.jpg&description=Ο Καβάφης γράφει για τον Στυλίτη Συμεών){kind=link}