Κάποτε σε ένα χωριό κάπου στην ανατολή ένας χωρικός είχε εφτά άλογα για να κάνει τις δουλειές του.
Μιά μέρα όλα τα άλογα το έσκασαν και πήραν τα βουνά .. χάθηκαν. Έρχονται λοιπόν οι συγχωριανοί του μέσα στην μαύρη θλίψη και άρχισαν να του λένε διάφορα.
– Πώ πώ! τι καταστροφή σε βρήκε! Πώς θα ζήσεις τώρα; Που θα βρεις λεφτά ν’ αγοράσεις άλλα; … και τα λοιπά…
Ο χωρικός ήρεμος και ατάραχος είπε:
Καλό, κακό, ποιός ξέρει;
Πέρασαν λίγες μέρες και μιά μέρα εκεί στα καλά καθούμενα να’ σου πίσω τα εφτά άλογα!!! Και όχι μόνα τους! αλλά είχαν φέρει μαζί τους και άλλα εφτά άγρια άλογα και τώρα ο χωρικός είχε δέκα τέσσερα άλογα.
Ξαναμαζεύονται λοιπόν οι συγχωριανοί μεσ’ στην τρελλή χαρά και άρχισαν να του λένε πάλι διάφορα.
– Τι τυχερός που είσαι! Τώρα θα βγάζεις πολλά λεφτά… όλα καλά σου πάνε! και τα παρόμοια. Ο χωρικός ήρεμος και ατάραχος είπε:
-Καλό κακό, ποιός ξέρει;
Μετά από λίγες μέρες ο γιός του χωρικού στην προσπάθειά του να τιθασεύσει τα άγρια άλογα έπεσε και έσπασε το πόδι του. Ξαναμαζεύονται λοιπόν οι συγχωριανοί και αρχίζουν πάλι τα δικά τους.
– Συμφορά! κακοτυχία! Αυτά τα άγρια άλογα να τα διώξεις! Παραλίγο να σου σκοτώσουν το παιδί! και άλλα διάφορα…
Ο χωρικός ήρεμος και ατάραχος είπε:
-Καλό κακό, ποιός ξέρει;
Μετά από λίγες μέρες γίνεται πόλεμος στην χώρα και όλα τα παλικάρια του χωριού επιστρατεύτηκαν και πήγαν στην πρώτη γραμμή. Πολλά σκοτώθηκαν στον πόλεμο και δεν ξαναείδαν το χωριό τους. Ο γιός του χωρικού με το σπασμένο πόδι δεν επιστρατεύτηκε. Και έτσι γλύτωσε την ζωή του!
* * *
Τελικά για ότι μας συμβαίνει στην ζωή … Μόνο ο Θεός γνωρίζει γιατί επιτρέπει το κάθε τι. Εκείνος ξέρει αν κάτι είναι καλό ή κακό για τις ψυχές μας… Ας Τον εμπιστευθούμε!!!
