Αυτοκτονία;
Εχει γίνει της μόδας πλέον η πράξη και η σκέψη αυτή!
Ο,τι και να πεις….σε τορπιλίζουν πλέον με αυτή τη λέξη.
” Θα αυτοκτονήσω!”.
Εεεε, και τι να σου κάνω; Δίπλα σου θα είμαι συνέχεια να σε κρατώ;
Να σε σταματώ; Είναι δυνατόν;
Μας έχει γίνει απειλή αυτή η έκφραση!
Τι κακό είναι κι αυτό των χρόνων μας;
Τι είδους μάστιγα κι αυτή;
Πόσο φοβερό;
Κοίτα τον Ιώβ!
Πάρε κουράγιο από την βιωτή του!
Τα πάντα είχε χάσει!
Παιδιά, περιουσία,.. και γέμισε και χίλιες δυό πληγές!
“Λέπρα!”.
Δεν είπε όμως ποτέ… “θα σκοτωθώ!”.
“Είη το όνομα Κυρίου ευλογημένο από του νυν και έως του αιώνος!”
Ο Ιώβ το πρωτοείπε, …και το ψάλλουμε μέχρι σήμερα
στο τέλος της Θείας Λειτουργίας.
Που είναι αυτό στις μέρες μας τις τόσο πονηρές;
Που είναι η δοξολογία του Θεού στο στόμα μας;
Εχει γίνει τρόμος αυτή η νέα πληγή της αυτοκτονίας για νέους και ηλικιωμένους,πλουσίους και πτωχούς,ασήμους και διασήμους,
αφανείς και επιφανείς ,μορφωμένους και αμόρφωτους!
Ο Θεός να δώσει! Τι να πούμε;
Να μην σαλέψει το μυαλό μας και κάνουμε κάτι τέτοιο!
Το χείριστο!
Δεν υπάρχει κάτι χειρότερο!
Ο Θεός να μας φυλάει από την σκέψη και μόνον
αυτής της φρικτής πράξης!
ΑΜΗΝ….ΓΕΝΟΙΤΟ!
