Στο χριστουγεννιάτικο μήνυμα προς τους πιστούς ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεόφιλος εύχεται η ειρήνη να επιστρέψει στη Μέση Ανατολή αλλά και σε όλο τον κόσμο.
Το μήνυμα του Πατριάρχη αναφέρει:
Ο προ εωσφόρου εκ Πατρός αμήτωρ γεννηθείς,
επί της γης απάτωρ εσαρκώθη σήμερον εκ σού.
Όθεν αστήρ ευαγγελίζεται μάγοις,
Άγγελοι δε μετά ποιμένων υμνούσι
τον άχραντον τόκον σου, η Κεχαριτωμένη.
(Κοντάκιον της Συνάξεως της Θεοτόκου).
Κατά τας ευφροσύνους και λαμπροφόρους ημέρας του Αγίου Δωδεκαημέρου εορτάζει κατ’ εξοχήν η Εκκλησία, ουχ ήττον όμως και η ανθρωπότης όλη, γεγονός θείον και ουράνιον, εξαίσιον και θαυμαστόν, ξένον και παράδοξον. Εορτάζει το γεγονός της ειρηνικής επισκέψεως και θεραπευτικής επεμβάσεως του Θεού εις την ζωήν του ανθρώπου. Η Εκκλησία διαλαλεί το γεγονός της διά σαρκός Επιφανείας του Θεού εις τον κόσμον. Ομολογεί ότι ο Θεός, ο πλάσας τον άνθρωπον κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν Αυτού, ανέπλασεν αυτόν εις το προ της πτώσεως θεοειδές αυτού κάλλος διά της ομοιώσεως Αυτού αυτώ. Ο Θεός εν τω προσώπω του Μονογενούς Υιού και Λόγου Αυτού εσαρκώθη, ενηνθρώπησε, εγένετο άνθρωπος. «Ο Λόγος σαρξ εγένετο και εσκήνωσεν εν ημίν» ( Ιω. 1, 14). Ο Θεός διά της Ενανθρωπήσεως του Υιού Αυτού και διά της κατά σάρκα εκ της Αειπαρθένου γεννήσεως Αυτού επί Καίσαρος Οκταβιανού Αυγούστου εις Βηθλεέμ, ανεκαίνισε τον άνθρωπον, ανέσυρε αυτόν εκ του βάθους της πτώσεως και της φθοράς αυτού και ανεβίβασεν εις το ύψος του ουρανού, κατέστησεν αυτόν «κοινωνόν θείας φύσεως». (Β΄ Πέτρου 1, 4). Διά την προσγενομένην εις την ανθρωπότητα τοιαύτην δωρεάν και χάριν εν χαρά ανεκλαλήτω η Εκκλησία ψάλλει σήμερον μετά του ψαλμωδού: «λύτρωσιν απέστειλε Κύριος τω λαώ αυτού,» μετά του Ευαγγελιστού: «ετέχθη υμίν σήμερον σωτήρ ος εστι Χριστός» και μετά του υμνωδού: «επεσκέψατο ημάς εξ ύψους ο Σωτήρ ημών» και: «Χριστός γεννάται δοξάσατε, Χριστός επί γης υψώθητε».
Αυτόπται μάρτυρες του ανηκούστου μυστηρίου τούτου, της ενσάρκου δηλονότι παρουσίας του Θεού εις τον κόσμον, είναι η υπουργήσασα τούτο, ήτοι η Αειπάρθενος, η εκ Πνεύματος Αγίου συλλαβούσα, κυοφορήσασα, κατά σάρκα τεκούσα και σπαργανώσασα τον Χριστόν και Ιωσήφ ο πρεσβύτης, ο συνοδός αυτής από Ναζαρέτ εις Βηθλεέμ διά την του Καίσαρος απογραφήν, από Βηθλεέμ εις την εις Αίγυπτον φυγήν και εις την επιστροφήν εις Ναζαρέτ, εξ ης και Ναζωραίος εκλήθη. Είναι ωσαύτως απλοί αγρόται, ποιμένες αγραυλούντες εις τα ποίμνια αυτών, προσκληθέντες εγγύθεν εις θέαν και εμπειρίαν του μυστηρίου δι’ οπτασίας αγγέλων, ψαλλόντων εξ ουρανού τον αγγελικόν ύμνον: «Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία» (Λουκ. 2, 14). Είναι όμως και θεράποντες της επιστήμης, μάγοι Περσών βασιλείς, ερευνηταί του στερεώματος. Τούτους εκάλεσεν μακρόθεν δι’ αστέρος ο ουρανός ως απαρχήν της εξ εθνών Εκκλησίας, ίνα εκ της ειδωλολατρίας των αστέρων έλθωσιν εις την προσκύνησιν του Ηλίου της Δικαιοσύνης. Και όντως, ούτοι εις το απλούν και απέριττον τούτο Σπήλαιον είδον εκστατικοί «βρέφος κείμενον εν τη φάτνη» (Λουκ. 2, 16) και επιγνόντες τούτο, έκυψαν και προσεκύνησαν ως τον Ενανθρωπήσαντα και κατά σάρκα εκ Παρθένου Τεχθέντα Θεόν, προσφέροντες τα δώρα της ευσεβείας αυτών, «χρυσόν και λίβανον και σμύρναν» (Ματθ. 2, 11).
Τοιουτοτρόπως διέλαμψεν εις τους ανθρώπους ο πλούτος της Θεότητος του Χριστού, εν τη πτωχεία του Σπηλαίου και τη ευτελεία των σπαργάνων. Ο Χριστός προσέλαβε τον άνθρωπον ταπεινών Εαυτόν, ίνα εν Εαυτώ αγιάση και δοξάση αυτόν. «Πλούσιος ων επτώχευσεν δι’ ημάς, ίνα ημείς τη Εκείνου πτωχεία πλουτήσωμεν» (Κορ. Β’ 8, 9). Θεός ων αληθινός, δυνατός και κραταιός, περιεβλήθη ασθένειαν ανθρωπίνης σαρκός και εν τη μια εν δύο φύσεσι θεανθρωπίνη Αυτού υποστάσει «διήλθεν ευεργετών και ιώμενος πάντας τους καταδυναστευομένους υπό του διαβόλου, ότι ο Θεός ην μετ’ αυτού» (Πραξ. 10, 38).
[irp posts=”391918″ name=”Το Χριστουγεννιάτικο μήνυμα του Αρχιεπισκόπου Αμερικής Δημητρίου”]
Την φιλανθρωπίαν ταύτην του Θεού κηρύττει εν Αγίω Πνεύματι η Εκκλησία, το Σώμα του Ενανθρωπήσαντος, ακολούθως δε σαρκί Σταυρωθέντος υπέρ της του κόσμου σωτηρίας και εκ νεκρών Αναστάντος Κυρίου Ιησού Χριστού. Την Εκκλησίαν αφήκεν ο Χριστός, ίνα διαιωνίζη το ειρηνευτικόν, διαλλακτικόν, αγιαστικόν και σωστικόν Αυτού έργον εις τον κόσμον. Αύτη επιτελεί και κηρύττει το έργον Αυτού εις τα μέλη αυτής αλλά και εις εκείνους, οι οποίοι εν τη ελευθέρα αυτών εκλογή δεν δέχονται το μήνυμα του Άρχοντος της ειρήνης, αλλά ενεργούν ασπλάγχνως και απανθρώπως ως ο Ηρώδης προς τον τεχθέντα Βασιλέα και τα νήπια. Ούτοι ακονίζουν ουχί τα άροτρα αυτών δι’ άρωσιν, ουχί τα δρέπανα διά θερισμόν αλλά τας μαχαίρας προς αλληλοσπαραγμόν. Δαπανούν τον πλούτον των αποθεμάτων της κτίσεως του Θεού εις συμβατικούς και μη συμβατικούς εξοπλισμούς και πολέμους, θυσιάζουν εκατόμβας αθώων ανθρώπων διά θηριωδών τρομοκρατικών ενεργειών εις το όνομα μάλιστα του Θεού. Η Εκκλησία εν αγάπη διαλέγεται και προς αυτούς. Διδάσκει ειρήνην τοις εγγύς και τοις μακράν. Αγιάζει τους ανθρώπους, ημερώνει τα ήθη αυτών, παραμένει όασις και παράδεισος και ορατή φανέρωσις της βασιλείας του Θεού επί της γης. Φιλανθρώπως συμμερίζεται τα πνευματικά και υλικά αγαθά αυτής μετά των ανθρώπων. Διωκωμένη ανέχεται, συκοφαντουμένη συγχωρεί και προσεύχεται. Καλεί πάντας λέγουσα: «έρχου και ίδε» (Ιω. 1, 46).
Τούτο πράττει και η Σιωνίτις Εκκλησία επί των αγίων Τόπων, η φυλάσσουσα πάντας τούτους και δη την Κωνσταντίνειον και Ιουστινιάνειον Βασιλικήν της Γεννήσεως εν Βηθλεέμ. Προσεύχεται από του θεοδέγμονος Σπηλαίου υπέρ ειρήνης του σύμπαντος κόσμου, ειρήνης της Μέσης Ανατολής και της Αγίας Γης και υπέρ προόδου, προκοπής, θείας ευλογίας και σωτηρίας των ευλαβών προσκυνητών των Χριστουγέννων, προς δόξαν του σαρκί Τεχθέντος Ιησού Χριστού μετά του Πατρός εν Πνεύματι Αγίω εις τους αιώνας.
Εν τη Αγία Πόλει Βηθλεέμ, ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2017
Διάπυρος προς Κύριον ευχέτης,
ΘΕΟΦΙΛΟΣ Γ΄
Πατριάρχης Ιεροσολύμων
