ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ: Τα γεγονότα, τα οποία συνετελέσθηκαν κατά την ημέρα της Πεντηκοστής εν τω Υπερώω της Σιών παραμένουν πάντα το πρότυπο για την εν Αγίω Πνεύματι και την αγάπη του Χριστού ενότητα των…
αγίων αδελφών Ορθοδόξων Εκκλησιών υπογράμμισε ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος από τον μεγαλοπρεπή Ναό της Αγίας Τριάδος της Ρωσικής Πνευματικής Αποστολής (MISSIA) του Πατριαρχείου Μόσχας στα Ιεροσόλυμα.
Ο Προκαθήμενος της Σιωνίτιδος Εκκλησίας προεξήρχε της Θείας Λειτουργίας που τελέστηκε την Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος, 24 Ιουνίου 2024. Συλλειτούργησαν οι Σεβ. Μητροπολίτες Ναζαρέτ κ. Κυριακός, Καπιτωλιάδος κ. Ησύχιος, ο Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντίνης κ. Αρίσταρχος, ο Προϊστάμενος της Αποστολής, Αρχιμανδρίτης Βασιανός, ιερείς της ρωσικής αποστολής, Αγιοταφίτες Πατέρες.
Κατά την Θεία Λειτουργία συμμετείχαν ο Πρέσβης της Ρωσίας στο Ισραήλ, Ανατόλι Βικτώροφ, καθώς και ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδας στην Ιερουσαλήμ, Δημήτριος Αγγελοσόπουλος.
Κατά την διάρκεια του Κοινωνικού ο Μακαριώτατος κ.κ. Θεόφιλος κήρυξε τον θείο λόγο λέγοντας τα εξής:
«Συμφέρει υμίν ίνα εγώ απέλθω. εάν γάρ εγώ μη απέλθω, ο παράκλητος ουκ ελεύσεται προς υμάς· εάν δε πορευθώ, πέμψω αυτόν προς υμάς· (Ιωάν. 16,7), λέγει Κύριος τοις μαθηταίς Αυτού.
Πανοσιολογιώτατε Αρχιμανδρίτα κ. Βασιάνε, εκπρόσωπε του Μακαριωτάτου Πατριάρχου Μόσχας κ. Κυρίλλου εν Ιεροσολύμοις,
Αγαπητοί εν Χριστώ Αδελφοί,
Ευλαβείς Χριστιανοί και προσκυνηταί,
Η Χάρις του Θεού και Σωτήρος ημών Χριστού συνήγαγε πάντας ημάς εν τώ ιστορικώ τούτω Ναώ τώ επωνύμω της Αγίας Τριάδος, σήμερον Δευτέραν της Πεντηκοστής, ίνα εορτάσωμεν το ζωοποιόν και Παντοδύναμον και Πανάγιον Πνεύμα, τον Ένα της Τριάδος Θεόν, το ομότιμον και ομοούσιον και ομόδοξον τώ Πατρί και τώ Υιώ.
Η Αγία του Χριστού Εκκλησία τιμά ιδιαιτέρως το Πανάγιον Πνεύμα, διότι κατά την ρητήν ομολογίαν του Κυρίου: «Πνεύμα ο Θεός και τους προσκυνούντας αυτόν εν Πνεύματι και αληθεία δεί προσκυνείν», (Ιωάν. 4,24). Το δε Πανάγιον τούτο Πνεύμα είναι το φως και η αλήθεια του Χριστού. «Εγώ ειμι το φως του κόσμου» (Ιωάν. 8,12) και «εγώ ειμι η αλήθεια και η ζωή», (Ιωάν. 14,6), λέγει Κύριος.
Αυτό τούτο το φως και η αλήθεια και η ζωή του Αγίου Πνεύματος, του Πνεύματος δηλονότι του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού συγκροτεί όλον τον θεσμόν της Εκκλησίας.
Ο δε θεσμός της Εκκλησίας είναι το Σώμα του Χριστού, αλλά και η πηγή της ζωής, τουτέστιν η πηγή της αιωνίου ζωής, της σωτηρίας ημών ως αναφωνεί και ο υμνωδός λέγων: «Πάντα χορηγεί το Πνεύμα το άγιον, βρύει προφητείας, ιερέας τελειοί, αγραμμάτους σοφίαν εδίδαξεν, αλιείς θεολόγους ανέδειξεν, όλον συγκροτεί τον θεσμόν της Εκκλησίας». Και αλλαχού: «Το Πνεύμα το άγιον, ην μέν αεί, και έστι και έσται, ούτε αρξάμενον, ούτε παυσόμενον, αλλ’ αεί Πατρί και Υιώ συντεταγμένον, και συναριθμούμενον; ζωή, και ζωοποιούν, φως, και φωτός χορηγόν; αυτάγαθον, και πηγή αγαθότητος· δι’ ού Πατήρ γνωρίζεται, και Υιός δοξάζεται, και παρά πάντων γινώσκεται, μία δύναμις, μία σύνταξις, μία προσκύνησις, της αγίας Τριάδος».
Μεγάλα και θαυμαστά εποίησεν ο Κύριος εν τη αγία ημέρα ταύτη, καθ’ ην το Πνεύμα το Άγιον εφανέρωσε τώ κόσμω την Εκκλησίαν του Χριστού. Μεγάλη η δόξα Κυρίου ότι τη δυνάμει και επιφοιτήσει του Αγίου Πνεύματος ημείς πάντες εγενόμεθα διά του Αγίου Βαπτίσματος μέλη του Χριστού, τουτέστιν της Εκκλησίας, ενδυσάμενοι τον Χριστόν. Και εσφραγίσθημεν τη ανεξαλείπτω σφραγίδι του Αγίου Πνεύματος.
Οι δε μαθηταί και Απόστολοι του Χριστού επορεύθησαν εις πάντα τα έθνη, κηρύσσοντες το Ευαγγέλιον του Χριστού, εγκαινίζοντες Εκκλησίας και αναδεικνύοντες επισκόπους, εις τους οποίους ο θείος Παύλος παραγγέλλει: «προσέχετε ούν εαυτοίς και παντί τώ ποιμνίω εν ώ υμάς το Πνεύμα το ῞Αγιον έθετο επισκόπους, ποιμαίνειν την εκκλησίαν του Κυρίου και Θεού, ην περιεποιήσατο διά του ιδίου αίματος», (Πράξ. 20,28).
Ερμηνεύων το λόγιον τούτο ο Ιερός Χρυσόστομος επισημαίνει ότι: «ταύτα λέγει [ο Παύλος] ουκ επειδή προτιμοτέρα η ημετέρα σωτηρία του ποιμνίου, αλλ’ επειδή, όταν εαυτοίς προσέχετε, τότε το ποίμνιον κερδαίνει».
Το παράγγελμα τούτο του θεσπεσίου Παύλου αφορά αμέσως και εις τους συγχρόνους εν ενεργεία ποιμένας των κατά τόπους Ορθοδόξων αδελφών ημών Εκκλησιών, τους οποίους ο Χριστός «έδωκε … προς τον καταρτισμόν των αγίων εις έργον διακονίας, εις οικοδομήν του σώματος του Χριστού, μέχρι καταντήσωμεν οι πάντες εις την ενότητα της πίστεως και της επιγνώσεως του Υιού του Θεού, εις άνδρα τέλειον, εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού, ίνα μηκέτι ώμεν νήπιοι… εν τη κυβεία των ανθρώπων», (Εφεσ. 4, 11-14), τουτέστιν «τών κοσμοκρατόρων του σκότους του αιώνος τούτου», (Εφ. 6,12).
Την ενότητα ταύτην της πίστεως και την ενότητα του Πνεύματος εν τώ συνδέσμω της ειρήνης (Πρβλ. Εφ. 4,3) ήλθομεν ίνα καταγγείλωμεν εν τη θεία ευχαριστιακή ταύτη συνάξει ομού μετά των αδελφών Ορθοδόξων Εκκλησιών της Ρωσίας αλλά και της Ρουμανίας εν τη Αγία Πόλει Ιερουσαλήμ, ένθα επληρώθη το ειρημένον διά του Προφήτου Ιωήλ· «καί έσται εν ταις εσχάταις ημέραις λέγει ο Θεός, εκχεώ από του Πνεύματός μου επί πάσαν σάρκα», (Πράξ. 2,17).
Τα γεγονότα, τα οποία συνετελέσθησαν κατά την ημέραν της Πεντηκοστής εν τώ Υπερώω της Σιών, ένθα «ήσαν άπαντες οι μαθηταί του Χριστού ομοθυμαδόν επί το αυτό» (Πρβλ. Πράξ. 2,1) παραμένουν αείποτε το πρότυπον διά την εν Αγίω Πνεύματι και τη αγάπη του Χριστού ενότητα των αγίων αδελφών Ορθοδόξων ημών Εκκλησιών.
Και τούτο διότι, ως λέγει ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας: «δέδοται λοιπόν η του Αγίου Πνεύματος χύσις, Θεού κατευφραίνοντος την ανθρώπου φύσιν και τη άνωθέν τε και εν αρχαίς στεφανούντος δόξη και εις εκείνο πάλιν αυτήν φιλαγάθως ανακομίζοντος, εις όπερ ην εν αρχαίς, ούπω της αμαρτίας εισκεκριμένης».
Αξιοσημείωτοι ενταύθα και οι μελωδικοί λόγοι του Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού: ««Λυτήριον κάθαρσιν αμπλακημάτων, πυρίπνοον δέξασθε Πνεύματος δρόσον, ώ τέκνα φωτόμορφα της Εκκλησίας, νύν εκ Σιών γάρ εξελήλυθε νόμος, η γλωσσοπυρσόμορφος Πνεύματος χάρις». Και απλούστερον: «Ώ φωτόμορφα τέκνα της Εκκλησίας, δεχθείτε την πυρίπνοη δροσιά του Αγίου Πνεύματος, την κάθαρσιν δηλαδή που απαλλάσσει από τα αμαρτήματα. Διότι τώρα εκπορεύτηκε από την Ιερουσαλήμ σαν άλλος νόμος η Χάρις του Πνεύματος με την μορφήν πυρίνων γλωσσών».
Όντως, το Άγιον Πνεύμα, το φωτίζον και αγιάζον τας ψυχάς ημών ανέδειξεν ημάς τέκνα φωτόμορφα της Εκκλησίας, διά της θείας Αυτού λαμπρότητος, ως λέγει και ο έγκριτος της Εκκλησίας Πατήρ Γρηγόριος ο Θεολόγος: «Το φώτισμα, λαμπρότης εστί των ψυχών… φωτός μετουσία, σκότους κατάλυσις».
Διό και ημείς, αγαπητοί μου αδελφοί, δεηθώμεν του εκ της Παρθένου και Θεοτόκου Μαρίας, λάμψαντος Θεού και Σωτήρος ημών Χριστού, ίνα μέτοχοι του φωτός του Παρακλήτου του Αγίου Πνεύματος γενώμεθα. Μετά δε του υμνωδού είπωμεν: «Γλώσσαι ποτέ συνεχύθησαν, διά την τόλμαν της πυργοποιίας, γλώσσαι δε νύν εσοφίσθησαν, διά την δόξαν της θεογνωσίας. Εκεί κατεδίκασε Θεός τους ασεβείς τώ πταίσματι, ενταύθα εφώτισε Χριστός τους αλιείς τώ Πνεύματι. Τότε κατειργάσθη η αφωνία, προς τιμωρίαν, άρτι καινουργείται η συμφωνία, προς σωτηρίαν των ψυχών ημών. Αμήν. Έτη πολλά και ειρηνικά».
Σε ανάμνηση της εορτής ο Μακαριώτατος προσέφερε εικόνα εκ σμάλτου της Βηθλεέμ, ο δε π. Βασιανός προσέφερε αναμνηστική εικόνα της Αγίας Τριάδος, φιλοτεχνηθείσα στο ύφος του ζωγράφου Αντρει Ρουμπλιόφ.
Μετά το πέρας της θείας Λειτουργίας ακολούθησε δεξίωση και τέλος εόρτιος μοναστηριακή τράπεζα, στην οποία ο Μακαριώτατος και πάλι προσεφώνησε τονίζοντας την ανάγκη ενότητας των Ορθοδόξων Εκκλησιών.
