ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ: Το εσπέρας τής Τετάρτης, 31ης Δεκεμβρίου 2020/13ης Ιανουαρίου 2021, Παραμονής τής Πρωτοχρονιάς συμφώνως πρός τό Ιουλιανόν ημερολόγιον έλαβε χώραν η τελετή τής κοπής τής Βασιλόπιτας εις τήν Αίθουσαν τού Πατριαρχείου.
Η τελετή αυτή τελείται υπό τής Εκκλησίας, συμμετεχούσης δι αυτής κοινονικώς εις τήν έναρξιν εκάστου Νέου Έτους τήν 1ην Ιανουαρίου, εν ή καί η μνήμη τού Αγίου Βασιλείου, εις τόν οποίον αποδίδεται τό έθιμον τής Βασιλόπιττας, διότι ούτος εντός αυτής έθετεν ελεημοσύνην -νόμισμα, φλωρί, σεβόμενος τήν αξιοπρέπειαν τών πτωχών.
Τής εν λόγω τελετής κατά τήν Παραμονήν τού Νέου Έτους 2021 προέστη η Α.Θ.Μ. ο Πατήρ ημών καί Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, ομιλών διά τής κάτωθι προσφωνήσεως Αυτού επί τώ Νέω Έτει:
«Λέγει γάρ ο Κύριος καιρώ δεκτώ επήκουσά σου καί εν ημέρα σωτηρίας εβοήθησά σοι ιδού νύν καιρός ευπρόσδεκτος, ιδού νύν ημέρα σωτηρίας», (Β΄ Κορ. 6, 2) κηρύττει ο Θείος Παύλος.
Ως φώς, τοίς καθημένοις εν σκότει καί σκιά θανάτου ένεκεν τής λοιμώδους νόσου τού κορωνοϊού, εξανέτειλεν ο νέος ενιαυτός τού Κυρίου σήμερον Διό καί η αγία ημών τού Χριστού Εκκλησία συνήγαγε πάντας ημάς εν τώ ιερώ τούτω τόπω τού Παλαιφάτου ημών Πατριαρχείου, ίνα δόξαν καί ευχαριστίαν αναπέμψωμεν εις τόν άγιον Τριαδικόν Θεόν, ο Οποίος χρόνους καί καιρούς έθετο εν τή ιδία εξουσία (Πράξ. 1,7). Επί τή σεπτή μνήμη τής κατά σάρκα Περιτομής τού Υιού τού Θεού καί Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού αφ ενός καί τής συνεορταζομένης μνήμης τού εν αγίοις Πατρός ημών Βασιλείου τού Μεγάλου αφ ετέρου, τού καί πρός τιμήν αυτού γενομένης τελετής τής κοπής τής επωνύμου αυτού Βασιλόπιττας.
Η εναλλαγή τού χρόνου αποτελεί γεγονός, τό οποίον σηματοδοτεί τήν διαδρομήν τής κοσμικής ιστορίας τού ανθρώπου, πολλώ δέ μάλλον τής ιεράς ιστορίας, η οποία αποκορυφούται εν τώ μυστηρίω τής θείας Οικονομίας, δηλονότι εν τή Ενσαρκώσει καί Ενανθρωπήσει τού Θεού Λόγου τού Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, επί Καίσαρος Αυγούστου καί Κυρηνίου ηγεμονεύοντος τής Συρίας (Λουκ. 1, 1-2). Τούτου ένεκεν η αγία ημών Εκκλησία ακούουσα εις τούς αγιογραφικούς τού Κυρίου λόγους: «Πνεύμα Κυρίου επ εμέ, ού είνεκεν έχρισέ με, ευαγγελίσασθαι πτωχοίς απέσταλκέ με, ιάσασθαι τούς συντετριμμένους τήν καρδίαν αποστείλαι τεθραυσμένους εν αφέσει, κηρύξαι ενιαυτόν Κυρίου δεκτόν», (Ησ. 61, 1-2/ Λουκ. 4, 18-19), όχι μόνον εορτάζει τό γεγονός τούτο αλλά καί επικαλείται τήν παρά τού Θεού Πατρός ευλογίαν τού «ενιαυτού Κυρίου» λέγουσα: «Ο Πνεύματι Αγίω συνημμένος, άναρχε Λόγε καί Υιέ, ο πάντων ορατών καί αοράτων συμπαντουργός καί συνδημιουργός, τόν στέφανον τού ενιαυτού ευλόγησον, φυλάττων εν ειρήνη τών Ορθοδόξων τά πλήθη, πρεσβείαις τής Θεοτόκου, καί πάντων τών αγίων Σου». Διά τής ευλογίας τού Κυρίου, ο χρόνος μεταβάλλεται, εντός τής Εκκλησίας, εις καιρόν σωτηρίας κατά τό ειρημένον: «Καιρώ δεκτώ επήκουσά σου καί εν ημέρα σωτηρίας εβοήθησά σοι ιδού νύν καιρός ευπρόσδεκτος, ιδού νύν ημέρα σωτηρίας», (Β Κορ. 6, 2).
Αυτήν ακριβώς τήν αγιογραφικήν ή καλλίτερον ειπείν τήν σωτηριολογικήν εναλλαγήν τού χρόνου εορτάζομεν σήμερον. «Λέγει γάρ δίκαιος δέ εάν φθάση τελευτήσαι, εν αναπαύσει έσται γήρας γάρ τίμιον ου τό πολυχρόνιον ουδέ αριθμώ ετών μεμέτρηται», (Σοφ. Σολομ. 4, 7-8).
Μέ άλλα λόγια, η διάκρισις τού χρόνου εις παρόν, παρελθόν καί μέλλον αφ ενός καί η μέτρησις αυτού εις έτη αφ ετέρου, κατανοείται μόνον εν Χριστώ τώ Θεώ ημών, κατά τήν μαρτυρίαν τού αγίου Ιωάννου τού Θεολόγου: «Εγώ ειμί τό Α καί τό Ω, λέγει Κύριος ο Θεός, ο ών καί ο ήν καί ο ερχόμενος, ο Παντοκράτωρ» (Αποκ. Ιωάν. 1, 8). Η δέ διανοητική, δηλονότι η κατ επίνοιαν ή φιλοσοφική θεώρησις τού χρόνου, δέν δύναται νά προσδιορισθή, διό καί ο απόστολος Πέτρος λέγει: «Ου γάρ σεσοφισμένοις μύθοις εξακολουθήσαντες εγνωρίσαμεν υμίν τήν τού Κυρίου ημών Ιησού Χριστού δύναμιν καί παρουσίαν, αλλά επόπται γενηθέντες τής Εκείνου μεγαλειότητος», (2 Πέτρ. 1, 16).
Τούτο υποδηλοί ότι ο χρόνος, ο γενόμενος καιρός εν τή Εκκλησία τού Χριστού, εδόθη εις ημάς, ίνα καί ημείς καταστώμεν διά τής πίστεως «επόπται τής εκείνου μεγαλειότητος», τουτέστιν θεωροί τής δόξης τού Θεού εν τή επουρανίω Βασιλεία αυτού. Ο δέ Μέγας Βασίλειος λέγει, «ίνα μή ανθρωπίνοις λογισμοίς εκζητών, τίς ο τήν αρχήν τώ κόσμω [καί τώ χρόνω] δούς, παρατραπής που τής αληθείας, προέφθασε τή διδασκαλία, οιονεί σφραγίδα καί φυλακτήριον ταίς ψυχαίς εμβαλών τό πολυτίμητον όνομα τού Θεού, ειπών εν αρχή εποίησεν ο Θεός. Η μακαρία φύσις, η άφθονος αγαθότης, τό αγαπητόν πάσι τοίς λόγοις μετειληφόσι, τό πολυπόθητον κάλλος, η αρχή τών όντων, η πηγή τής ζωής, τό νοερόν φώς, η απρόσιτος σοφία, ούτος εποίησεν εν αρχή τόν ουρανόν καί τήν γήν».
Οι θεόπνευστοι ούτοι λόγοι τού εγκρίτου Πατρός τής Εκκλησίας Βασιλείου τού Μεγάλου καλούν πάντας τούς αγαπώντας «τό πολυπόθητον κάλλος, τήν πηγήν τής ζωής, τό νοερόν φώς αλλά καί τήν απρόσιτον σοφίαν» κατά τόν καιρόν τούτον, τής εναλλαγής τού χρόνου καί δή τής διαρκούσης θανατηφόρου λοιμώδους νόσου τού κορωνοϊού, covid 19, νά αναλογισθώμεν έκαστος εξ ημών εις τί αστοχήσαμεν, μιμούμενοι ούτω τόν άσωτον υιόν, τής Ευαγγελικής παραβολής, όστις «ελθών εις εαυτόν ανέστη καί ήλθε πρός τόν πατέρα αυτού μετανοών καί λέγων Πάτερ ήμαρτον εις τόν ουρανόν καί ενώπιόν σου, καί ουκέτι ειμί άξιος κληθήναι υιός σου», (Λουκ. 15, 18-21).
Τήν μετάνοιαν ταύτην τού ασώτου υιού καί τήν εν Χριστώ τώ σαρκωθέντι εκ τών αγνών αιμάτων τής αειπαρθένου Μαρίας τής Θεοτόκου, θεώρησιν τού χρόνου ενωτιζόμενοι, ικετεύσωμεν τόν Μέγαν τής Καππαδοκίας ιεράρχην άγιον Βασίλειον τόν ουρανοφάντορα τόν τά τών ανθρώπων ήθη κατακοσμήσαντα, ίνα πρεσβεύη τώ σαρκί περιτμηθέντι Κυρίω καί Θεώ καί Σωτήρι ημών Ιησού Χριστώ υπέρ τών ψυχών ημών, υπέρ ειρήνης τού σύμπαντος κόσμου, ιδιαιτέρως τής δοκιμαζομένης Μέσης Ανατολής, υπέρ παύσεως τών σχισμάτων καί αποκαταστάσεως τής ενότητος τής Μιάς, Αγίας, Καθολικής καί Αποστολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας καί υπέρ απαλλαγής τού ανθρωπίνου γένους εκ τής λοιμώδους νόσου τών ποικίλων μορφών τού κορωνοϊού.
Μετά δέ τού υμνωδού είπωμεν: «Σώτερ τού παντός καί πρύτανι, δημιουργέ καί παντοκράτορ τής κτίσεως, ταίς δεήσεσι, τής αλοχεύτως τεκούσης σε, τήν ειρήνην τώ κόσμω σου δώρησαι, τηρών τήν Εκκλησίαν, ακαταπαύστως αστασίαστον». Προσέτι δέ Κύριε, ο καιρούς καί χρόνους εν τή ιδία εξουσία θέμενος, ευλόγησον τόν στέφανον τού ενιαυτού τής Χρηστότητός Σου, φυλάττων εν ειρήνη καί κατ άμφω υγιεία τήν γεραράν Αγιοταφιτικήν ημών Αδελφότητα, τό ευσεβές Χριστεπώνυμον ημών ποίμνιον, τήν αγίαν Πόλιν Ιερουσαλήμ καί τό ευσεβές γένος τών Ρωμαίων Ορθοδόξων. Αμήν. Αίσιον, ευτυχές, ευλογημένον καί υγιεινόν τό Νέον Έτος 2021.Έτη πολλά!.
Μετά τά Απολυτίκια «Μορφήν αναλλοιώτως ανθρωπίνην προσέλαβες» καί «Εις πάσαν τήν γήν εξήλθεν ο φθόγγος σου », ο Μακαριώτατος, λέγων «αίσιον καί ευτυχές τό Νέον Έτος», έκοψε τήν πίτταν καί διένειμεν αυτήν εις τόν κ. Γενικόν Πρόξενον τής Ελλάδος κ. Ευάγγελον Βλιώραν, τούς Αγιοταφίτας Πατέρας καί ολίγους άλλους, τών προσκυνητών απόντων, λόγω τών μέτρων τού covid-19.
Μετά ταύτα, οι μαθηταί τής Πατριαρχικής Σχολής έψαλαν τά κάλαντα εις τήν αίθουσαν τού Πατριαρχείου καί εις τάς οικίας τών Αγιοταφιτών Πατέρων.
){kind=link}