ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ: Τήν Παρασκευήν, 7ην /20ήν Μαίου 2022, εωρτάσθη υπό τού Πατριαρχείου η εορτή τού εν ουρανώ φανέντος σημείου τού Σταυρού.
Κατά τήν εορτήν ταύτην η Εκκλησία, ιδία η τών Ιεροσολύμων πανηγυρίζει τό γεγονός ότι τό έτος 351 μ.Χ. εις ώραν τρίτην, ήτοι ενάτην πρωϊνήν τής ημέρας, εφάνη σταυρός εξ αστέρων λαμπρότερος υπέρ τάς ακτίνας τού ηλίου από τού Γολγοθά έως τού Όρους τών Ελαιών, τόν οποίον πολλοί εκ τών κατοίκων τών Ιεροσολύμων είδον εν θαυμασμώ καί εδοξολόγησαν τόν Θεόν, συμφώνως πρός περιγραφήν Κυρίλλου Αρχιεπισκόπου Ιεροσολύμων τού Κατηχητού, πρός Κωνστάντιον τόν βασιλέα, υιόν τού Αγίου Κωνσταντίνου τού Μεγάλου.
Διά τό γεγονός τούτο ετελέσθη θεία Λειτουργία επί τού Φρικτού Γολγοθά, προεξάρχοντος τού Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καπιτωλιάδος κ. Ησυχίου, συλλειτουργούντων Αγιοταφιτών Ιερομονάχων Πρεσβυτέρων καί Ιερέων άλλων Ορθοδόξων Εκκλησιών καί διακόνων, ψάλλοντος τού Ιεροδιακόνου π. Συμεών καί τού κ. Βασιλείου Γκοτσοπούλου καί προσευχομένων μοναζουσών καί ευλαβών πιστών.
Άμα τώ τέλει τής θείας Λειτουργίας ήρξατο από τής Αγίας Αποκαθηλώσεως τή συμμετοχή τών Αγιοταφιτών Αρχιερέων καί Ιερομονάχων λιτανεία τρίς πέριξ τού Αγίου Τάφου.
Μετά ταύτην ανεγνώσθη πρό τού Αγίου Κουβουκλίου υπό τού λειτουργού Αρχιερέως η Ευαγγελική Περικοπή τής Κυριακής τού Πάσχα καί η επιστολή τού Αγίου Κυρίλλου, η περιγράφουσα τό υπερφυσικόν γεγονός τούτο ελληνιστί, ομοίως καί αραβιστί υπό τού Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Σεβαστείας κ. Θεοδοσίου καί ανεπέμφθη δέησις.
Εν τέλει, τών κωδώνων κρουομένων, η Αρχιερατική συνοδεία ανήλθεν εις τά Πατριαρχεία καί απέδωσε τά σέβη αυτής εις τόν Μακαριώτατον Πατέρα ημών καί Πατριάρχην Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλον, ένθα ο Σεβασμιώτατος προσεφώνησεν Αυτόν ως έπεται:
«Μακαριώτατε, Πάτερ και Δέσποτα,
Πριν από είκοσι αιώνες ο σταυρός ήταν όργανο ατιμωτικής τιμωρίας και φρικτού θανάτου. Οι Ρωμαίοι καταδίκαζαν στην ποινή της σταυρώσεως τους πιο μεγάλους εγκληματίες.
Σήμερα ο σταυρός κυριαρχεί σ ολόκληρη τη ζωή των πιστών χριστιανών, σ ολόκληρη τη ζωή της Εκκλησίας μας, ως όργανο θυσίας, σωτηρίας, χαράς, αγιασμού και χάριτος. Όπως γράφει ο ιερός Χρυσόστομος, «αυτό το καταραμένο και αποτρόπαιο σύμβολο της χειρότερης τιμωρίας, τώρα έχει γίνει ποθητό και αξιαγάπητο». Παντού το βλέπεις: «Στην αγία Τράπεζα, στις χειροτονίες των ιερέων, στη θεία λειτουργία, στα σπίτια. Τόσο περιπόθητο σ όλους έγινε το θαυμαστό αυτό δώρο, η ανέκφραστη αυτή χάρη.»
Ο ίδιος ο Κύριος, με υπερφυσικά γεγονότα και θαυμαστές αποκαλύψεις, φανέρωσε σε διάφορες περιστάσεις, με τρόπο κραυγαλέο, πώς το σημείο του Σταυρού αποτελεί το σύμβολό Του και το αήττητο τρόπαιο των πιστών.
1.Ο γνωστός εκκλησιαστικός ιστορικός Ευσέβιος Καισαρείας (+340), σύγχρονος του αγίου Κωνσταντίνου του Μεγάλου, περιγράφει εναργέστατα και αδιάψευστα το πασίγνωστο περιστατικό της εμφανίσεως του φωτεινού σταυρού στον Μεγάλο Κωνσταντίνο με την επιγραφή «εν τούτω νίκα», και μάλιστα μέρα μεσημέρι, με μάρτυρες όλους τους άνδρες του στρατεύματός του.
2. Εκτός από την παραπάνω υπερφυσική φανέρωση του σημείου του σταυρού, έγινε και μία άλλη, πάλι μπροστά σε αναρίθμητους αυτόπτες μάρτυρες, όταν βασιλιάς ήταν ο Κωνστάντιος, γιος του αγίου Κωνσταντίνου, και αρχιεπίσκοπος Ιεροσολύμων ο άγιος Κύριλλος. Το θαύμα διηγείται ο ίδιος ο άγιος Κύριλλος στον βασιλιά με μία επιστολή του, στην οποία αναφέρει ότι την ημέρα εκείνη (7 Μαΐου του 346 μ.Χ., την περίοδο της Πεντηκοστής), γύρω στην τρίτη ώρα (9 π.μ.), φάνηκε στον ουρανό το σημείο του Τιμίου Σταυρού, τεράστιο, ολοφώτεινο, εκτεινόμενο από τον άγιο Γολγοθά μέχρι το Όρος των Ελαιών. Δεν το είδαν ένας και δυο, αλλά όλοι οι κάτοικοι των Ιεροσολύμων. Και δεν φάνηκε για μία στιγμή μόνο, αλλά για ώρες πολλές κρεμόταν στο στερέωμα. Και ήταν τόσο λαμπρό, ώστε ξεπερνούσε στη Λάμψη τις ακτίνες του ήλιου, για αυτό και μπορούσαν να το δουν φανερά μέρα-μεσημέρι. Βλέποντας αυτό το θαύμα, ο λαός της πόλεως έτρεξε στο ναό της Αναστάσεως.
Αν η 14η Σεπτεμβρίου αποτελεί την εορτή της Υψώσεως του Τίμιου και Ζωοποιού Σταυρού, εορτή κατά την οποία ανθρώπινα χέρια, Πατριαρχικά και Βασιλικά, ύψωσαν τον Τίμιο Σταυρό, προβάλλοντάς Τον ως το σύμβολο της χριστιανικής πίστης και το «κλείθρον του Παραδείσου», διότι αποτελεί το σημείο της αναφοράς μας σ Εκείνον που έχυσε το πανάγιο αίμα Του επάνω Του, η 7η Μaίου αποτελεί μία άλλη εορτή Υψώσεώς Του, όχι από ανθρώπινα χέρια αυτήν τη φορά, αλλά από τα «χέρια» του ίδιου του Θεού. Διότι Εκείνος θέλησε, όταν η χριστιανική πίστη είχε ήδη γίνει αποδεκτή και είχε επεκταθεί, να φανερώσει τον Σταυρό στον Ουρανό, σαν μία επέκταση, θα λέγαμε, της φανέρωσής Του επί Κωνσταντίνου του Μεγάλου, με το γνωστό «Έν τούτω νίκα». Η υμνολογία της Εκκλησίας μας προβάλλει το γεγονός και το διατρανώνει σε όλες τις παραμέτρους του: «Σήμερα χαίρεται το θεϊκό πλήθος των πιστών. Διότι φάνηκε ο Σταυρός στον Ουρανό σε μεγάλη έκταση. Λάμπει ο αέρας από φως άκτιστο. Φωτίζεται ο αέρας και γίνεται ωραίο το πρόσωπο της γης. Τραγουδά θεία άσματα η Εκκλησία του Χριστού. Δείχνει η Εκκλησία τον σεβασμό της, τιμώντας τον θείο και υπερθαύμαστο Σταυρό που την διαφυλάσσει από τον Ουρανό». (Σήμερον χαίρει πιστών πληθύς η θεία. Φαίνει γάρ ουράνιος Σταυρός εν πέρασι. Λάμπει αιθήρ φώς απρόσιτον. Αήρ αυγάζει καί γής τό πρόσωπον ωραίζεται. Μέλπει θείοις άσμασιν η Εκκλησία Χριστού. Σέβει τιμώσα τόν άνωθεν αυτήν φρουρούντα Σταυρόν τόν θείον καί υπερθαύμαστον), (Στιχηρόν Εσπερινού).
Το Παλαίφατο Πατριαρχείο των Ιεροσολύμων, κατακολουθώντας την τάξη και πράξη της Ορθοδόξου Εκκλησίας, τιμά και γεραίρει τας εορτάς , μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται και η σημερινή εορτή, «του εν ουρανώ φανέντος σημείου του Τίμιου Σταυρού» , η οποία, αν και είναι τοπική εορτή έχει επηρεάσει την ανά την υφήλιον Ορθοδοξίαν.
Ευχηθείτε Μακαριώτατε, όπως η γεραρά ημών Αδελφότης συνεχίσει την παράδοσιν ταύτην εις τους αιώνες των αιώνων».
