Η εορτή των Αγίων Αρχαγγέλων στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων

Την Τετάρτην, 8ην/21ην Νοεμβρίου 2012, εωρτάσθη υπό του Πατριαρχείου η εορτή των Αγίων Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ και πασών των Επουρανίων Δυνάμεων εις την  πόλιν της Ιόππης και της Ιερουσαλήμ.

Δια την εορτήν εις την Ιόππην μετέβη η Α.Θ.Μ. ο Πατήρ ημών και Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος εις την εν αυτή παραθαλασσίαν Μονήν του Πατριαρχείου του Αρχαγγέλου Μιχαήλ. Ταύτην έχει ανακαινίσει ο ηγούμενος αυτής Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Ιόππης κ. Δαμασκηνός.

Εις ταύτην την Μονήν, κειμένην εις την θέσιν, ένθα ο απόστολος Πέτρος είδε την εις τον ουρανόν οθόνην μετά ζώων καθαρών και ακαθάρτων και ήκουσε φωνήν προτρέπουσαν αυτόν να θύση και να φάγη (Πραξ. 10,14) ετέλεσεν ο Μακαριώτατος την θείαν Λειτουργίαν, συλλειτουργούντων Αυτώ του Ιερωτάτου Μητροπολίτου Ναζαρέτ κ. Κυριακού ,των Σεβασμιωτάτων Αρχιεπισκόπων Ιόππης κ. Δαμασκηνού, Κωνσταντίνης κ. Αριστάρχου και Ιορδάνου κ. Θεοφυλάκτου, Αγιοταφιτών Ιερομονάχων, Ιεροδιακόνων, Αραβοφώνων και Ρωσοφώνων ιερέων του Πατριαρχείου και ιεροδιακόνων, ψαλλόντων του Αρχιμανδρίτου π. Αριστοβούλου ελληνιστί και της χορωδίας του ιερού ναού Αγίου Γεωργίου της Ιόππης αραβιστί και συμμετεχόντων των Ορθοδόξων πιστών της πόλεως της Ιόππης και των περιχώρων αυτής, παρουσία του Πρέσβεως της Ελλάδος εις το Ισραήλ κ. Κυριακού Λουκάκη, του Στρατιωτικου Ακολούθου αυτής κ. Παναγιώτου και του Γενικού Προξένου της Ελλάδος εις τα Ιεροσόλυμα κ. Σωτηρίου Αθανασίου.

Εις το Κοινωνικόν της θ. Λειτουργίας ο Μακαριώτατος εκήρυξε τον θείον λόγον εις τους πιστούς, έχοντα ως έπεται ελληνιστί:

«Έθου των κτισμάτων σου αρχήν, ουσίαν την ασώματον, Ποιητά των Αγγέλων, τον άχραντόν Σου θρόνον, κυκλούσαν κραυγάζειν σοι• Άγιος, Άγιος, Άγιος ει, Θεέ Παντοκράτορ», αναφωνεί μελωδικώς ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός.

  Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,

Η Αγία του Χριστού ημών Εκκλησία συνήγαγε σήμερον πάντας ημάς εν τω ιερώ τούτω Ναώ των Αγίων Αρχαγγέλων, ίνα εορτίως τελέσωμεν την λαμπράν μνήμην της Συνάξεως των Αρχιστρατήγων Μιχαήλ και Γαβριήλ και των λοιπών αγίων ασωμάτων και ουρανίων ταγμάτων.

  Τα ουράνια δε ταύτα τάγματα είναι κατά την μαρτυρίαν του Αποστόλου Παύλου, «πνεύματα λειτουργικά εις διακονίαν αποστελλόμενα δια τους μέλλοντας κληρονομείν σωτηρίαν», (Εβρ. 1,14), (όλοι οι άγγελοι είναι πνεύματα υπηρετικά, τα οποία δεν ενεργούν από ιδικήν των πρωτοβουλίαν αλλ’ αποστέλλονται από τον Θεόν εις υπηρεσίαν δι’ εκείνους, που μέλλουν να κληρονομήσουν την αιώνιον ζωήν. Επίσης, ως λέγει ο Παύλος, ο δημιουργός των αγγέλων είναι ο Κύριος, «ότι εν αυτώ εκτίσθη τα πάντα εν τοις ουρανοίς και επί της γης, τα ορατά και τα αόρατα, είτε θρόνοι είτε κυριότητες είτε αρχαί είτε εξουσίαι, τα πάντα δι’ αυτού και εις αυτόν έκτισται», ( Κολ. 1,16). Κατά τον Άγιον Ιωάννην τον Δαμασκηνόν: «Αυτός, δηλονότι ο Θεός, των αγγέλων εστί ποιητής και δημιουργός εκ του μη όντος εις το είναι  παραγαγών αυτούς κατ’ οικείαν εικόνα κτίσας αυτούς φύσιν ασώματον, οιόν τι πνεύμα η πυρ άϋλον, ως φησιν ο θείος Δαυΐδ: Ο ποιών τους αγγέλους αυτού πνεύματα και τους λειτουργούς αυτού πυρός φλόγα», ( Ψαλμ. 103,4).

Έργον των αγγέλων είναι πρωτίστως να δοξολογούν τον Θεόν ως λέγει ο Μέγας Βασίλειος: «Αγγέλοις έργον δοξολογείν Θεόν. Πάση τη στρατιά των επουρανίων εν τούτο έργον δόξαν αναπέμπειν τω κτίσαντι», (εις τον ΚΗ’  Ψαλμόν). Ιδού τι λέγει μελωδικώς ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός: «Τα τάγματα των ασωμάτων, Κύριε, τω θρόνω παριστάμενα τω της δόξης σου, φωναίς αγγελικαίς ταις ακαταπαύστοις σε γεραίρουσι. Συ γαρ ισχύς τούτων υπάρχεις, Χριστέ και ύμνησις».

  Εις την Σύναξιν των εννέα ασωμάτων και ουρανίων ταγμάτων διακρίνεται ο Ταξίαρχος αυτών Μιχαήλ, ο οποίος, πολλάς αυτού τας χάριτας και ευεργεσίας τω ανθρωπίνω γένει παρέδειξέ τε και παραδείκνυσιν, ως λέγει ο Συναξαριστής αυτού. Ούτος ο παναοίδιμος Μιχαήλ την προς τον Δεσπότην Θεόν ευγνωμοσύνην ως πιστός οικέτης διαφυλάττων και περί το γένος ημών πολλήν την κηδεμονίαν επιδεικνύμενος, των νοερών και αρχαγγελικών τάξεων πρωτεύειν ετάχθη παρά του Παντοκράτορος. Ιδών γαρ ο Μιχαήλ τον αποστάτην, δηλονότι τον Διάβολον πεσόντα συνήγαγε τους των Αγγέλων χορούς και ειπών, Πρόσχωμεν, ύμνησε μετά φωνής τον των όλων Κύριον, ωσανεί λέγων• ότι πρόσχωμεν ημείς οι κτιστοί γεγονότες, τι πεπόνθασιν οι μεθ’ ημών μέχρι του νυν φως υπάρχοντες και νυν γενόμενοι σκότος. Η τοιαύτη ουν συγκρότησις, ωνομάσθη Σύναξις των Αγγέλων, τουτέστι προσοχή και ομόνοια και ένωσις.

  Η υπό της Αγίας ημών Εκκλησίας τιμή εις τους αγίους αγγέλους του θείου φωτός αποτελεί πράξιν ευγνωμοσύνης και ευχαριστίας προς τον φιλάνθρωπον Θεόν και Πατέρα ημών, διότι έκαστος των ανθρώπων έχει και τον φύλακα άγγελον αυτού, ως μαρτυρεί αυτός ούτος ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός:
«Οράτε μη καταφρονήσητε ενός των μικρών τούτων• λέγω γαρ υμίν ότι οι άγγελοι αυτών εν ουρανοίς δια παντός βλέπουσι το πρόσωπον του Πατρός μου του εν ουρανοίς», (Ματθ. 18,10).

  Ερμηνεύων τους κυριακούς τούτους λόγους ο ιερός Χρυσόστομος παρατηρεί:
«εντεύθεν φανερόν ότι αγγέλους έχουσιν οι δίκαιοι φύλακας. Φησί γαρ ο Δαβίδ, ότι παρεμβαλεί άγγελος Κυρίου κύκλω των φοβουμένων αυτών και ρύσεται αυτούς, ( Ψαλμ. 33,8). Η εξαιρετική αυτή υπηρεσία των αγγέλων προς τους δικαίους ανθρώπους οφείλεται εις το γεγονός ότι ούτοι (οι άγγελοι) τοσαύτην εις Θεόν έχοντες παρρησίαν ως δια παντός εν ουρανοίς οράν τον Θεόν», λέγει ο Ζιγαβηνός. «Και έμπροσθεν αυτού του Θεού ιστάμενοι», προσθέτει ο Άγιος Θεοφύλακτος.

  Σημειωτέον ενταύθα ότι οι Άγιοι άγγελοι ως άϋλοι και νοεραί ασώματοι δυνάμεις βλέπουν το πρόσωπον του Θεού, δηλαδή τας ακτίστους  Αυτού ενεργείας και ουχί την ούσίαν Αυτού.

«Θεόν», λέγει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, «ουδείς εώρακε πώποτε. ο μονογενής υιός, ο ων εις τον κόλπον του Πατρός, εκείνος εξηγήσατο», (Ιωάν. 1,18).

Η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, επικαλείται την επιστασίαν των Αγγέλων λέγουσα: «Άγγελον ειρήνης, πιστόν οδηγόν, φύλακα των ψυχών και των σωμάτων ημών παρά του Κυρίου αιτησώμεθα». Η παρά του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Χριστού αίτησις αύτη δεν έχει συμβατικόν, τυχαίον χαρακτήρα, αλλά πραγματικόν, και αφορά τόσον εις την ψυχικήν όσον και την σωματικήν ημών των ανθρώπων- εννοείται των πιστών μελών της Εκκλησίας- ευεξίαν. Η οποία ευεξία απειλείται και προσβάλλεται από την ενέργιεαν του «αυτεξουσίω προαιρέσει και θελήματι εκτραπέντος εκ του κατά φύσιν εις το παρά φύσιν, επαρθέντος αγγέλου, αγγέλου του σκότους, τουτέστιν του Διαβόλου και των δαιμόνων αυτού, αλλά και των συνεργούντων αυτοίς (τοις δαίμοσι) φθοροποιών ανθρώπων».

Με άλλα λόγια, αγαπητοί μου, η παραθεώρησις η μάλλον η απαξίωσις της θείας όντως και ευεργετικής ενεργείας των τιμίων επουρανίων, θείων, νοερών, αΰλων δυνάμεων προς αντιμετώπισιν της βλαβεράς ενεργείας των διαβολικών και δαιμονικών δυνάμεων των επί γης δρώντων είναι εκείνο το οποίον προκαλεί τα πάσης φύσεως ψυχολογικά και ψυχοσωματικά συμπτώματα υγείας, τα οποία η ανεπτυγμένη όντως επιστημονική θεραπευτική εξέτασις αδυνατεί να διαγνώση η και παντελώς κατανοήση.

  Των Αγίων Αγγέλων τον θείον χορόν, με προεξάρχοντα τον Αρχάγγελον Μιχαήλ, ικετεύσωμεν και μετά του υμνωδού είπωμεν: «Όπου επισκιάση η χάρις σου Αρχάγγελε, εκείθεν του διαβόλου διώκεται η δύναμις• ου φέρει γαρ τω φωτί σου προσμένειν ο πεσών εωσφόρος. Διο αιτούμεν σε, τα πυρφόρα αυτού βέλη, τα καθ’ ημών κινούμενα απόσβεσον, τη μεσιτεία σου λυτρούμενος ημάς εκ των σκανδάλων αυτού, αξιύμνητε Μιχαήλ Αχάγγελε», Αμήν.

Μετά τούτο ηκολούθησε δεξίωσις εις το ηγουμενείον και ακολούθως τράπεζα παρατεθείσα εις αυτό υπό του ηγουμένου Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Ιόππης κ. Δαμασκηνού.

Η εορτή των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ εωρτάσθη εις το ιερόν αυτών ναόν του Πατριαρχείου εις την Παλαιάν Πόλιν δι’ Εσπερινού αφ’ εσπέρας και θείας Λειτουργίας την πρωΐαν, προεξάρχοντος του Ιερωτάτου Μητροπολίτου Καπιτωλιάδος κ. Ησυχίου και φιλοξενούντος του ηγουμένου και συλλειτουργούντος Αρχιμανδρίτου π. Δημητρίου.