Την Παρασκευή, 13 Μαρτίου, έγινε στον Ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου η Ακολουθία της Γ’ Στάσεως των Χαιρετισμών .
ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, συνοδευόμενος υπό του Γέροντος Αρχιγραμματέως Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Αριστάρχου, του ηγουμένου της Ι.Μ. Αγίας Αικατερίνης Αρχιμανδρίτου π. Στεφάνου, του Αρχιδιακόνου π. Ευλογίου, του διακόνου π. Μάρκου και του ηγουμένου του Φρέατος του Ιακώβ Αρχιμανδρίτου π. Ιουστίνου μετέβη εις την εντός της πόλεως Νεαπόλεως ( Nablus ) της Σαμαρείας Ελληνορθόδοξον Αραβόφωνον Κοινότητα των Ραφιδίων, ένθα υπεδέχθη Αυτόν ο ηγούμενος της Κοινότητος αυτής, Πρωτοσύγκελλος π. Λεόντιος και το Συμβούλιον της Κοινότητος και ένθα εις τον ωραιότατον νεόδμητον Ναόν του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου προεξήρξε της Ακολουθίας της Γ’ Στάσεως των Χαιρετισμών και του Κανόνος του Ακαθίστου Ύμνου εις το πλαίσιον της Ακολουθίας του Μικρού Αποδείπνου.
Προ της Απολύσεως της κατανυκτικής ταύτης ακολουθίας ο Μακαριώτατος ωμίλησε διά της κάτωθι ομιλίας Αυτού ελληνιστί ως έπεται:
«Άπας γηγενής, σκιρτάτω τω πνεύματι, λαμπαδουχούμενος, πανηγυριζέτω δε, αύλων Νόων φύσις γεραίρουσα, την ιεράν πανήγυριν της Θεομήτορος, και βοάτω· Χαίροις παμμακάριστε, Θεοτόκε αγνή αειπάρθενε».
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,
Ευλαβείς Χριστιανοί,
«Τα ιερά θαυμάσια της Θεομήτορος», δηλονότι της αειπαρθένου και υπερευλογημένης Μαρίας συνήγαγον πάντας ημάς σήμερον εν τω περικαλλεί τούτω Ναώ του «Ευαγγελισμού της Θεοτόκου» εν μέσω του καιρού της Αγίας και μεγάλης νηστείας, διά να τιμήσωμεν υμνολογικώς την Μητέρα του Θεού Λόγου και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού.
Η συμβολή της αειπαρθένου Μαρίας εις το μέγα μυστήριον της εν Χριστώ σωτηρίας ημών των ανθρώπων είναι τόσον μεγάλη και σημαντική, ώστε να θεωρήται «τιμιωτέρα των Χερουβίμ και ενδοξοτέρα ασυγκρίτως των Σεραφείμ», αλλά και «πλατυτέρα των Ουρανών».
Καί τούτο, διότι άνευ της εκουσίου συμμετοχής της Παναγίας Μαρίας εις το μυστήριον της ενσαρκώσεως και ενανθρωπήσεως του Θεού Λόγου διά του Αγίου Πνεύματος, θα παρεβαίνετο το αυτεξούσιον, τουτέστιν η ελευθέρα βούλησις του ανθρώπου.
Λέγομεν δε τούτο, διότι, παρά το γεγονός ότι ο Θεός είναι παντογνώστης και παντεπόπτης, εν τούτοις σέβεται εις απόλυτον βαθμόν την ελευθερίαν του ανθρώπου, και τούτο είναι το ιδιαίτερον χαρακτηριστικόν της αγίας Ορθοδόξου ημών πίστεως και Εκκλησίας.
Η τιμή την οποίαν αποδίδομεν εις το πρόσωπον της Παναγίας είναι τιμή, η οποία αποδίδεται εις τον εξ αυτής σαρκωθέντα Θεόν Λόγον τον Υιόν αυτής, ως λέγει ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός: «Η εις αυτήν, την αειπάρθενον Μαρίαν, τιμή, εις τον εξ αυτής σαρκωθέντα Υιόν ανάγεται», «ο δε πιστεύων εις τον Υιόν του Θεού» κηρύττει ο άγιος Ιωάννης ο Ευαγγελιστής, «έχει την μαρτυρίαν (του Θεού) εν αυτώ· ο μη πιστεύων τω Θεώ ψεύστην πεποίηκεν αυτόν, ότι ου πεπίστευκεν εις την μαρτυρίαν ην μεμαρτύρηκεν ο Θεός περί του υιού αυτού. και αύτη εστίν η μαρτυρία, ότι ζωήν αιώνιον έδωκεν ημίν ο Θεός, και αύτη η ζωή εν τω υιώ αυτού εστιν. ο έχων τον υιόν έχει την ζωήν· ο μη έχων τον υιόν του Θεού την ζωήν ουκ έχει», (Α’ Ιωάν. 5, 10-12) .
Με άλλα λόγια, αγαπητοί μου αδελφοί, εκείνος που είναι ενωμένος διά της πίστεως με τον Υιόν δηλαδή τον Χριστόν και έχει αυτόν ως ιδικόν του, έχει την αληθινήν και αιώνιον ζωήν.
Αυτήν ακριβώς την αληθινήν και αιώνιον ζωήν εχαρίσατο ημίν ο Υιός του Θεού ο Χριστός διά του σταυρικού αυτού θανάτου και της νικηφόρου αυτού Αναστάσεως, ως λέγει και ο σοφός Απόστολος Παύλος: «εν μορφή Θεού υπάρχων ο Χριστός… και σχήματι ευρεθείς ως άνθρωπος εταπείνωσεν εαυτόν γενόμενος υπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δε σταυρού», (Φιλιπ. 2, 6-8). Αναφερόμενος εις την σωτηριώδη και απολυτρωτικήν δύναμιν του Σταυρού του Χριστού, ο θείος Παύλος λέγει: «ο λόγος γαρ ο του σταυρού τοις μεν απολλυμένοις μωρία εστί, τοις δε σωζομένοις ημίν δύναμις Θεού εστι», (Α’ Κορ. 1,18).
Κοινωνός της απολυτρωτικής δυνάμεως του Σταυρού εγένετο και η αειπαρθένος Μαρία, ως μαρτυρεί ο Ευαγγελιστής Ιωάννης: «ειστήκει δε παρά τω σταυρώ του Ιησού η μήτηρ Αυτού», (Ιωάν. 19,25).
Λέγομεν δε τούτο, διότι τόσον η Δέσποινα Θεοτόκος ως Μητέρα του Θεού όσον και ο ζωηφόρος Σταυρός του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού αποτελούν της ευσεβείας δηλαδή του μυστηρίου της θείας Οικονομίας, το αήττητον τρόπαιον και την θύραν του Παραδείσου, ως ψάλλει και ο μελωδός της Εκκλησίας: « Χαίροις ο ζωηφόρος Σταυρός, της ευσεβείας το αήττητον τρόπαιον, η θύρα του Παραδείσου, ο των πιστών στηριγμός, το της Εκκλησίας περιτείχισμα, δι’ ου εξηφάνισται, η αρά και κατήργηται και κατεπόθη του θανάτου η δύναμις και υψώθημεν από γης προς ουράνια. Όπλον ακαταμάχητον, δαιμόνων αντίπαλε, δόξα Μαρτύρων, οσίων ως αληθώς εγκαλλώπισμα, λιμήν σωτηρίας ο δωρούμενος τω κόσμω το μέγα έλεος».
Ευρισκόμενοι εν τω μέσω του σταδίου της αγίας νηστείας, αγαπητοί μου αδελφοί, οι άγιοι Πνευματοφόροι Πατέρες της Εκκλησίας ώρισαν την ακολουθίαν των Χαιρετισμών της Παναγίας ως και την εορτήν της προσκυνήσεως του Τιμίου Σταυρού, διά να αντλώμεν δύναμιν και ενέργειαν θείαν αφ’ ενός και να τυγχάνωμεν της προστασίας αυτών από τας προσβολάς των δαιμόνων και των αοράτων και ορατών εναντίων δυνάμεων.
Ιδού καιρός νηστείας, ιδού καιρός μετανοίας, λέγει ο μελωδός της Εκκλησίας, ο οποίος μας καλεί να προσέλθωμεν εις Αυτήν (την Εκκλησίαν), διά να αξιωθώμεν να προσκυνήσωμεν τα άγια του Χριστού πάθη και κοινωνήσωμεν της λαμπροφόρου Αυτού Αναστάσεως, Αμήν».
Μετά την ακολουθίαν ο ηγούμενος και η Κοινότης εδεξιώθησαν τον Μακαριώτατον και το Εκκλησίασμα διά νηστησίμου κεράσματος εις την παρά τον Ναόν αίθουσαν.
Κατά την ώραν ταύτην συνεζητήθησαν θέματα της Κοινότητος χρήζοντα επιμελείας και επιλύσεως διά των συμβουλών και καθοδηγήσεων του Μακαριωτάτου.
Εις το πλαίσιον της επισκέψεως ταύτης ο Μακαριώτατος επέτρεψεν εις τον Πρωτοσύγκελλον π. Λεόντιον να σταυροφορή εν τη εξασκήσει της ποιμαντικής αυτού διακονίας ως ηγούμενος της Κοινότητος Ραφιδίων.
Η ακολουθία του Ακαθίστου Ύμνου και η Γ’ Στάσις των Χαιρετισμών εψάλη κατά το ειωθός και εις τον Πανίερον Ναόν της Αναστάσεως, ένθα προεξήρξεν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καπιτωλιάδος κ. Ησύχιος, συνιερουργούντων Αυτώ Αγιοταφιτών Πατέρων και ψάλλοντος του Πρωτοψάλτου του Πανιέρου Ναού της Αναστάσεως Αρχιμανδρίτου π. Αριστοβούλου.
){kind=link}