Την μεσονύκτιον ώραν του Μεγάλου Σαββάτου προς Κυριακήν του Πάσχα, 6ην προς 7ην /19ην προς 20ην Απριλίου 2014, έλαβε χώραν εις τον Πανίερον Ναόν της Αναστάσεως η Ορθρινή ακολουθία και θ. Λειτουργία τού Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου της Κυριακής του Πάσχα. Διά την λαμπροφόρον ταύτην εορτήν κατήλθεν από του Πατριαρχείου, των κωδώνων κρουομένων, η Αγιοταφιτική Αδελφότης εις τον Πανίερον Ναόν της Αναστάσεως.
Άμα τή αφίξει διά της Αγίας Αποκαθηλώσεως και του χώρου έμπροσθεν τούΑγίου Κουβουκλίου η Πατριαρχική Συνοδεία, διασχίζουσα το σχεδόν αδιαπέραστον πλήθος των προσκυνητών, τη βοηθεία των ραβδούχων, ήλθον εις το Καθολικόν. Ενταύθα ο προεξάρχων της πανηγύρεως Μακαριώτατος Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος ενεδύθη μανδύαν και εξής ανήλθεν επί του Θρόνου, ένθα ήλθον και «έλαβον καιρόν» οι ιερείς, προκειμένου να ανέλθωσιν εν ώεψάλλετο υπό του Πρωτοψάλτου του Ναού της Αναστάσεως Αρχιμανδρίτου π. Αριστοβούλου και της χορωδίας αυτούεκ μαθητών της Σχολής της Σιών ο Κανών του Μεγάλου Σαββάτου «Κύματι θαλάσσης».
Κατά την 9ην Ωιδήν του Κανόνος «έλαβε καιρόν» και ο Μακαριώτατος, οπότε μετά τον ασπασμόν εν τώΙερώ Βήματι, ενεδύθη Εκείνος και οιΑρχιερείς και εξήλθον εκ του Καθολικού διά του «Ευλόγησον Δέσποτα την Αγίαν Είσοδον» και ήρξατο η Λιτανεία πέριξ του Παναγίου Τάφου. Μετά την Λιτανείαν έλαβε χώραν εις τον Πανάγιον Τάφον οΌρθρος διά της αναγνώσεως του κατά Μάρκον Αγίου Ευαγγελίου: «Διαγενομένου του Σαββάτου…», του «Χριστός Ανέστη» και τούΌρθρου του Πάσχα διά των εννέα Ωιδών, του Κανόνος της Αναστάσεως «Αναστάσεως ημέρα».
Τού Όρθρου τελεσθέντος, ήρξατο η θ. Λειτουργία, κατά την διάρκειαν της οποίας ο μετέχων λαός ανεφώνει συνεχώς εις όλας τας γλώσσας «Χριστός Ανέστη» ελληνιστί, «Αλ Μασσίχ καμ» αραβιστί, «Χριστός Βοσκρέσε» ρωσιστί, «Χριστός Ανβιάτ» ρουμανιστί, εις τέτοιον σημείον, ώστε μετά δυσκολίας ηκούετο η τελουμένη θ. Λειτουργία.
Της Θείας Λειτουργίας προεξήρξεν η Α.Θ.Μ. ο Πατήρ ημών και Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, συλλειτουργούντων Αυτώ του Ιερωτάτου Μητροπολίτου Καπιτωλιάδος κ. Ησυχίου, των Σεβασμιωτάτων Αρχιεπισκόπων Αβήλων κ. Δωροθέου, Κωνσταντίνης κ. Αριστάρχου Γέροντος Αρχιγραμματέως. Θαβωρίου κ. Μεθοδίου και Σεβαστείας κ. Θεοδοσίου και εκ του Πατριαρχείου της Σερβίας ο παρεπιδημών Αρχιεπίσκοπος κ. Θεοδόσιος, Ιερομόναχοι της Αγιοταφιτικής Αδελφότητος και ιερείς παρεπιδημούντες εκ των άλλων Ορθοδόξων Εκκλησιών, του Αρχιδιακόνου π. Ευλογίου και των διακόνων π. Μαρτυρίου και π. Διονυσίου, των Αρχιμανδριτών π. Αριστοβούλου και π. Ιωσήφ Αγιορείτου βυζαντινώς ψαλλόντων και του λαού κατανυκτικώς και Ορθοδόξως συμμετέχοντος.
Μετά την θ. Λειτουργίαν και προ της απολύσεως της Θείας Λειτουργίας, ανεγνώσθη υπό του Μακαριωτάτου προ τούΑγίου Κουβουκλίου ο κατηχητικός λόγος του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου «Ει τις ευσεβής και φιλόθεος…»
Της Θείας Λειτουργίας απολυθείσης, οι ιερείς εις διάφορα σημεία του Καθολικού και του Γολγοθά μετέδωσαν την Θείαν Κοινωνίαν και το αντίδωρον εις τους αθρόως συνωστιζομένους πιστούς διά την βοήθειαν αυτών και ενίσχυσιν και άφεσιν των αμαρτιών, εν ωο Μακαριώτατος ανήλθεν εις το Κεντρικόν Μοναστήριον εις το Επιτροπικόν ένθα έλαβε πεπηγότα τυρόν και πασχαλινόν ωόν.
Δεύτερη Ανάσταση
Την Κυριακήν του Πάσχα, 7ην /20ην Απριλίου 2014, περί την 1.00ην μεσημβρινήν ώραν συνεκεντρώθησαν κατά την τάξιν αυτών εις την αίθουσαν του Θρόνου οι Αγιοταφίται Πατέρες.
Ενταύθα μετά τον Πασχάλιον ασπασμόν και εν ω εψάλλετο υπό του Πρωτοψάλτου του Ναού της Αναστάσεως Αρχιμανδρίτου π. Αριστοβούλου το αργόν βυζαντινόν «Χριστός Ανέστη», ενεδύθησαν τα πασχαλινά λευκά αυτών άμφια ο Μακαριώτατος και οι Αρχιερείς και Ιερείς, οπότε ενδεδυμένοι ανέγνωσαν την Θ’ Ώραν του Πάσχα «Χριστός Ανέστη», «Ανάστασιν Χριστού Θεασάμενοι…».
Μετά την Θ’ Ώραν, των κωδώνων κρουομένων μετά της εικόνος της Αναστάσεως, και των Αρχιερέων κρατούντων ευαγγελιστάρια ήρξατο η επίσημος και μεγαλοπρεπής κάθοδος, εν ω εψάλλετο το «Χριστός Ανέστη» διά της Χριστιανικής οδού προς τον Πανάγιον Τάφον.
Προ της Αγίας αυλής ανεπέμφθη δέησις, εν συνεχεία δε έλαβε χώραν η είσοδος εις το Καθολικόν και η τελετή του Εσπερινού του Πάσχα, διά του «Δόξα τη Αγία και Ομοουσίω και Αδιαιρέτω Τριάδι και του Χριστός Ανέστη και του Φως Ιλαρόν».
Μετά την Μεγάλην Είσοδον ανεγνώσθη το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον της πρώτης εμφανίσεως του Κυρίου εις τους μαθητάς «ούσης οψίας τη ημέρα εκείνη την μιάν των Σαββάτων και της απουσίας του Θωμά και της αμφιβολίας αυτού, εκφρασθείσης διά των λόγων αυτού:
««εάν μη ίδω εν ταίς χερσίν αυτού τον τύπον των ήλων και βάλω τον δάκτυλόν μου εις τον τύπον των ήλων… ου μη πιστεύσω» ελληνιστί, αραβιστί, ρωσιστί, εβραιστί, ρουμανιστί, αγγλιστί και γερμανιστί.
Μετά ταύτα, του εσπερινού απολυθέντος, οι Αγιοταφίται ανήλθον, των κωδώνων κρουομένων, εις το Πατριαρχείον, δοξάζοντες τον Θεόν, τον χαρίσαντα αυτοίς τοιαύτην εορτήν.
Δευτέρα Διακαινησίμου
Ενταύθα μετά τον Πασχάλιον ασπασμόν και εν ω εψάλλετο υπό του Πρωτοψάλτου του Ναού της Αναστάσεως Αρχιμανδρίτου π. Αριστοβούλου το αργόν βυζαντινόν «Χριστός Ανέστη», ενεδύθησαν τα πασχαλινά λευκά αυτών άμφια ο Μακαριώτατος και οι Αρχιερείς και Ιερείς, οπότε ενδεδυμένοι ανέγνωσαν την Θ’ Ώραν του Πάσχα «Χριστός Ανέστη», «Ανάστασιν Χριστού Θεασάμενοι…».
Μετά την Θ’ Ώραν, των κωδώνων κρουομένων μετά της εικόνος της Αναστάσεως, και των Αρχιερέων κρατούντων ευαγγελιστάρια ήρξατο η επίσημος και μεγαλοπρεπής κάθοδος, εν ω εψάλλετο το «Χριστός Ανέστη» διά της Χριστιανικής οδού προς τον Πανάγιον Τάφον.
Προ της Αγίας αυλής ανεπέμφθη δέησις, εν συνεχεία δε έλαβε χώραν η είσοδος εις το Καθολικόν και η τελετή του Εσπερινού του Πάσχα, διά του «Δόξα τη Αγία και Ομοουσίω και Αδιαιρέτω Τριάδι και του Χριστός Ανέστη και του Φως Ιλαρόν».
Μετά την Μεγάλην Είσοδον ανεγνώσθη το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον της πρώτης εμφανίσεως του Κυρίου εις τους μαθητάς «ούσης οψίας τη ημέρα εκείνη την μιάν των Σαββάτων και της απουσίας του Θωμά και της αμφιβολίας αυτού, εκφρασθείσης διά των λόγων αυτού:
««εάν μη ίδω εν ταίς χερσίν αυτού τον τύπον των ήλων και βάλω τον δάκτυλόν μου εις τον τύπον των ήλων… ου μη πιστεύσω» ελληνιστί, αραβιστί, ρωσιστί, εβραιστί, ρουμανιστί, αγγλιστί και γερμανιστί.
Μετά ταύτα, του εσπερινού απολυθέντος, οι Αγιοταφίται ανήλθον, των κωδώνων κρουομένων, εις το Πατριαρχείον, δοξάζοντες τον Θεόν, τον χαρίσαντα αυτοίς τοιαύτην εορτήν.
){kind=link}