Σερβία: Εορτή και πανήγυρις του Αγίου Μεγαλομάρτυρα Προκοπίου, στο ξύλινο παρεκκλήσι που είναι αφιερωμένο στο όνομά του.
του Θωμά Αναστασιάδη – ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ στο “ΒΉΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ”
και βρίσκεται στην γυναικεία Ι.Μονή Βόλιαφτσα (Voljavča) της Εκκλησιαστικής επαρχίας Ζίτσας στο Kraljevo, στην κεντρική Σερβία.
Προς αυτόν τον σκοπό στις 22-7 {8 Ιουλίου Π.Ε.}, τελέστηκε αρχιερατική Θ.Λειτουργία από τον επιχώριο Επίσκοπο Ζίτσας, Πανιερώτατο κ.Ιουστίνο, συμπαραστατούμενος από τον πρωτοπρεσβύτερο π.Αλέξανδρο, τον ιερομόναχο π.Ιλαρίωνα, αδελφό της Μονής της Μεταμορφώσεως, τον ιεροδιάκονο αδ.Ιάκωβο από τη Μονή Tumana, καθώς και τον διάκονο αδ.Στέφανο. Στην ομορφιά της σημερινής λειτουργίας, όπως την χαρακτήρησε η Ηγουμένη μ.Θεοδώρα, συνέβαλαν με την παρουσία τους ο ηγούμενος της Μονής Zgodačica π.Στέφανος η ηγουμένη Μαρίνα από το μοναστήρι Kamenec και η μητέρα ηγουμένη από τη Μονή Sretenja της όμορης Επισκοπής Αχλαδουπόλεως {Krousevats} καθώς και η αδελφότητα από τη Μονή Tumana.
Το Μοναστήρι Voljavča γιορτάζει επίσημα αυτή την ημέρα, επειδή η ξύλινη εκκλησία είναι αφιερωμένη στον Άγιο Προκόπιο. Σύμφωνα με τη λαογραφία, χτίστηκε στα θεμέλια ενός παλιού μοναστηριού την εποχή του Πατριάρχη Αρσενίου κατά τη Μεγάλη Μετανάστευση των Σέρβων (1690). Υπάρχει μια πλάκα που μεταφέρθηκε από τον Πατρ/χη Αρσένιο και ότι περιέχει λείψανα του Αγίου Προκοπίου. Σε όλη την ιστορία της μονής έγιναν διάφορα θαύματα και θεραπείες από τον Άγιο Προκόπιο.
Στο κήρυγμά του ο Επίσκοπος Ιουστίνος αναφέρθηκε στον εντυπωσιακό βίο του Αγίου Προκοπίου, που ήταν στρατιώτης αλλά και αληθινός μάρτυρας της πίστης του Χριστού, και συνέχισε: << Όποιος δεν αγαπά τον Χριστό περισσότερο από οτιδήποτε άλλο δεν είναι άξιός Του. Στόχος μας είναι να έχουμε κοινωνία με τον Θεό. Ο Χριστός αναζητά μια συνάντηση με τον πεσμένο άνθρωπο. Είναι η Οδός, η Αλήθεια και η Ζωή για όλους όσους Τον αναζητούν.>>
Στην Θ.Κοινωνία προσήλθε το πλείστον του εκκλησιάσματος, μικροί και μεγάλοι. Ο κ.Ιουστίνος συνεχάρη την Μητέρα Ηγουμένη μ.Θεοδώρα και την αδελφότητα της μονής, καθώς και όλους τους παραβρεθέντες πιστούς.
Μετά την απόλυση ο Δεσπότης καθαγίασε την αγιογραφία της νεόδμητης τραπεζαρίας της Μονής, την οποία φιλοτέχνησε ο αγιογράφος υποδιάκονος π.Dejan με βοηθούς μαθητές της σχολής Ζίτσας, υπό την επίβλεψη του πρωτοδιακόνου π.Miodrag, ο οποίος σπούδασε κοντά σε διάσημους τοιχογράφους του Αγίου Όρους.
Ακολούθησε τράπεζα αγάπης για όλους τους παρευρισκόμενους, στην καινούργια τραπεζαρία.
