Πατριαρχείο Αλεξανδρείας: Σε κλίμα βαθειάς συγκίνησης, ιεράς κατάνυξης και ευγνώμονος μνήμης τελέσθηκε σήμερα, Πέμπτη 23 Ιουλίου ε.έ, στην Ιερά Πατριαρχική Μονή Οσίου Σάββα του Ηγιασμένου στην Αλεξάνδρεια, το ιερό μνημόσυνο του αοιδίμου Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κυρού Παρθενίου Γ΄, επί τη συμπληρώσει τριάκοντα ετών από τότε που ο Πατριάρχης εξεμέτρησε το ζην.
(† 23 Ιουλίου 1996 – 23 Ιουλίου 2026).
Κατά τη Θεία Λειτουργία χοροστάτησε ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεόδωρος Β΄, ο οποίος, προ του πέρατος αυτής, τέλεσε το ιερό μνημόσυνο και ανέπεμψε δέηση υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του αοιδίμου Προκατόχου και πνευματικού Πατρός του.
Η ημέρα αυτή δεν αποτέλεσε απλώς μία ιστορική επέτειο για την Αλεξανδρινή Εκκλησία. Υπήρξε μία πνευματική συνάντηση μνήμης και ευγνωμοσύνης όπου με εμφανή συγκίνηση ο Πατριάρχης ανέφερε, μεταξύ άλλων:
«Σήμερα συμπληρώνονται τριάντα χρόνια από τότε που ο Πατέρας και Πατριάρχης μου, ο αοίδιμος κυρός Παρθένιος, έκλεισε τα μάτια του σε αυτόν τον κόσμο, για να τα ανοίξει στο ανέσπερο φως της Βασιλείας Του Θεού.
Τριάντα χρόνια πέρασαν, όμως για μένα η φωνή του δεν έπαψε ποτέ να ακούγεται. Τον αισθάνομαι ακόμη να στέκεται εδώ, μέσα στο πνευματικό μας καταφύγιο στον Άγιο Σάββα τον Ηγιασμένο.
Πριν από λίγες ημέρες, αξιώθηκα να βρεθώ στην αγαπημένη του Αμοργό, το νησί όπου άφησε την τελευταία του πνοή. Επισκέφθηκα με συγκίνηση τον τόπο της κοιμήσεώς του και προσευχήθηκα θερμά για την ανάπαυση της ψυχής του. Εκεί ένιωσα ότι οι μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας δεν εγκαταλείπουν ποτέ τα πνευματικά τους παιδιά.
Δεν υπήρξε μόνο ο Προκάτοχός μου στον Θρόνο του Αγίου Μάρκου. Υπήρξε ο Πατέρας και διδάσκαλος που μου έδειξε τον δρόμο και ο άνθρωπος που πίστεψε σε μένα.
Από τα χέρια του έλαβα τον πνευματικό μαργαρίτη της Αρχιερωσύνης. Από τα χείλη του άκουσα λόγια απλά, τα οποία έγιναν για μένα παρακαταθήκη ζωής: “Μη ζητάς πολλά· ξέρει ο Θεός τι θα σου δώσει και πότε θα σου το δώσει”.
Με δίδαξε να μη ζητώ να με υπηρετούν, αλλά να υπηρετώ. Να μην περιμένω ανταμοιβή από τους ανθρώπους. Να εμπιστεύομαι τη Θεία Πρόνοια και να προχωρώ, ακόμη και όταν ο δρόμος γίνεται δύσκολος, ακόμη και όταν η ανθρώπινη λογική λέει ότι δεν υπάρχει ελπίδα.
Ο Πατριάρχης Παρθένιος υπήρξε άνθρωπος με μεγάλη καρδιά και με ανοιχτούς για την εποχή ορίζοντες. Έβλεπε την Αλεξανδρινή Εκκλησία όχι ως ένα κλειστό ιστορικό κατάλοιπο του παρελθόντος, αλλά ως ζωντανή Εκκλησία της οικουμένης, ως γέφυρα λαών, πολιτισμών και Εκκλησιών. Πίστευε στον διάλογο, στην καταλλαγή, στη δικαιοσύνη και στην ειρήνη. Πάνω απ’ όλα, όμως πίστευε στον Θεό και τους εργάτες του Ευαγγελίου Του.
Ήταν Αιγυπτιώτης στην καρδιά και στην ψυχή.. Γεννήθηκε στο Πορτ Σάιντ, γνώριζε τον παλμό αυτής της ευλογημένης γης και αγάπησε βαθειά την Αίγυπτο και τον λαό της. Συγχρόνως, άνοιξε την πατρική αγκαλιά της Εκκλησίας προς ολόκληρη την Αφρική, προετοιμάζοντας δρόμους πάνω στους οποίους βαδίζουμε μέχρι σήμερα.
Κάθε φορά που ταξιδεύω στις αχανείς χώρες της αφρικανικής ηπείρου, κάθε φορά που κοιτάζω τα μάτια ενός παιδιού, κάθε φορά που θεμελιώνουμε έναν ναό, ένα σχολείο, μία κλινική ή ένα πηγάδι, αισθάνομαι ότι συνεχίζεται η παρακαταθήκη εκείνων που μας δίδαξαν ότι η Εκκλησία υπάρχει για να προσφέρει, να θεραπεύει και να δίνει ελπίδα.
Σήμερα, τριάντα χρόνια μετά την αναχώρησή του εις την Άνω Ιερουσαλήμ δεν στεκόμαστε μπροστά σε μία απουσία. Στεκόμαστε μπροστά σε μία παρουσία διαφορετική, μυστική και πνευματική. Οι μεγάλοι Πατέρες δεν φεύγουν. Παραμένουν μέσα από όσα δίδαξαν, μέσα στους ανθρώπους που ανέδειξαν και μέσα στο έργο που συνεχίζεται.
Τέλος, ο Πατριάρχης έστρεψε ευλαβικά το βλέμμα Του προς την φωτογραφία του μακαριστού Πατριάρχου και είπε:
Πατέρα μου Παρθένιε, σήμερα, ενώπιον του ιερού Θυσιαστηρίου, επαναλαμβάνω αυτό που η καρδιά μου λέει από τότε που η Χάρις Του Θεού οδήγησε τα βήματά μου κοντά σας: Σε ευχαριστώ. Σε ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη, για την αγάπη, για την ευχή και για τον δρόμο που μου έδειξες.»
Ο αοίδιμος Πατριάρχης Παρθένιος Γ΄, κατά κόσμον Άρης Κοϊνίδης, γεννήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 1919 στο Πορτ Σάιντ της Αιγύπτου. Εξελέγη Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής το 1987 και διαποίμανε την Αλεξανδρινή Εκκλησία έως την εκδημία του, στις 23 Ιουλίου 1996.
Υπήρξε εκκλησιαστική προσωπικότητα διεθνούς κύρους, με ιδιαίτερη συμβολή στον διαχριστιανικό διάλογο, στην προσέγγιση των Εκκλησιών, στη συνάντηση των πολιτισμών και στην ανάδειξη της Αλεξανδρινής Εκκλησίας ως δύναμη ειρήνης, δικαιοσύνης, καταλλαγής και θυσιαστικής προσφοράς. Το όραμά του για μία Εκκλησία ανοιχτή προς τον άνθρωπο, τον κόσμο και την Αφρική παραμένει ζωντανό και καρποφορεί στη σύγχρονη ιεραποστολική πορεία του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας.
Του αοιδίμου Πατριάρχου της Μεγάλης Πόλεως Αλεξανδρείας κυρού Παρθενίου Γ΄, ανδρός μεγάλου πνευματικού αναστήματος και αφοσιωμένου διακόνου της Εκκλησίας, είη η μνήμη αιωνία και άληστος.
Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, η Α.Θ.Μ. ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεόδωρος Β΄, επισκέφθηκε τις αίθουσες διδασκαλίας της Πατριαρχικής Σχολής «Άγιος Αθανάσιος Αλεξανδρείας », η οποία εδρεύει στην Ιερά Πατριαρχική Μονή του Οσίου Σάββα του Ηγιασμένου, όπου συνεχάρη τους φοιτητές για την επιμέλεια και τη συνεχή προσπάθεια που καταβάλλουν στις σπουδές τους. Εν συνέχεια, προσέφερε ως ευλογία σε κάθε φοιτητή έναν φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή (laptop), προκειμένου να διευκολυνθεί η εκπαιδευτική τους πορεία και ιδιαίτερα η παρακολούθηση των εξ αποστάσεως μαθημάτων, τα οποία παραδίδονται και από καθηγητές εκτός Αιγύπτου.
Ο Πατριάρχης εξέφρασε τις θερμές του ευχαριστίες προς τον Πανιερώτατο Μητροπολίτη Φαναρίου κ. Αγαθάγγελο, Γενικό Διευθυντή της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, για την ευγενική προσφορά των φορητών ηλεκτρονικών υπολογιστών, καθώς και για τη διαρκή αγάπη, το έμπρακτο ενδιαφέρον και την αμέριστη στήριξή του προς το ιεραποστολικό και εκπαιδευτικό έργο του Παλαιφάτου Πατριαρχείου Αλεξανδρείας.
