Ι.Μ.ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟΥ: Πέντε χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την ενθρόνιση του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Τσέτινιγιε και Μητροπολίτη Μαυροβουνίου και Παραθαλασσίας κ. Ιωαννικίου.
Ήταν Μάιος του 2021 ο τότε Επίσκοπος Βουδίμλιε και Νίκσιτς κ. Ιωαννίκιος εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο των Επισκόπων της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Σερβίας ως διάδοχος του μακαριστού Μητροπολίτη κυρού Αμφιλοχίου και στις 5 Σεπτεμβρίου της ίδιας χρονιάς ενθρονίστηκε στην Ιερά Μονή Τσέτινιε εν μέσω τεταμένου κλίματος και επεισοδίων που είχαν υποκινήσει εθνικιστικοί κύκλοι του Μαυροβουνίου.
Είναι ο 56ος Επίσκοπος της ιστορικής αυτής τοπικής Εκκλησίας, η οποία ανάγεται σε παλαιά σερβική Επισκοπή που ιδρύθηκε πριν από περίπου 800 χρόνια, καθώς και ο 41ος Μητροπολίτης που ενθρονίστηκε στην Ιερά Μονή Τσέτινιε όπου σήμερα τελέστηκε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία με αφορμή την επέτειο της ενθρονίσεώς του.
Κατά τη Θεία Λειτουργία, ο Πρωτοπρεσβύτερος Ντούσαν Μπίγκοβιτς αναφέρθηκε, με αφορμή το ευαγγελικό ανάγνωσμα, στην ανάγκη ο άνθρωπος να αναγνωρίζει τον «Φαρισαίο» που μπορεί να κρύβεται μέσα στην ίδια του την καρδιά, υπογραμμίζοντας ότι η χριστιανική ζωή δεν μπορεί να στηρίζεται στην αυτοδικαίωση και την υπεροχή έναντι των άλλων, αλλά στην ταπείνωση και τη διακονία.
«Το Ευαγγέλιο δεν είναι μόνο παράθυρο μέσα από το οποίο κοιτάζουμε πρόσωπα και γεγονότα του παρελθόντος και τα κρίνουμε. Το Ευαγγέλιο είναι περισσότερο καθρέφτης. Αν κοιτάξουμε το σημερινό Ευαγγέλιο σαν σε καθρέφτη, σύντομα θα αναγνωρίσουμε ένα γνώριμο πρόσωπο. Θα παρατηρήσουμε τον Φαρισαίο μέσα στη δική μας καρδιά», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Όπως εξήγησε, ο «Φαρισαίος» μέσα μας εμφανίζεται όταν η πίστη παύει να αποτελεί σχέση με τον Θεό και μετατρέπεται σε μέσο επιβεβαίωσης της δικής μας αξίας έναντι των άλλων. Αντίδοτο σε αυτή την κατάσταση είναι η έμπρακτη μίμηση του Χριστού, ο οποίος «όλους τους αγαπούσε και όλους τους υπηρετούσε».
Ο π. Ντούσαν Μπίγκοβιτς τόνισε ακόμη ότι η υπηρεσία προς τον συνάνθρωπο βρίσκεται στον πυρήνα της χριστιανικής ζωής: «Η αληθινή ετοιμότητα για διακονία δεν πηγάζει από ανθρώπινες σκοπιμότητες και την επιθυμία για επαίνους, αλλά από το παράδειγμα του ίδιου του Σωτήρα».
«Η διακονία δεν είναι αποκλειστικά μεγάλες πράξεις, εκείνες που θα θυμάται η ιστορία. Εκφράζεται μέσα από μικρές, καθημερινές αποφάσεις και την προσοχή προς τους άλλους, μέσα από τον χρόνο που προσφέρουμε, έναν καλό λόγο, τη συγχώρηση και την υπομονή», σημείωσε, προσθέτοντας: «Μέσα από τα χέρια που διακονούν, η αγάπη του Θεού γίνεται ορατή πάνω στη γη».
Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, ο Πρωτοπρεσβύτερος Μίρτσετα Σλιβάντσανιν, προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου στην Ποντγκόριτσα, συνεχάρη τον Μητροπολίτη κ. Ιωαννίκιο για την πενταετή ποιμαντορία του και εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του για την ποιμαντική του προσφορά.
«Ενθρονιστήκατε σε μια πολύ δύσκολη στιγμή, αλλά με τη σοφία σας και με τη σοφία και το θάρρος του Πατριάρχη μας συνεχίσατε την αδιάλειπτη ποιμαντορία των αγίων προκατόχων σας», ανέφερε.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη διαφύλαξη της Ορθόδοξης πίστης και της ενότητας της Εκκλησίας, επισημαίνοντας ότι κατά τα χρόνια της ποιμαντορίας του Μητροπολίτη κ. Ιωαννικίου Αρχιερείς από διάφορες κατά τόπους Ορθόδοξες Εκκλησίες, αγιορείτες ηγούμενοι και πνευματικοί επισκέφθηκαν την Ιερά Μητρόπολη Μαυροβουνίου και Παραθαλασσίας.
«Στην προσωπικότητά σας θα μπορούσαν να ιδωθούν τα χαρακτηριστικά πολλών προκατόχων σας, με την ιδιαιτερότητα όμως της δικής σας προσωπικότητας. Πρωτίστως, διαφυλάσσετε την Ορθόδοξη πίστη και τη συνέχεια της Εκκλησίας του Αγίου Σάββα. Διακηρύσσετε την ενότητα της Εκκλησίας, η οποία είναι σωτηριώδης και ζήτημα ζωής για κάθε Ορθόδοξο χριστιανό», υπογράμμισε.
Ο ίδιος ευχαρίστησε τον Μητροπολίτη και για τη συνέχιση της πνευματικής παρακαταθήκης του μακαριστού Μητροπολίτη κυρού Αμφιλοχίου, σημειώνοντας ότι η τοπική Εκκλησία «ζει πλήρη πνευματική ζωή», με γεμάτους ναούς και ενεργό παρουσία κλήρου, μοναχισμού, παιδιών και νέων.
Αναφερόμενος σε συγκεκριμένα έργα της πενταετίας, στάθηκε μεταξύ άλλων στη λειτουργία του Γυμνασίου «Άγιος Σάββας» σε νέο κτίριο, αλλά και στην κοινωνική και ποιμαντική μέριμνα της Εκκλησίας για ανθρώπους που αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσκολίες.
«Μεγάλη είναι η χαρά μας που φροντίζουμε και για τις ταλαιπωρημένες ψυχές, τις οποίες το πνεύμα της εποχής και οι σύγχρονες μάστιγες έχουν οδηγήσει σε δύσκολη κατάσταση, και που ανοίγετε τις πόρτες της Εκκλησίας για αυτούς μέσα από διάφορες μορφές βοήθειας», σημείωσε.
