Επιστολή προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο απέστειλε ο “Πατριάρχης” Ουκρανίας Φιλάρετος, ο οποίος δεν αναγνωρίζεται από καμία άλλη εκκλησία. Στην επιστολή αυτή ασκεί δριμεία κριτική προς την ρωσική πλευρά και συγκεκριμένα προς τον Πατριάρχη Μόσχας Κύριλλο, υποστηρίζει πως δεν υπάρχει εμφύλιος στην Ουκρανία (!), δίνει την δικήτου εκδοχή για τη δράση “ουνιτών και σχισματικών”, κάνει λόγο για μιντιακή προπαγάνδα και τέλος ζητάει από τον κ. Βαρθολομαίο να “απορρίψει το ψέμα Κύριλλου”.. Με πολύ ενδιαφέρον αναμένεται η αντίδραση του Φαναρίου…
Ακολουθεί ολόκληρη η επιστολή:
Προς τον Παναγιώτατον
Αρχιεπίσκοπον Κωνσταντινουπόλεως Νέας Ρώμης και
Οικουμενικόν Πατριαρχήν κ.κ. Βαρθολομαίον
Παναγιώτατε.
Σας απευθύνω αυτή την επιστολή, προς συνολική ενημέρωση σας για την κατάσταση στην Ουκρανία, όπως επίσης και για την ψευδή επιστολή την οποία διανέμει ο Ρώσος Πατριάρχης Κύριλλος, την οποία κοινοποίησε και προς Εσάς, όπως αυτή δημοσιεύθηκε και εις την επίσημη ιστοσελίδα του Πατριαρχείου της Μόσχας.
Πρωτίστως θα ήθελα να σας τονίσω ότι στην Ουκρανία δεν υφίσταται κανένας Εμφύλιος Πόλεμος και ιδιαιτέρως κάποιος Θρησκευτικός Πόλεμος, όπως ισχυρίζεται, ιδίως, ο Πατριάρχης Κύριλλος και η ρωσική προπαγάνδα γενικότερα.
Η λαϊκή εξέγερση εναντίον της δικτατορίας του πρώην προέδρου Γιανουκόβιτς, η οποία ονομάστηκε αληθώς ως «Επανάσταση Αξιοπρέπειας», ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 2013 λόγω των ψεμάτων και των ακραίων ενεργειών του πρώην προέδρου. Κατά την διάρκεια των τεσσάρων ετών της θητείας του, είχε εμπλακεί σε ένα οργανωμένο δίκτυο διαφθοράς σε ολόκληρη την χώρα, αυξάνοντας θεαματικά την προσωπική του περιουσία και αυτήν της οικογενείας του. Κατέστειλε την ελευθερία του λόγου, παραβιάζοντο τα δικαιώματα της ιδιοκτησίας με μόνο στόχο την δημιουργία μίας επιχείρησης που με όπλο της, τον εκφοβισμό και την βία, συγκέντρωναν όλο το πλούτο της χώρας κοντά στον πρόεδρο. Το σύστημα δικαιοσύνης και επιβολής του νόμου, ήταν στην υπηρεσία των προεδρικών συμφερόντων με αποτέλεσμα οι αντίπαλοι στην εξουσία του, εξαναγκάστηκαν να διαφύγουν στο εξωτερικό ή να οδηγηθούν στην φυλακή.
Η τελευταία «σταγόνα» που «ξεχείλισε» την υπομονή του λαού, ήταν η άρνηση του Γιανουκόβιτς να υπογράψει την Τελωνειακή Σύνδεση της Ουκρανίας με την Ε.Ε. Κάτω από την πίεση του Ρώσου Προέδρου Πούτιν η Ουκρανική εξουσία , η οποία ολίγα χρόνια πρωτύτερα είχε υποσχεθεί ότι θα υπογράψει την συμφωνία, μία εβδομάδα πριν από την προγραμματισμένη ημερομηνία, αρνήθηκε να το πράξει. Οι άνθρωποι και ειδικά οι νέοι, αισθάνθηκαν ότι το μέλλον τους κλάπηκε και βγήκαν στους δρόμους να διαμαρτυρηθούν ειρηνικά.
Αυτή η ειρηνική διαμαρτυρία διαλύθηκε παράνομα και οι συμμετέχοντες σ’ αυτήν χτυπήθηκαν. Η μόνη σωτηρία για τους ειρηνικούς διαδηλωτές ήταν μόνο εντός των τειχών της Ιεράς Μονής του Αρχαγγέλου Μιχαήλ (Ζολοτοβέρχιυ), σώζοντας τους από την τελική σφαγή.
Η κατάχρηση της εξουσίας από τις αρχές και η κακοποίηση των διαδηλωτών, εξόργισε τους ανθρώπους, οι οποίοι συγκεντρώθηκαν στην πρωτεύουσα της Ουκρανίας – όπως επίσης και σε άλλες πόλεις – σε μία ειρηνική διαμαρτυρία, απαιτώντας την άμεση υπογραφή της Τελωνειακής Σύνδεσης με την Ε.Ε. και την τιμωρία των ενόχων για τον ξυλοδαρμό και την κακοποίηση των ειρηνικά διαμαρτυρομένων ανθρώπων. Αντί λοιπόν του διαλόγου, η διοίκηση του Γιανουκόβιτς αύξανε συνεχώς την πίεση προς τον λαό και με δόλιο τρόπο άλλαξε την νομοθεσία ούτως ώστε, οποιαδήποτε μορφή ειρηνικής διαμαρτυρίας, να καθίσταται αυτομάτως παράνομη.
Τελικά, έφθασαν εις το σημείο να χρησιμοποιήσουν έως και τα όπλα κατά των ειρηνικά διαδηλωμένων πολιτών και να σκοτώσουν πάνω από εκατό ανθρώπους. Αυτή η λαϊκή εξέγερση και οι συνέπειες τις, ανάγκασαν τον πρώην Πρόεδρο Γιανουκόβιτς, να διαφύγει.
Οι Ουκρανικές Εκκλησίες και οι Θρησκευτικές Οργανώσεις συνέβαλαν ενεργά, ούτως ώστε οι διαδηλώσεις να είναι ειρηνικές και συνεχώς προέτρεπαν τις αρχές, αλλά και τους διαδηλωτές σε διάλογο, προσπαθώντας ταυτόχρονα να ενεργούν και ως διαμεσολαβητές σ’αυτόν τον διάλογο. Σε τούτη την προσπάθεια, συμπεριλαμβάνεται και η Εκκλησία της Μόσχας η οποία προέδρευε με την σειρά της στο Παν-Ουκρανικό Συμβούλιο των Εκκλησιών και Θρησκευτικών Οργανώσεων και αποδέχτηκε την κοινή θέση του Συμβουλίου.
Δεν υπάρχουν αξιόπιστες αποδείξεις ότι οι ειρηνικά διαμαρτυρόμενοι στην πλατεία Μαϊντάν (Νεζαλέζνοστι) ήταν αντίθετοι προς την Ορθόδοξη Εκκλησία του Πατριαρχείου Μόσχας ή αυτοί, τους οποίους ο Πατριάρχης Κύριλλος κατονομάζει ως «ουνίτες και σχισματικούς», υποκίνησαν τους ανθρώπους να αγωνιστούν κατά της Εκκλησίας του Πατριαρχείου της Μόσχας. Αυτές οι δηλώσεις του Πατριάρχη Κυρίλλου δεν είναι αληθείς.
Ο ιερέας της Ελληνό-Καθολικής Εκκλησίας ο οποίος πριν τρία χρόνια είχε ομιλήσει στην ενορία του και αυτή η ομιλία του καταγράφηκε σε βίντεο, χρησιμοποιώντας αντί-σημιτικά και σοβινιστικά συνθήματα, άμεσα τιμωρήθηκε από την Εκκλησιαστική του Αρχή και μετανόησε, απαρνούμενος τα λόγια του. Όμως αυτή την Ρωσική προπαγάνδα, συνέχισε απροκάλυπτα να χρησιμοποιεί προσωπικά ο ίδιος ο πρόεδρος της Ρωσίας Πούτιν – ως «απόδειξη» – του αντί-σημιτικού και σοβινιστικού φρονήματος των διαδηλωτών του Μαϊντάν.
Μετά τη νίκη της «Επανάστασης της Αξιοπρέπειας», ο Γιανουκόβιτς και οι υπουργοί του τράπηκαν σε φυγή και το Κοινοβούλιο της Ουκρανίας όπως προβλέπεται από το Σύνταγμα, σχημάτισε μια νέα Κυβέρνηση και διόρισε την ημερομηνία των προεδρικών εκλογών.
Τη νομιμότητα αυτής της κυβέρνησης την αναγνώρισαν όλα τα Θρησκευτικά Δόγματα, συμπεριλαμβανομένου του επίσημου εκπροσώπου του Πατριαρχείου της Μόσχας στην Ουκρανία, υπογράφοντας την κατάλληλη δήλωση και συμμετέχοντας στη συνεδρίαση του Συμβουλίου των Εκκλησιών με τον πρόεδρο του κοινοβουλίου Ολεξάνδρ Τουρτσίνοβ, ο οποίος ασκούσε επίσης τα καθήκοντά του προέδρου.
Οι επίσημοι εκπρόσωποι του Πατριαρχείου της Μόσχας υπέγραψαν επίσης την κοινή δήλωση των Θρησκευτικών Οργανώσεων της Ουκρανίας με την καταδίκη της απόσχισης και κάλεσαν όλους όσους χρησιμοποιούσαν παράνομα τα όπλα, να τα παραδώσουν. Ωστόσο, σε μια ξεχωριστή δήλωση της Ιεράς Συνόδου της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Πατριαρχείου της Μόσχας παρέχεται η έκκληση να καταθέσουν τα όπλα «όλοι», δηλαδή οι Ουκρανοί στρατιώτες και οι αυτονομιστές, χωρίς η Ορθόδοξη Εκκλησία του Πατριαρχείου της Μόσχας να ζητάει το ίδιο και από τα ρωσικά στρατεύματα.
Σ αυτό το σημείο επιβάλλεται να σας τονίσω ότι μετά την νίκη της «Επανάστασης της Αξιοπρέπειας» δεν υπήρχε κανένας λόγος να γίνει αναφορά περί καταπίεσης των Ορθοδόξων του Πατριαρχείου της Μόσχας και του ρωσόφωνου πληθυσμού της Κριμαίας και του Ντονμπάσς. Όλα τα Νομοθετήματα σύμφωνα με τα οποία ρυθμίζονταν τα Δικαιώματα των Εθνικών Μειονοτήτων, όπως, για την χρήση της γλώσσας, εξακολουθούσαν να ισχύουν, κατά τον ακριβή τρόπο που ίσχυαν και κατά την θητεία του Γιανουκόβιτς.
Προκειμένου να αποφευχθεί μία πιθανή προβοκάτσια, η Εκκλησία μας είχε επανειλημμένα και δημόσια απευθύνει την έκκληση σε μορφή απαίτησης, να εμποδιστεί κάθε μορφή βίας κατά των Εκκλησιών, Ιερών Μονών, Κληρικών και πιστών του Πατριαρχείου της Μόσχας, προειδοποιώντας κάθε άνθρωπο και ιδιαιτέρως κάθε κληρικό μας ότι η συμμετοχή σε τέτοιου είδους βίαιες προβοκάτσιες θα συνεπάγετο με Εκκλησιαστικές ποινές. Την αληθή πραγματικότητα ότι στην Ουκρανία δεν υπάρχουν Θρησκευτικές συγκρούσεις αποδέχτηκαν και ομολόγησαν γραπτώς και δημοσίως, μεταξύ άλλων και οι εκπρόσωποι του Πατριαρχείου της Μόσχας στην Ουκρανία.
Αντιθέτως η Ρωσική Ομοσπονδία από τα τέλη του μηνός Φεβρουαρίου του τρέχοντος έτους, ξεκίνησε μία ένοπλη επίθεση εναντίον της Ουκρανίας. Η Κριμαία κατελήφθη και προσαρτήθηκε, οι ένοπλοι πολεμιστές-δολοφόνοι και οι μισθοφόροι κατά μεγάλο ποσοστό από την Ρωσία, άρχισαν να διεισδύουν στην Ουκρανία και να προκαλούν ταραχές, καταλαμβάνοντας τα δημόσια γραφεία και κτίρια και δηλώνοντας την πρόθεση τους να αποσχιστούν ορισμένες Περιφέρειες από την Ουκρανία και να ενταχθούν στην Ρωσία. Αρχικά η Ρωσία είχε συμπεριλάβει στα σχέδια της την απόσχιση των εδαφών της μισής Ουκρανίας και την ένταξη αυτών στην Ρωσία, όμως η λαϊκή αντίσταση στις περισσότερες περιοχές κατάστρεψε τα σχέδια αυτά και έτσι οι επιθετικές ενέργειες του Κρεμλίνου, επικεντρώθηκαν κυρίως στις περιοχές του Ντόνετσκ και του Λούγανσκ.
Για πρώτη φορά από την εποχή της Ναζιστικής εποχής του Χίτλερ, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μία τεράστια μαζική προπαγάνδα, σ’ ένα αφάνταστο επίπεδο κυνισμού και ψεύδους ενάντια στην Ουκρανία. Η Ρωσία, μ’αυτή την προπαγάνδα, σ’όλα σχεδόν τα Μ.Μ.Ε. προσπαθεί να πείσει τον κόσμο ότι οι ενέργειες της διέπονται από «δικαιοσύνη». Αυτή η κυνική τακτική του ψέματος καθημερινά σε μεγάλο ποσοστό προβάλλεται και διανέμεται διά μέσω των Τηλεοπτικών Ειδήσεων, Άρθρων, Εντύπων, Ηλεκτρονικών Μέσων και μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Η πλειοψηφία αυτών των προβαλλόμενων ιστοριών είναι εντελώς ανυπόστατες και επινοημένες, όπως η «σταύρωση του αγοριού» από τους στρατιώτες της Εθνικής Φρουράς στην απελευθέρωση της πόλης Σλοβγιάνσκ από τους τρομοκράτες ή παραποιημένες εξωπραγματικά σε σχέση με τα πραγματικά γεγονότα.
Παρόμοια περίπτωση και μέρος αυτής της προπαγάνδας θα πρέπει να θεωρήσετε και την επιστολή του Πατριάρχη της Μόσχας Κυρίλλου, προς Εσάς και στην οποία περιγράφονται τα γεγονότα στο Ντόμπασς, ως «εμφύλιος» Πόλεμος λόγω Θρησκευτικής διαμάχης.
Στην πραγματικότητα, τα γεγονότα στο Ντόνμπασς είναι το αποτέλεσμα της ένοπλης επίθεσης της Ρωσίας εναντίον της Ουκρανίας. Οι ηγέτες της λεγόμενης «Λαϊκής Δημοκρατίας», οι μισθοφόροι, τα όπλα, η χρηματοδότηση, η πληροφοριακή υποστήριξη, το σύνολο όλων αυτών, προέρχεται από την Ρωσία μέσω της παραμεθορίου την οποία έχουν καταλάβει. Σε άλλες περιοχές τις Ουκρανίας εις τις οποίες δεν δρουν οι Ρώσοι Μισθοφόροι , δεν υπάρχουν ένοπλες συγκρούσεις ή άλλες μορφές αντίστασης, ως χαρακτηριστικό στοιχείο των Εμφύλιων και Θρησκευτικών συγκρούσεων.
Προσφάτως και μετά από την επιτυχία των Ουκρανικών Δυνάμεων εναντίον των τρομοκρατών του Κρεμλίνου, άρχισαν να προελαύνουν εντός των συνόρων της Ουκρανίας Ρώσοι στρατιώτες, χωρίς διακριτικά στις στολές τους. Στην πραγματικότητα λοιπόν, ζούμε έναν πόλεμο της Ρωσίας εναντίον της Ουκρανίας, ως αιτία αυτού του πολέμου δε και εκδίκηση, τυγχάνει η Ευρωπαϊκή επιλογή του λαού της Ουκρανίας και η προσπάθεια αποτροπής της Ευρωπαϊκής συγκλήσεως της χώρας μας και ως επιθυμία των σημερινών ηγετών της Ρωσίας για την αποκατάσταση της πρώην αυτοκρατορίας και την ανάκτηση της χαμένης εξουσίας πάνω στην Ουκρανία όπως επί την εποχή της προ-κατάρρευσης,Σοβιετικής Ένωσης.
Εις τους κόλπους των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων, υπηρετούν πιστοί διαφόρων δογμάτων, συμπεριλαμβανομένου και του Πατριαρχείου της Μόσχας καθώς και εκπρόσωποι διαφόρων εθνών συμπεριλαμβανομένων και των Ρώσων. Δεν υφίσταται καμία μονάδα στρατιωτική που να έχει σχηματιστεί αποκλειστικά για Εθνικούς ή Θρησκευτικούς λόγους. Ως εκ τούτου ο ισχυρισμός του Πατριάρχη Κυρίλλου περί ενόπλων «ουνιτών και σχισματικών» και οι οποίοι πολεμούν στο Ντόνμπασς εναντίον της Εκκλησίας της Μόσχας, αποτελεί άλλο ένα κυνικά κραυγαλέο ψέμα.
Στην ομιλία του ο Πατριάρχης Κύριλλος δίδει κάποια παραδείγματα της ανάξιας συμπεριφοράς των Ουκρανικών στρατιωτών προς τους ιερείς του Πατριαρχείου της Μόσχας. Μερικά εξ αυτών είναι αποτελέσματα παραποίησης (π.χ. ότι πήρε μέρος ο Ελληνό-Καθολικός εφημέριος στην επίθεση κατά της Εκκλησίας του Πατριαρχείου της Μόσχας, πράγμα ανυπόστατο).Τα υπόλοιπα γεγονότα αποτελούν σίγουρα αντικείμενο διερεύνησης και οι ένοχοι θα υποστούν τις νομικές συνέπειες.
Θα πρέπει λοιπόν να τονίσω ότι όλες αυτές οι περιπτώσεις δεν έχουν καμία σχέση με κάποια ιδιαίτερη επιθετική στάση του Ουκρανικού Στρατού, της Κυβέρνησης, της Ελληνο-Καθολικής Εκκλησίας ή της Εκκλησίας μας, ενάντια στους εκπροσώπους του Πατριαρχείου της Μόσχας. Θεωρώ ότι όλα αυτά, προκαλούνται κυρίως από τα πολυάριθμα γεγονότα υποστήριξης των ιερέων του Πατριαρχείου της Μόσχας στην δραστηριότητα των τρομοκρατών και του γεγονότος της άμεσης συμμετοχής τους, στις ένοπλες τρομοκρατικές ομάδες.
Δυστυχώς, δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που στις εκκλησίες του Πατριαρχείου της Μόσχας ή άλλων Θρησκευτικών χώρων, βρέθηκαν μεγάλα αποθέματα όπλων, τα οποία εδόθησαν προς βοήθεια των τρομοκρατών, της διαμονής τους, τα τρόφιμα και έδειχναν την ηθική υποστήριξη τους στις ποινικές υποθέσεις τους, μέσω ειδικής δημόσιας ευλογίας για την πολεμική εναντίον της Ουκρανίας. Πρόσφατα αποκαλύφθηκε και η χρήση από τους τρομοκράτες ιερατικών ενδυμάτων και εγγράφων, προς ασφαλή διαφυγή τους, τα οποία συμφώνως με τα εν γνώσει μας στοιχεία, τα δίδει εις αυτούς μία από τις Μητροπόλεις του Πατριαρχείου της Μόσχας στο Ντόνμπασς.
Όλα αυτά έχουν δημιουργήσει την αναγκαιότητα του ελέγχου των ιερέων και των μετακινήσεων τους, διότι δύναται κάποιος τρομοκράτης να είναι μεταμφιεσμένος. Σας ενημερώνω ότι στο πλαίσιο των ελέγχων και οι δικοί μας ιερείς αντιμετωπίζουν τον έλεγχο από τους Ουκρανούς Στρατιώτες, με κατανόηση.
Δίδοντας ψευδή στοιχεία των γεγονότων ή παρερμηνεύοντας και παραποιώντας την αλήθεια, ο Πατριάρχης Κύριλλος δεν λέγει τίποτα για τις συστηματικές διώξεις και παρενοχλήσεις, συμπεριλαμβανομένης και της απαγωγής, τα βασανιστήρια και τις δολοφονίες, όπου απ’τα χέρια των φιλό-ρώσων μισθοφόρων και των αυτονομιστών , υποβάλλονται οι εκπρόσωποι όλων των Θρησκευτικών Δογμάτων.
Στο κατεχόμενο έδαφος της περιοχής του Λουγάνσκ οι εκκλησίες μας είναι κλειστές και ο Επίσκοπος μαζί με τους ιερείς αναγκάζονται να κρύβονται εξαιτίας των απειλών από τους αυτονομιστές ότι θα τους σκοτώσουν. Στην περιοχή του Λουγκάνσκ εναντίον του Επισκόπου Αθανασίου διαπράχθηκε απόπειρα ανθρωποκτονίας και μόνο η Χάρις του Θεού, τον έσωσε από βέβαιο θάνατο.
Στην περιοχή του Ντόνετσκ οι εκκλησίες μας, στα εδάφη που ελέγχονται από τους αυτονομιστές, είναι κλειστές αναγκαστικά λόγω κινδύνου για την ζωή των ιερέων και των πιστών. Οι ιερείς ή κρύβονται ή αναγκάζονται να διαφύγουν σε ασφαλές μέρος. Ένας από τους Ιερούς Ναούς μας στο Ντόνετσκ αποτέλεσε στόχο και μόνο με την βοήθεια του Θεού, η βόμβα δεν εξερράγη. Πραγματοποιήθηκε μία προσπάθεια να απαγάγουν τον Επίσκοπο Σεργκέϊ του Ντόνετσκ, αλλά κατάφερε να διαφύγει με επιτυχία και να πάει σε ασφαλή τοποθεσία. Ο ιερέας Γιούρι Ιβάνοβ, απήχθη από τους τρομοκράτες και μετά από καιρό αφέθηκε ελεύθερος.
Στην Κατεχόμενη από την Ρωσία Κριμαία κατελήφθησαν δια της βίας δύο από τις εκκλησίες μας και ο Καθεδρικός Ιερός Ναός της Συμφερουπόλεως έχει περιέλθει σ’ ένα καθεστώς υπέρογκης φορολογίας και οικονομικής πίεσης και έκαψαν το σπίτι του Επισκόπου Κλήμη, προς εκφοβισμό.
Το ίδιο ισχύει και για την Ουκρανική Ελληνική-Καθολική Εκκλησία, τη Ρωμαίο-Καθολική Εκκλησία και τις Προτεσταντικές Κοινότητες. Το μοναστήρι της Ουκρανικής Ελληνικής-Καθολικής Εκκλησίας στο Ντονέτσκ, το κατέλαβαν οι τρομοκράτες. Υπήρξαν οι περιπτώσεις της απαγωγής των καθολικών ιερέων με σκοπό να πάρουν λύτρα. Στην περιοχή που ελέγχεται από τους αυτονομιστές κατέλαβαν τα κτίρια προσευχής, πολλών Προτεσταντικών Κοινοτήτων. Μετά την απελευθέρωση της πόλης Σλοβγιάνσκ ανακαλύφθηκε ο τόπος ταφής δύο Προτεσταντών ιερέων και των δύο υιών του ενός από τους ιερείς, οι οποίοι είχαν απαχθεί από τους τρομοκράτες την ημέρα της Αγίας Τριάδος, μετά από τη συνάντηση προσευχής και ακολούθως εκτελέστηκαν δια πυροβολισμού.
Θα πρέπει να τονίσω ότι μεταξύ των τρομοκρατικών ομάδων υπάρχει ο λεγόμενος «Ρωσικός Ορθόδοξος στρατός», η εγκληματική δραστηριότητα του οποίου δεν έχει καταδικαστεί από τις αρχές της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, αλλά λαμβάνει-μάλιστα-την υποστήριξη και τη δημόσια ευλογία κάποιων εκ των ιερέων του Πατριαρχείου της Μόσχας. Εις το έγγραφο που ονομάζεται «Το Σύνταγμα της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ», γράφεται, ότι μόνο η Ρωσική Ορθοδοξία έχει στο έδαφος της λεγομένης «ΝΛΔ», τα ειδικά δικαιώματα και το καθεστώς.
Όλα αυτά τα στοιχεία δείχνουν ότι η παραβίαση των δικαιωμάτων των πιστών πραγματοποιείται μόνο από τους τρομοκράτες, που δηλώνουν ότι λειτουργούν υπέρ της Ρωσικής Ορθοδοξίας και προστατεύουν τον λεγόμενο, «ρωσικό κόσμο». Έτσι, είναι αναληθές ότι τα γεγονότα στο Ντονμπάσς έχουν την φύση του θρησκευτικού πολέμου – στην πραγματικότητα είναι ένας πόλεμος της Ρωσίας εναντίον της Ουκρανίας, ο οποίος έχει επιθετικό χαρακτήρα. Και με τις δηλώσεις, τις ενέργειες του, ο Πατριάρχης της Μόσχας Κύριλλος συμβάλλει στην ρωσική επίθεση, προσπαθεί με την παραπλάνηση και την διαστρέβλωση των γεγονότων να υποστηρίξει την πολιτική του ηγεσία.
Η αναλήθεια των λεγομένων του Πατριάρχη Κυρίλλου επιβεβαιώνεται επίσης και από το γεγονός ότι το κείμενο της επιστολής προς Εσάς, που δημοσιεύθηκε στις 14 Αυγούστου στην επίσημη ιστοσελίδα του Πατριαρχείου της Μόσχας, το πρωί της 15ης Αυγούστου είχε απομακρυνθεί από την ιστοσελίδα, και μέσα σε λίγες ημέρες, δεδομένου ότι Μ.Μ.Ε. είχαν χρησιμοποιήσει το κείμενο αυτό, ήταν δημοσιευμένο και πάλι, αλλά σε διαφορετικό τμήμα. Το γεγονός αυτό αποδεικνύει την υποκρισία των θέσεων του Πατριάρχη της Μόσχας Κυρίλλου, ο οποίος σε δημόσιες δηλώσεις είπε ότι η Εκκλησία του δεν παρεμβαίνει στη σύγκρουση και προσεύχεται μόνο για την ειρήνη, ενώ παράλληλα σε επιστολές προς τους Αρχηγούς των Εκκλησιών εκφέρει τις απόψεις του, που βρίσκονται σε πλήρη αρμονία με τη ρωσική κρατική προπαγάνδα.
Παναγιώτατε.
Εκ μέρους των Επισκόπων, των κληρικών και των πιστών μας, απευθύνομαι σε Εσάς εγγράφως και Σας ζητάω να εκτιμήσετε την κατάσταση και να απορρίψετε το ψέμα, το οποίο διανέμει ο Πατριάρχης της Μόσχας Κύριλλος. Ζητάμε να προσευχηθείτε για την ειρήνη στην Ουκρανία και την απελευθέρωση της χώρας μας από την εξωτερική επίθεση. Ελπίζω να μην επιτρέψετε η Ορθόδοξη Εκκλησία να συμμετάσχει στην εκστρατεία του ψέματος, την οποία οι ρωσικές αρχές, μεταξύ άλλων και μέσω του ιδίου Πατριάρχη Κυρίλλου, διεξάγουν εναντίον της Ουκρανίας.
Με αγάπη Χριστού
Ο εν Χριστώ Αδελφός σας
ΦΙΛΑΡΕΤΟΣ
24 Αυγούστου 2014
