Του Μανώλη Κείου
Από το Κολυμπάρι στο…Μπάρι! Ενισχυμένος-κατά την προσωπική του άποψη- από τη Σύνοδο της Κρήτης ο Οικουμενικός Πατριάρχης συντάσσσεται με την αγαπολογία του Πάπα Φραγκίσκου και σιγοντάρει τα περί…χριστιανικής ενότητας! Οι Χριστιανοί δεν μπορεί να είναι αδιάφοροι για τους μετανάστες και τον φονταμενταλισμό, ήταν μεταξύ άλλων τα λεγόμενα του Οικουμενικού Πατριάρχη ο οποίος παρακολούθησε τη Θεία Λειτουργία στην Βασιλική του Αγίου Νικολάου στο Μπάρι της Ιταλίας
“Εμείς δεν μπορούμε να σιωπούμε ενώπιον του σκανδάλου της εμπορευματοποίησης των ανθρώπων, του θρησκευτικού φονταμενταλισμού που ισχυρίζεται ότι ενεργεί στο όνομα του Θεού, της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, αλλά και σχετικά με την εξάντληση των φυσικών πόρων προς όφελος των λίγων εις βάρος των πολλών , ειδικά για τους φτωχότερους. ” επισήμανε ο Πατριάρχης στην χθεσινοβραδυνή προσλαλιά του.
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος έκανα μια εγκάρδια έκκληση προς άπαντες τους Χριστιανούς να μην μένουν αδιάφοροι στην ανθρώπινη εκμετάλλευση, στην ταλαιπωρία των ατόμων που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη γη τους, ή το “θρησκευτικό φονταμενταλισμό που ισχυρίζεται ότι ενεργεί στο όνομα του Θεού. ”
Κατά τη διάρκεια της ομιλία, ο πατριάρχης αναφέρθηκε για πρώτη φορά στην “οικουμενική αποστολή και στο φιλόξενο στιλ” της Απουλίας μιλώντας για μια “φιλόξενη γη κατά το παρελθόν, αλλά και επι του παρόντος”, όπως αποδεικνύεται από τον αριθμό των ανθρώπων που βρήκαν καταφύγιο στο παρελθόν, κυρίως διωκόμενοι Χριστιανοί ως αποτέλεσμα ξένων εισβολών, αδελφοκτόνων πολέμων και λιμών που ακολούθησαν στις χώρες στην άλλη πλευρά της θάλασσας, καθώς και στο πολύ πρόσφατο παρελθόν, όταν αυτή η γη καλωσόρισε τους ανθρώπους που προσπαθούν να ξεφύγουν από ολοκληρωτικές χώρες, όπου δεν ήταν δυνατό να είναι κανείς μαθητής του Χριστού. ”
“Δυστυχώς σήμερα, για άλλη μια φορά, η Μεσόγειος Θάλασσα, μια θάλασσα πολιτισμού, μια θάλασσα της αλληλεγγύης, μια θάλασσα της συνεργασίας, έχει γίνει μια θάλασσα από τα κύματα των προσφύγων και των μεταναστών από παντού” σημείωσε και συνέχισε:
“Ως Χριστιανοί εμείς δεν παραμένουμε αδιάφοροι σε αυτή την κραυγή του πόνου , αλλά την ίδια στιγμή δεν μπορούμε να είμαστε σιωπηλοί μπροστά από το σκάνδαλο της εμπορευματοποίησης των ανθρώπων, του θρησκευτικού φονταμενταλισμού που ισχυρίζεται ότι ενεργεί στο όνομα του Θεού, της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, και στην εξάντληση των φυσικών πόρων προς όφελος των λίγων εις βάρος των πολλών, ειδικά για τους φτωχότερους. ”
“Το κοινό μας σπίτι, το φυσικό περιβάλλον, ανήκει στο Θεό και δεν είμαστε απλώς διαχειριστές του, δεν είμαστε νέοι άθεοι άνθρωποι. Για το λόγο αυτό, θέσαμε την φωνή μας μαζί με την αγαπημένο μας Αδελφό στη Ρώμη, τον Πάπα Φραγκίσκο, από το νησί της Λέσβου προς όλους τους ισχυρούς της γης, σε όσους έχουν την τύχη της ανθρωπότητας στα χέρια τους, και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε στο όνομα του Θεού, του Πατέρα Παντοκράτορα, του φιλεύσπλαχνου Πατέρα. ” ανέφερε
“Ωστόσο, ως Χριστιανοί, έχουμε ένα ισχυρό όπλο, ένα όπλο της ειρήνης, ένα ανίκητο όπλο, το οποίο είναι η προσευχή, και απόψε είμαστε εδώ για να προσευχηθούμε μαζί στον Άγιο της ενότητάς μας, δηλαδή, στον Άγιο Νικόλαο. Αυτός ήταν επίσκοπος αγαπημένος από τους συνανθρώπους του, ένας επίσκοπος που έζησε για την αλήθεια της πίστεως, στον αγώνα του ενάντια στην αίρεση του Αρείου της εποχής του, αλλά και για το δικαίωμα του επισκόπου στην εκκλησία του. Υπεραπιστής των φτωχών, αδυσώπητος δικαστής ενώπιων των αδικιών των ισχυρών, και ατσάλινος μαχητής της αμαρτίας, ήταν επίσης ένας ευγενικός άνθρωπος, γεμάτος αυτο-περιορισμό, επιεικής, γεμάτος συμπόνια για τις αδυναμίες των πιστών – που άρχισαν να εκδηλώνoνται με την ελευθερία για την χριστιανική πίστη μετά την Διάταγμα των Μεδιολάνων – και σταθερός βοηθός στην υπεράσπιση των παραδόσεων και τη δικαιοσύνη. Αυτός είναι ο λόγος που η φήμη του εξαπλώθηκε πέρα από τα όρια της Εκκλησίας του στα Μύρα της Λυκίας. Μπορεί ο ίδιος να συνεχίσει να είναι ο φίλος και σύντροφος μας στο δρόμο της σωτηρίας και ενότητας ” κατέληξε ο Πατριάρχης.
