Ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος προεξήρχε της Θείας Λειτουργίας, την Κυριακή, 23 Αυγούστου 2026, για την Απόδοση της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Εννιάμερα), στα ερείπια της Ι. Μονής Παναγίας Φανερωμένης Κυζίκου.
Με τον Πατριάρχη συλλειτούργησαν ο Μητροπολίτης Σμύρνης κ. Βαρθολομαίος και ο Επίσκοπος Αμαθούντος κ. Νικόλαος, Ιεράρχης της Εκκλησίας Κύπρου.
Εκκλησιάστηκαν οι Αρχιερείς Γέρων Χαλκηδόνος κ. Εμμανουήλ, Αμερικής κ. Ελπιδοφόρος και Σηλυβρίας κ. Μάξιμος, Κληρικοί και Μοναχοί, Άρχοντες Οφφικιάλιοι της Μ.τ.Χ.Ε., απόγονοι προσφύγων Αρτακινών από τη Νέα Αρτάκη Ευβοίας και άλλες περιοχές της Ελλάδος, και προσκυνητές από την Πόλη και την Ίμβρο.
Παρέστησαν ο Δήμαρχος και ο Αντιδήμαρχος Αρτάκης [Erdek] και άλλοι εκπρόσωποι των τοπικών Αρχών.
Στό τέλος, ο Πατριάρχης τέλεσε τρισάγιο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών του αοιδίμου Πατριάρχου Ιωακείμ του Γ’, ο οποίος απένειμε στη Μονή την αξία του Πατριαρχικού Σταυροπηγίου, και όλων όσοι διακόνησαν αυτό τον ιερό τόπο.
Ο Πατριάρχης , στην ομιλία του μετά την Απόλυση, εμφανώς συγκινημένος, αναφέρθηκε στο εφετινό προσκύνημα στα ερείπια της άλλοτε περίλαμπρης και περικαλλούς Ιεράς Μονής της Φανερωμένης, που αποτελούσε πανίερο προσκυνηματικό τόπο για τους Αρτακηνούς, αλλά και για όλους τους πιστούς της ευρύτερης περιοχής.
“Επέτρεψεν ο Θεός και εφέτος να έλθωμεν στην ιστορική Κύζικο και να εορτάσωμεν την Απόδοσιν της σεβασμίας εορτής της πανσέπτου Κοιμήσεως και εις ουρανούς Μεταστάσεως της υπερευλογημένης Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας! Οποία Χάρις! Οποία ευλογία! Οποία χαρά και αγαλλίασις! Εδώ εις τα σεπτά ερείπια της παλαιφάτου Μονής της Φανερωμένης της Κυζίκου των αρχαίων Πελασγών και των Βυζαντινών Ρωμαίων, το πρώτον, μετά το θλιβερόν 1922, ήλθομεν το 2015 και ετελέσαμεν τον εορτασμόν της Φανερωμένης μετά από 93 έτη σιωπής. Και σήμερα πάλιν εδώ είμεθα! Ευέλπιδες, ευλαβείς, κατανενυγμένοι, με όλον τον πόθον της ψυχής μας εστραμμένον προς την Θεομήτορα, η οποία εχάρισε στην ανθρωπότητα τον Θεάνθρωπον. Ατενίζομεν προς την «υψηλοτέραν των ουρανών και καθαρωτέραν λαμπηδόνων ηλιακών», η οποία παρέθηκε ψυχήν και σώμα εις τας χείρας του εξ Αυτής τεχθέντος Σωτήρος ημών, ατενίζομεν εκείνην, διά της οποίας «η παγγενής των βροτών σωτηρία γέγονεν»!
Ο Πατριάρχης υπενθύμισε ότι στο Φανάρι φυλάσσεται η εφέστιος και Θαυματουργή Εικόνα της Παναγίας της Φανερωμένης, η οποία μεταφέρθηκε από το Μοναστήρι πριν από ένα αιώνα.
“Καθώς χοροστατούμε ιστάμενοι επί του μαρτυρικού Δεσποτικού Θρόνου εις τον Πάνσεπτον Πατριαρχικόν Ναόν, αντικρίζουμε απέναντί μας την περίπυστον εικόνα της Φανερωμένης, η οποία επί ένα αιώνα ήδη φιλοξενείται εν Φαναρίω. Εκείνη δέχεται τους μυστικούς στεναγμούς της Πατριαρχικής μας καρδίας! Εκείνη ακούει τα ευλαβή αιτήματα και τις ικεσίες μας διά την Μεγάλην Εκκλησίαν, διά το Γένος, διά την ανά την οικουμένην Ορθοδοξίαν, διά τον πάσχοντα άνθρωπον, διά την ειρήνην του σύμπαντος κόσμου! Η Φανερωμένη φανερώνει μυστικώς το βέβαιον της αγάπης του Θεού, την αλήθειαν του Θείου ελέους, την ασφάλειαν της εις Χριστόν ελπίδος! Και μαζί με τον Πατριάρχην, το πλήθος των εκκλησιαζομένων εις την Καθέδραν της Μεγάλης Εκκλησίας, εναποθέτει εις την Φανερωμένην τον πηγαίον σεβασμόν και την ακαταίσχυντον ελπίδα του! Η Φανερωμένη μας αγιάζει νυχθημερόν, μας συντροφεύει εις τας δυσκόλους ώρας της καθημερινότητος και των οιωνδήποτε εκτάκτων περιστάσεων! Η Φανερωμένη είναι η καταφυγή και το στήριγμά μας.
Κατανοείτε, αδελφοί και τέκνα, την αυτονόητον ζωηράν επιθυμίαν μας να έλθωμεν και εις την έρημον σήμερον παλαιάν αυτήν της Θεοτόκου σκηνήν, εις το ερειπωμένον Μοναστήρι της, το από του έτους 1903 σεβάσμιο Πατριαρχικό Σταυροπήγιο κατά ευσεβή απόφασι του αοιδίμου προκατόχου ημών Ιωακείμ Γ’ του Μεγαλοπρεπούς, και να αποδώσωμεν τιμήν εις τον χώρον όπου επί πολλούς αιώνας ετιμήθη η Θεοτόκος, ανεγεννήθησαν αναρίθμητοι ψυχαί, ευωδίασεν η χριστιανική αρετή, εδοξάσθη το Όνομα του Θεού, εθαυμαστώθη η ευσέβεια των Ορθοδόξων! Τα ερείπια αυτά γύρω μας αναδίδουν χάριν και αγιασμόν! Είναι άγια λείψανα ζώσης θεοσεβείας, σιωπηλοί αλλά και μεγαλόφωνοι κήρυκες των μεγαλείων του Χριστού και των ευεργεσιών τας οποίας η Παναγία Μητέρα Του υπερεκένωσεν εις τους Πατέρας ημών και εις το Γένος! Ασπαζόμεθα νοερώς κάθε σπιθαμήν γης, κάθε λίθον, κάθε κόκκον κονιάματος, κάθε σπάραγμα κεράμου! Διότι όλα φέρουν την χάριν της Φανερωμένης, όλα μαρτυρούν την «ευπρεπή της δόξαν», την λάμπουσαν από τας ακτίστους μαρμαρυγάς της Θείας δόξης του Υιού της!”
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης αναφέρθηκε στην ιδιαίτερη τιμή που αποδίδουν οι Ορθόδοξοι πιστοί προς την Υπεραγία Θεοτόκο. “Η λαϊκή ευσέβεια κάμει λόγον διά τα «Εννιάμερα της Παναγίας». Η Παναγία μας δεν έχει, βεβαίως, ανάγκη από Μνημόσυνα!”, είπε ο Παναγιώτατος και συνέχισε: ”Εκείνη αναφέρει αδιαλείπτως εις την μνήμην του Υιού της όλους εμάς, όλους τους Χριστιανούς, ολόκληρον την ανθρωπότητα! Η ιδία είναι η ζωντανή μνήμη όλου του ανθρωπίνου γένους ενώπιον του Κυρίου της ζωής και του θανάτου! «Και μετά θάνατον ζώσα» σώζει πάντοτε διά των Θεοπειθών πρεσβειών της την κληρονομίαν της, δηλαδή πάντας ημάς, τους οποίους από του ύψους του Σταυρού ο Κύριος και Θεός της ενεπιστεύθη. Πανηγυρίζομεν λοιπόν, όχι το «Εννιάμερον Μνημόσυνον», αλλά την φαιδράν Απόδοσιν της μεγάλης αυτής Θεομητορικής εορτής, την οποίαν και δικαίως αποκαλούμε «Πάσχα του καλοκαιριού»!“
Και σε άλλο σημείο της ομιλίας του, ο Πατριάρχης επεσήμανε:
“Καλώς λοιπόν, αδελφοί και τέκνα, εσπεύσαμεν άπαντες, αγαλλομένω ποδί, να αποδώσωμεν την πάντιμον εορτήν της εδώ, εις τόπον πολύ οικείον και προσφιλή της, εις οίκον όπου επί αιώνας ευφραίνετο η καρδία της από τους οσιακούς αγώνας των Πατέρων της Μονής και από την ευλάβειαν των Αρτακηνών και όλων των Χριστιανών της Κυζικικής Χερσονήσου, της Μυσίας, των νήσων του Μαρμαρά και όλων των πέριξ περιοχών. Είθε να γίνη ευπρόσδεκτος η προσευχή μας και να απέλθωμεν μετ’ ολίγον πλήρεις θεομητορικής χάριτος και ευλογίας! Είθε να εισακουσθούν αι δεήσεις μας υπέρ ειρηνεύσεως του ταραγμένου κόσμου μας, υπέρ ευσταθείας των αγίων του Θεού Εκκλησιών, υπέρ φωτισμού των κρατούντων εις τας χείρας των τας τύχας των λαών!”
Ο Πατριάρχης συνεχάρη όλους όσοι προσήλθαν για να τιμήσουν την Παναγία, καθώς και “όλους εκείνους που εκοπίασαν διά την ετοιμασίαν της πανηγύρεως”, κάνοντας ιδιαίτερη μνεία στους συμπροσευχομένους Σεβ. Μητροπολίτες Γέροντα Χαλκηδόνος και Σηλυβρίας.
Ευχαρίστησε δε, στην τουρκική γλώσσα, τον Νομάρχη της περιοχής, καθώς και τον Έπαρχο και τον Δήμαρχο της Αρτάκης για την άδεια και όλες τις διευκολύνσεις για την τέλεση της Θείας Λειτουργίας στον ιστορικό αυτό χώρο, που τον “αγκαλιάζει” πλέον η οργιώδης βλάστηση και το πυκνό δάσος.
__________
Φωτό: Νίκος Παπαχρήστου
