Πατριαρχείο Ιεροσολύμων: Την Παρασκευήν, 5/18 Δεκεμβρίου 2020, τιμήθηκε στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων η εορτή του Σάββα του Ηγιασμένου, στην ιερά Μονή του, που βρίσκεται στην έρημο την κειμένη στην έρημο της Ιουδαίας.
Η μνήμη του οσίου τιμήθηκε με κατανυκτική ολονύκτια αγρυπνία, της οποίας προεξήρχε ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, συλλειτουργούντων του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ναζαρέτ κ. Κυριακού, του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Αριστάρχου και του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ελενουπόλεως κ. Ιωακείμ.
Στην ομιλία του ο Μακαριώτατος, μεατξύ άλλων, υπογράμμισε: «ο μακάριος Σάββας παιδιόθεν έλαβε τον αγιασμόν υπό του Θεού Πατρός διά της ενοικήσεως εν αυτώ του Αγίου Πνεύματος διά του Υιού του Θεού και Σωτήρος ημών Χριστού».
Αναλυτικά η ομιλία:
«Mεγάλα τά έργα Κυρίου, εξεζητημένα εις πάντα τά θελήματα αυτού έργα χειρών αυτού αλήθεια καί κρίσις πισταί πάσαι αι εντολαί αυτού, εστηριγμέναι εις τόν αιώνα τού αιώνος, πεποιημέναι εν αληθεία καί ευθύτητι», (Ψαλμ. 110, 2, 7-8).
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,
Ευλαβείς Χριστιανοί,
Ευφραίνεται σήμερον η έρημος καί αγαλλιάται χαρμοσύνως η χώρα τού Ιορδάνου εν τή επιτελουμένη θεία μνήμη Σάββα τού θεόφρονος καί ηγιασμένου εν τή επωνύμω αυτού Λαύρα. Καί τούτο διότι ο Πατήρ ημών Σάββας ανεδείχθη τών αγγέλων ισοστάσιος, τών Οσίων ομόσκηνος, τών Προφητών συνόμιλος καί συγκληρονόμος τών Μαρτύρων καί Αποστόλων.
Τό πρό τών οφθαλμών κείμενον άφθαρτον καί ευωδιάζον σκήνωμα τού θεοφόρου Σάββα αποτελεί τεκμήριον καί μαρτύριον αδιάψευστον, ότι ούτος εγένετο δοχείον τών δωρεών τού Αγίου Πνεύματος, τού Πνεύματος τού Χριστού.
Ούτος χοϊκός άνθρωπος ών, ενεδύσατο τόν Χριστόν γενόμενος ούτως φώς Χριστού, καί παρ’ αυτού λαβών τών θαυμάτων τήν ενέργειαν έπεισε τούς ασκουμένους μετ’ αυτού καταφρονείν τών ηδέων τού κόσμου καί τής σαρκός τό φρόνημα ως εναργέστατα αναφωνεί ο υμνωδός αυτού: «Όσιε Πάτερ, εκ βρέφους τήν αρετήν επιμελώς ασκήσας, όργανον γέγονας τού αγίου Πνεύματος, καί παρ αυτού λαβών τών θαυμάτων τήν ενέργειαν, έπεισας τούς ανθρώπους καταφρονείν τών ηδέων νύν δέ τώ θείω φωτί, καθαρώτερον ελλαμπόμενος, φώτισον καί ημών τάς διανοίας, Σάββα Πατήρ ημών».
Ο τώ φωτί τού Χριστού ελλαμφθείς θείος Σάββας, επ’ ουδενί αμφέβαλλεν ότι τά έργα τών χειρών τού Κυρίου είναι αλήθεια καί κρίσις, δικαιοσύνη, διότι ο Κύριος είναι αξιόπιστος, αληθής εις τούς λόγους αυτού καί οι λόγοι Του είναι δίκαιοι.
Ερμηνεύων τούς Δαυϊτικούς λόγους: «Πισταί πάσαι αι εντολαί αυτού [τού Κυρίου] (Ψαλμ. 110,7), ο Ιερός Χρυστόστομος λέγει: Τί εστί, πισταί; Βέβαιαι μένουσαι. Κάν γάρ παραβαθώσιν, αι τιμωρίαι έπονται, καί αύται [=αι εντολαί] ου σαλεύονται· ει δέ άνθρωποι παραβώσιν, αλλ’ ο Θεός αυτάς εκδικεί».
«Ότι αι εντολαί τού Κυρίου ου σαλεύονται, διότι είναι εστηριγμέναι εις τόν αιώνα τού αιώνος, πεποιημέναι εν αληθεία καί εν ευθύτητι», (Ψαλμ. 110,7), επιμαρτυρείται από τούς προσευχητικούς λόγους τού Ιησού υπέρ τών Αποστόλων αυτού:
«Πάτερ αγίασον αυτούς εν τή αληθεία σου ο λόγος ο σός αλήθειά εστι. καθώς εμέ απέστειλας εις τόν κόσμον, καγώ απέστειλα αυτούς εις τόν κόσμον καί υπέρ αυτών εγώ αγιάζω εμαυτόν, ίνα καί αυτοί ώσιν ηγιασμένοι εν αληθεία». (Ιωάν. 17, 17-19).
Ερμηνεύων τούς λόγους τούτους τού Κυρίου, ο άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας λέγει: «Απόστολος γάρ καί Αρχιερεύς τής ομολογίας ημών γέγονεν Ιησούς κατά τήν τού Παύλου φωνήν (Εβρ. 3,1), κατά γε τό πρέπον τή ανθρωπότητι σχήμα καί τώ τής κενώσεως τρόπω· προκεχειρισμένους δέ άπαξ εις τούτο τούς μαθητάς, δείσθαι δή πάντως τού αγιάζεσθαι φησί παρά τού Αγίου Πατρός ενοικίζοντος αυτοίς, δηλονότι δι’ Υιού τό Πνεύμα τό Άγιον». [Καί απλούστερον, παρ’ όλα αυτά ο Ιησούς, ως λέγει ο Παύλος, εγένετο Απόστολος καί Αρχιερεύς τής ομολογίας ημών, σύμφωνα μέ τήν μορφήν, η οποία αρμόζει εις τήν ανθρωπότητα καί τόν τρόπον τής κενώσεως. Ευθύς ως οι Άγιοι Απόστολοι εξελέγησαν, ούτοι έπρεπε νά αγιασθούν από τόν άγιον Πατέρα, ενοικίζοντας (εμφυτεύοντας) εις αυτούς τό Άγιον Πνεύμα διά τού Υιού αυτού].
Ο Πατήρ ημών Σάββας δύναται νά θεωρηθή «λείμμα κατ’ επιλογήν χάριτος», (Ρωμ. 11,5), ως διακρίνεται τούτο από τήν απόκρισιν (=απάντησιν) αυτού εις τόν Μέγαν Ευθύμιον: «γινώσκω, Τίμιε Πάτερ, ότι ο πάντων προνοητής Θεός, σωθήναί με βουλόμενος, ωδήγησέ με εις τάς αγίας σου χείρας ελθείν. Τότε ο μέγας Ευθύμιος τώ μακαρίτη αυτόν απέστειλεν Θεοκτίστω, δηλώσας αυτώ ποείσθαι αυτού φροντίδα ως μέλλοντος τή τού Χριστού Χάριτι εν τή μοναχική διαπρέψαι πολιτεία».
Μέ άλλα λόγια, αγαπητοί μου αδελφοί, ο μακάριος Σάββας παιδιόθεν έλαβε τόν αγιασμόν υπό τού Θεού Πατρός διά τής ενοικήσεως εν αυτώ τού Αγίου Πνεύματος διά τού Υιού τού Θεού καί Σωτήρος ημών Χριστού. Ιδού λοιπόν διά τί ο Πατήρ ημών όσιος Σάββας καλείται «ηγιασμένος». Ούτος «εκκαθάρας εαυτόν εγένετο σκεύος εις τιμήν ηγιασμένον καί εύχρηστον τώ Δεσπότη εις πάν έργον αγαθόν», (ΒΤιμ. 2,21).
Τόν ηγιασμένον καί εύχρηστον τώ Δεσπότη Χριστώ τώ Θεώ ημών τιμά καί γεραίρει σήμερον η αγία τών Ιεροσολύμων Εκκλησία, διό καί μετά τού υμνωδού είπωμεν: «Ως από βρέφους τώ Θεώ θυσία άμωμος, προσενεχθείς δι αρετής, Σάββα μακάριε, τώ σέ πρίν γεννηθήναι επισταμένω, εχρημάτισας οσίων εγκαλλώπισμα, πολιστής τε τής ερήμου αξιέπαινος, διό κράζω σοι Χαίροις Πάτερ αοίδιμε».
Εις τούτο ακριβώς εκάλεσε πάντας ημάς ο όσιος Σάββας, δηλονότι εις τήν συμμετοχήν τής Χάριτος τού εν Αγίω Πνεύματι αγιασμού αυτού, διά τών πρεσβειών τής Υπερευλογημένης Δεσποίνης ημών Θεοτόκου καί Αειπαρθένου Μαρίας, τής τόν Σωτήρα καί λυτρωτήν, Θεόν τών όλων καί κύριον τεκούσης διά σαρκός εν τώ σπηλαίω τής Βηθλεέμ, Ού τήν θείαν Γέννησιν αξιωθώμεν εορτάσαι εν ειρήνη καί υγιεία ψυχής τε καί σώματος». Αμήν. Έτη πολλά!
