Ίμβρος: Τα «μηνύματα» του Συλλείτουργου προς πάσα κατεύθυνση! Σύμφωνα με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, στην Ίμβρο ο Δεκαπενταύγουστος απέκτησε φέτος ιδιαίτερο εκκλησιαστικό και ιστορικό βάρος, καθώς ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος συλλειτούργησε με τον Αρχιεπίσκοπο Τιράνων και πάσης Αλβανίας κ.κ. Ιωάννη, παρουσία Ιεραρχών, κληρικών, Αρχόντων του Οικουμενικού Θρόνου, εκπροσώπων φορέων και πλήθους Ιμβρίων.
Επιμέλεια: Γιάννης Παπανικολάου
Η μεγάλη εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου έγινε σημείο συνάντησης μνήμης, πίστης και προσδοκίας για το νησί, με τις ακολουθίες να κορυφώνονται στα Αγρίδια και να συνεχίζονται στο Γλυκύ και στους Αγίους Θεοδώρους.
Συλλείτουργο στα Αγρίδια
Στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό των Αγριδίων, ο Οικουμενικός Πατριάρχης και ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας προεξήρχαν της Θείας Λειτουργίας, πλαισιωμένοι από τους Μητροπολίτες Φιλαδελφείας κ. Μελίτωνα και Μύρων κ. Χρυσόστομο. Στο εκκλησίασμα βρέθηκε και ο Μητροπολίτης Ίμβρου και Τενέδου κ. Κύριλλος, μαζί με κληρικούς και πολυάριθμους προσκυνητές.
Ξεχωριστή ήταν η παρουσία του Αθανασίου Μαρτίνου, Προέδρου της Αδελφότητος Αρχόντων Οφφικιαλίων «Παναγία η Παμμακάριστος», του Αντιπροέδρου Γεωργίου Προκοπίου, πολλών Αρχόντων, εκπροσώπων των Ιμβριακών Σωματείων Αθήνας και Θεσσαλονίκης, καθώς και του Δημάρχου Νέας Σμύρνης Γεωργίου Κουτελάκη.
Το κήρυγμα εκφώνησε ο Μητροπολίτης Φιλαδελφείας Μελίτων, ο οποίος συνέδεσε τη θεομητορική εορτή με τη μακρά δοκιμασία της Ίμβρου, την αντοχή των κατοίκων της και τη διατήρηση της ορθόδοξης πίστης και της ρωμαίικης παράδοσης.
Η Παναγία και η μνήμη της Ίμβρου
Κεντρικό σημείο της ομιλίας αποτέλεσε η ιδιαίτερη σχέση των Ιμβρίων με την Παναγία. Ο Μητροπολίτης υπενθύμισε ότι δεκάδες ναοί και εξωκκλήσια του νησιού είναι αφιερωμένα στη χάρη Της, ενώ περιέγραψε τη Θεοτόκο ως καταφυγή του πόνου, της προσφυγιάς, της υπομονής και της ελπίδας των κατοίκων.
Η αναφορά στην «Ιμβριώτισσα μάνα» και στο δάκρυ της αναγκαστικής απομάκρυνσης από την πατρίδα έδωσε στην ομιλία έντονο ιστορικό και συναισθηματικό τόνο. Η Ίμβρος παρουσιάστηκε όχι μόνο ως τόπος τραυματικής μνήμης, αλλά και ως τόπος επιστροφής, ανασύνταξης και νέας ζωής, μέσα από την επαναλειτουργία της παιδείας, την παρουσία νέων και την ανανέωση της κοινοτικής ζωής.
Τα 65 χρόνια από τη χειροτονία του Βαρθολομαίου
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στη συμπλήρωση 65 ετών από την είσοδο του Οικουμενικού Πατριάρχη στις τάξεις του ιερού κλήρου. Στις 13 Αυγούστου 1961, ο τότε Δημήτριος Αρχοντώνης χειροτονήθηκε διάκονος από τον Μητροπολίτη Ίμβρου και Τενέδου Μελίτωνα και έλαβε το όνομα Βαρθολομαίος.
Η επέτειος αυτή προσέδωσε ξεχωριστό χαρακτήρα στον φετινό εορτασμό, καθώς συνδέθηκε με την πολυετή πατριαρχική διακονία του και με τις πρωτοβουλίες του για την Ίμβρο. Ο Μητροπολίτης Μελίτων στάθηκε ειδικά στην επαναφορά της ελληνικής εκπαίδευσης στο νησί και στη μέριμνα για τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης και της τοπικής διαλέκτου.
Αναφορά στην Εκκλησία της Αλβανίας
Η παρουσία του Αρχιεπισκόπου Ιωάννη έδωσε παράλληλα ισχυρό διορθόδοξο συμβολισμό στη Θεία Λειτουργία. Στην ομιλία υπογραμμίστηκε η αναγέννηση της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας μετά τις δεκαετίες διωγμών, με ιδιαίτερη μνεία στο έργο του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αναστασίου.
Ο Μητροπολίτης Φιλαδελφείας συνέδεσε αυτή την πορεία με τη στήριξη του Οικουμενικού Πατριαρχείου και του Πατριάρχη Βαρθολομαίου, παρουσιάζοντας την εκκλησιαστική ανασυγκρότηση της Αλβανίας ως ένα από τα σημαντικά κεφάλαια της σύγχρονης ορθόδοξης ιστορίας.
Λιτανεία και ιμβριώτικο κέρασμα
Μετά τη Θεία Λειτουργία, η ιερή εικόνα της Παναγίας λιτανεύθηκε στους δρόμους των Αγριδίων, με τον κόσμο να ακολουθεί σε κλίμα κατάνυξης. Ακολούθησε παραδοσιακό ιμβριώτικο κέρασμα στην πλατεία του χωριού.
Ιδιαίτερη στιγμή αποτέλεσε η παρουσία νέων από την Αρχιεπισκοπή Αχρίδος, οι οποίοι τραγούδησαν και χόρεψαν προς τιμήν του Οικουμενικού Πατριάρχη και των προσκυνητών, δίνοντας στην πανήγυρη έναν έντονο χαρακτήρα συνάντησης διαφορετικών ορθόδοξων παραδόσεων.
Μήνυμα συνέχειας από την «Αετοφωλιά» της Ίμβρου
Η επιλογή των Αγριδίων ως επίκεντρου της εορτής είχε ιδιαίτερο συμβολισμό. Στην ομιλία του ο Μητροπολίτης Φιλαδελφείας χαρακτήρισε το χωριό «Αετοφωλιά» της Ίμβρου και έφερε στο προσκήνιο τη ζωή των ανθρώπων που παρέμειναν στο νησί, κρατώντας ανοιχτές εκκλησίες, σπίτια, κοιμητήρια και μνήμες. Η αναφορά στους λίγους «καστροφύλακες» που εξακολούθησαν να φυλάσσουν τον τόπο έδωσε διάσταση τιμής σε όσους διατήρησαν τη συνέχεια της τοπικής κοινότητας στις δυσκολότερες δεκαετίες.
Παράλληλα, το μήνυμα της ημέρας στράφηκε έντονα προς τη νέα γενιά. Η επαναλειτουργία της ελληνικής εκπαίδευσης, η διδασκαλία της ιδιαίτερης ιμβριακής διαλέκτου και η προσπάθεια διάσωσης των ιστορικών τεκμηρίων παρουσιάστηκαν ως βασικοί πυλώνες για το μέλλον. Η παρουσία νέων ανθρώπων στις εκδηλώσεις, δίπλα στους παλαιότερους Ιμβρίους που επέστρεψαν για τον Δεκαπενταύγουστο, έδωσε στην πανήγυρη εικόνα συνέχειας και όχι απλώς νοσταλγίας.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η Κοίμηση της Θεοτόκου συνδέθηκε με τη βαθύτερη εμπειρία του νησιού: απώλεια και επιστροφή, δοκιμασία και ελπίδα, μνήμη και αναγέννηση.
Εσπερινός στο Γλυκύ
Το απόγευμα ο Πατριάρχης παρέστη συμπροσευχόμενος στον Μεθέορτο Εσπερινό στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Γλυκύ, όπου χοροστάτησε ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Ιωάννης.
Το χωριό έχει ιδιαίτερη σημασία για τον Πατριάρχη, καθώς είναι η γενέτειρα του Ιερομονάχου Βαρθολομαίου Κουτλουμουσιανού, σημαντικού διδασκάλου του Γένους, προς τιμήν του οποίου ο Παναγιώτατος έλαβε το όνομα Βαρθολομαίος κατά τη χειροτονία του.
Η παραμονή στους Αγίους Θεοδώρους
Την παραμονή της εορτής, ο Οικουμενικός Πατριάρχης χοροστάτησε στον Εσπερινό στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου στους Αγίους Θεοδώρους, το γενέθλιο χωριό του. Μετά την Απόλυση μίλησε στους συμπατριώτες του με συγκίνηση, σε μια ακόμη επιστροφή στον τόπο όπου γεννήθηκε και διαμόρφωσε τις πρώτες μνήμες της ζωής του.
Ο φετινός Δεκαπενταύγουστος στην Ίμβρο δεν περιορίστηκε έτσι σε μια μεγάλη πανήγυρη. Με το συλλείτουργο Βαρθολομαίου και Ιωάννη, τη συμμετοχή των Ιμβρίων και την ισχυρή αναφορά στην ιστορική συνέχεια του νησιού, μετατράπηκε σε δημόσια μαρτυρία ότι η πίστη, η μνήμη και η παρουσία της Ρωμηοσύνης στην Ίμβρο εξακολουθούν να παραμένουν ζωντανές. Για πολλούς από τους παρευρισκομένους, η ημέρα απέκτησε χαρακτήρα προσκυνήματος, επιστροφής στις ρίζες και κοινής ομολογίας ότι η Ίμβρος παραμένει παρούσα στη ζωή της Ορθοδοξίας και σήμερα.
