“Η Ορθόδοξος Ελλάς έχει, βεβαίως, πολλά να προσφέρη εις την Ευρωπαικήν οικογένειαν εκ των ακενώτων πηγών της πνευματικότητος και εν γένει του πολιτισμού αυτής” ανέφερε μεταξύ άλλων σε μια από τις τελευταίες ομιλίες του στη Γερμανία ο Οικουμενικός Πατριάρχης. Μίλησε δε και για τα Ελληνόπουλα που επιλέγουν την μετανάστευση…
Συγκέκριμένα ολόκληρη η ομιλία στο γεύμα που παρέθεσε ο Έλληνας πρέσβης προς τιμήν του έχιε ως εξής:
Εξοχώτατε κύριε Πρέσβυ,
Σας ευχαριστούμεν θερμώς διά την τιμητικήν πρόσκλησίν σας και σας μεταφέρομεν τον χαιρετισμόν και την ευλογίαν της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας, εκφράζομεν δε την χαράν μας διότι σας επανασυναντώμεν.
Οι κανονικοί δεσμοί, οι συνδέοντες τας κατά τόπους ορθοδόξους κοινότητας μετά της Μητρός Εκκλησίας είναι φυσικόν να ενισχύωνται διά των αμοιβαίων επισκέψεων, διότι αύται παρέχουν την δυνατότητα διά πρόσωπον προς πρόσωπον επικοινωνίαν, επί της οποίας σφυρηλατούνται στενότεραι και θερμότεραι σχέσεις μέσω της από κοινού αντιμετωπίσεως των εκάστοτε αναφυομένων προβλημάτων, αλλά και της ανταλλαγής απόψεων επί ζητημάτων γενικωτέρου ενδιαφέροντος· διό και επιδιώκομεν από της ημετέρας πλευράς την κατά το δυνατόν συχνήν επαφήν μετά του χριστεπωνύμου πληρώματος, είτε διά της προσωπικής ημών παρουσίας εις διαφόρους επετειακάς και λοιπάς εκδηλώσεις είτε δι᾿ εκπροσωπήσεως ημών υπό αδελφών κληρικών.
Εις το κλίμα δε αυτό της αλληλοπροσεγγίσεως απ᾿ αρχαιοτάτων χρόνων συνέβαλλε και η συνεστίασις, η συνευωχία, ως κατάλληλον πλαίσιον διά φιλικάς συζητήσεις και δημιουργίαν γνωριμίας. Έτι δε, η συνεστίασις εξέφραζεν ανέκαθεν την διάθεσιν να μοιρασθή κανείς τα σημαντικά γεγονότα του ιδιωτικού αυτού βίου μετά των οικείων και γνωρίμων αυτού· διό και η παράθεσις γεύματος υπάρχει παλαιόθεν απαραίτητον συμπλήρωμα των μεγάλων στιγμών της προσωπικής ζωής εκάστου. Προσέτι, υπό το πνεύμα τούτο αναφέρεται εις την Καινήν Διαθήκην ότι ο Ευαγγελιστής Ματθαίος, ως εξωτερικόν δείγμα της χαράς διά την κλήσιν αυτού υπό του Κυρίου παραθέτει τράπεζαν εις τους πρώην συναδέλφους αυτού (Λουκ. ε΄ 27-29), ομοίως δε η προς τον Σωτήρα ευγνωμοσύνη διά την ανάστασιν του Λαζάρου εκδηλούται υπό της οικογενείας αυτού διά κοινού δείπνου (Ιωάν. ιβ΄ 1΄κ.εξ.).
Μετά πολλής χαράς και εκτιμήσεως διά το ενταύθα επιτελούμενον έργον προσήλθομεν, λοιπόν, σήμερον εις το γεύμα το οποίον η φιλόφρων διάθεσις της υμετέρας εριτίμου Εξοχότητος, κύριε Πρέσβυ, παραθέτει εκ μέρους της Ορθοδόξου Ελλάδος προς τιμήν της ημών Μετριότητος, ασφαλώς δε και της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας εν γένει, ήντινα εκπροσωπούντες αφίχθημεν εις Γερμανίαν και δη εις την ιστορικήν πόλιν του Βερολίνου.
Η θέσις του Ορθοδόξου Ελληνισμού εις την Γερμανίαν υπό τας παρούσας συνθήκας είναι προφανώς δύσκολος, καθώς ομοιάζει προς αυτήν άλλων εποχών, της εποχής της προ πεντηκονταετίας ιδρύσεως της Ιεράς Μητροπόλεως Γερμανίας, καθ᾿ ότι παρατηρείται ένα νέον κύμα μεταναστεύσεως, λόγω της σοβούσης εν Ελλάδι οικονομικής κρίσεως και της εξ αυτής διογκουμένης ανεργίας, μετά της διαφοράς, ως πληροφορούμεθα, ότι οι νέοι μετανάσται δεν τυγχάνουν απλοί ανειδίκευτοι εργάται, αλλά, σημαντικόν μέρος αυτών, επιστήμονες. Ως εκ τούτου και η υμετέρα υπηρεσία, κύριε Πρέσβυ, ο οποίος εκπροσωπείτε την Ελληνικήν Πολιτείαν εις την ευρωπαικήν ταύτην μεγαλούπολιν, καθίσταται σημαντική, τόσον προς την κατεύθυνσιν των αφικνουμένων ενταύθα φερελπίδων νεοελλήνων όσον και προς αυτήν των Γερμανικών Κρατικών Αρχών, δεδομένου ότι η Γερμανία διαδραματίζει σημαντικόν ρόλον εις το οικονομικόν γίγνεσθαι της Ευρωπαικής Ενώσεως.
Η Ορθόδοξος Ελλάς έχει, βεβαίως, πολλά να προσφέρη εις την Ευρωπαικήν οικογένειαν εκ των ακενώτων πηγών της πνευματικότητος και εν γένει του πολιτισμού αυτής, αξιοποιούσα δημιουργικώς την βαρείαν αυτής κληρονομίαν. Καί η παρούσα κρίσιμος καμπή της ιστορίας συνιστά δι᾿ αυτήν μίαν πρόκλησιν διά να ανασυγκροτήση τας δυνάμεις αυτής και να οδεύση και πάλιν προς την κατάκτησιν νέων στεφάνων επιτυχίας.
Προς την κατεύθυνσιν αυτήν αι ελληνικαί παροικίαι της Γερμανίας, και εν προκειμένω του Βερολίνου, δύνανται ενεργώς να συνδράμουν, όχι μόνον διά της προσευχής, ενδεχομένως δε και της οικονομικής συμπαραστάσεως εις την χειμαζομένην γενέτειραν, αλλά κυρίως διά της δημιουργίας ευμενών υπέρ αυτής εντυπώσεων εις τον χώρον εργασίας εκάστου των ενταύθα δραστηριοποιουμένων νεοελλήνων, διότι, όταν επιδεικνύεται η δέουσα συνέπεια και ευσυνειδησία, το ήθος του εργαζομένου, ως γνωστόν, τιμά, πέραν του ιδίου, και τον τόπον της καταγωγής αυτού.
Όθεν, ευχόμενοι από καρδίας υμίν, κύριε Πρέσβυ, πλουσίαν την άνωθεν αντίληψιν εις την πολυεύθυνον διακονίαν σας, επ᾿ αγαθώ όχι μόνον των δύο λαών, Ελληνικού και Γερμανικού, αλλά και της ευρυτέρας Ευρωπαικής οικογενείας εις την οποίαν ανήκομεν άπαντες, υψούμεν το ποτήριον υπέρ της εν πάσιν ευδοκιμήσεως της εντίμου Ελληνικής Πολιτείας και των κυβερνώντων αυτήν, υπέρ υγιείας δε και μακροημερεύσεως της υμετέρας αγαπητής Εξοχότητος μετά των οικογενών και συνεργατών σας, ως και πάντων των εν τη χώρα ταύτη διαβιούντων ομογενών.
