ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΣΙΝΑ: Βαθύ ρήγμα συγκλονίζει τη Μονή της Αγίας Αικατερίνης στο Σινά. Δώδεκα μοναχοί της Σιναϊτικής Αδελφότητας καταγγέλλουν ότι εκδιώχθηκαν βίαια από τον ιστορικό χώρο ύστερα από εισβολή έμμισθων μπράβων, που –όπως αναφέρουν– έδρασαν με εντολή του Αρχιεπισκόπου Σινά Δαμιανού.
Ρεπορτάζ: Γιώργος Θεοχάρης- ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
Οι καταγγελίες τους περιλαμβάνονται σε πολυσέλιδη επιστολή-φωτιά, όπου μιλούν για αυταρχική διοίκηση, καταπάτηση ιερών κανόνων και διαστρέβλωση της παράδοσης.
Το πολιτικό και θεσμικό υπόβαθρο
Οι μοναχοί καταγγέλλουν ότι το ελληνικό Υπουργείο Παιδείας κατέθεσε νομοσχέδιο για την παρουσία της Μονής στην Ελλάδα χωρίς να ενημερωθεί η Σιναϊτική Αδελφότητα, παραβιάζοντας τον Θεμελιώδη Καταστατικό Χάρτη της. Παράλληλα, αφήνουν αιχμές για υποκρυπτόμενα οικονομικά συμφέροντα, τονίζοντας ότι το κείμενο «εισάγει καινά δαιμόνια» στη διαχείριση της περιουσίας.
Το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, που ασκεί πνευματική εποπτεία στη Μονή, δέχεται ήδη πιέσεις να παρέμβει, ενώ το Υπουργείο Πολιτισμού της Αιγύπτου παρακολουθεί τις εξελίξεις, καθώς η Μονή είναι αναγνωρισμένο μνημείο της χώρας. Η UNESCO έχει δεχθεί εκκλήσεις να διασφαλίσει την προστασία του μοναστηριού, το οποίο αποτελεί μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς.
ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ η επιστολή των 12 μοναχών
Οι εκδιωχθέντες μοναχοί έδωσαν στη δημοσιότητα επιστολή όπου περιγράφουν με δραματικούς όρους τα γεγονότα:
«Η απάντηση της κανονικής πλειοψηφίας, δηλαδή των 12 εκδιωχθέντων μοναχών της Σιναϊτικής Αδερφότητας:
Τους τελευταίους μήνες σύνολη η Αδελφότητα της Ι. Μονής Σινά έχει βρεθεί στο στόχαστρο βιαιότατης πολεμικής και λασπολογίας εκ μέρους του παυθέντος πλέον Ηγουμένου της κ. Δαμιανού και του μικρού, πλην όμως επιδραστικού και με ισχυρές διασυνδέσεις, περιβάλλοντός του. Κάθε τόπος έχει τις πληγές του. Στο Σινά τα τελευταία 50 χρόνια η πληγή φέρει το όνομα Αρχιεπίσκοπος Δαμιανός. Καταπατώντας την διοικητική δομή και λειτουργία 17 αιώνων αδιάλειπτης λειτουργίας της Μονής, εγκαθίδρυσε μέσω του “διαίρει και βασίλευε”, ένα απολυταρχικό, προσωποπαγές καθεστώς, διοικώντας ιδιοτελώς, τυχοδιωκτικά και ανεύθυνα, εγκαταλείποντας την Μονή νομικά ανυπόστατη και ανυπεράσπιστη έναντι του Αιγυπτιακού κράτους και όλων των τρίτων που την επιβουλεύονταν.
Επί δεκαετίες κάναμε προσευχή και υπακοή γιατί δεν είμαστε “πραξικοπηματίες” όπως μας εγκαλεί αλλά ενσυνείδητοι μοναχοί που έχουμε αφιερώσει τη ζωή μας ολόκληρη στη διακονία της πίστης και της πατρίδας, διατηρώντας στο ακέραιο την ελληνορθόδοξη παράδοση, μηδέποτε κινούμενοι ή επηρεαζόμενοι από εξωτερικούς παράγοντες. Ωστόσο ήρθε η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Εν προκειμένω αυτή ήταν η κατάθεση υπό του Ελληνικού Υπουργείου Παιδείας του εκτρωματικού νομοσχεδίου που αφορά την παρουσία της Μονής στην Ελλάδα. Επ’ αυτού η Σιναϊτική Αδερφότητα δεν είχε την παραμικρή ενημέρωση εκ μέρους του Αρχιεπισκόπου και Ηγουμένου της ως όφειλε, προκειμένου να εγκρίνει η Γενική Συνέλευση που συνιστά την ανώτατη αρχή της Μονής από την ίδρυσή της. Το νομοσχέδιο, εκτός των άλλων, εισάγει καινά δαιμόνια στη διαχείριση της περιουσίας της Μονής στην Ελλάδα. Τούτο δεν είναι αθώο γιατί, εκτός από υποκρυπτόμενα οικονομικά συμφέροντα, παραβαίνει τους ιερούς κανόνες και τον Θεμελιώδη Καταστατικό Χάρτη της Μονής.
Επιπλέον απεκαλύφθη ότι ο Ηγούμενος και Αρχιεπίσκοπος, ραδιουργώντας, απεργαζόταν την απέλαση από την Αίγυπτο τριών Σιναϊτών αδερφών μοναχών μόνο και μόνο επειδή είχαν την παρρησία να ελέγχουν τα πεπραγμένα του. Η αντίδραση της Αδελφότητας στις παραπάνω αντικανονικές ενέργειες, καθώς και η κανονική, δηλαδή καθ’ όλα νόμιμη παύση του κ. Δαμιανού εκ της Ηγουμενίας, προκάλεσε την οργή του, όπου μέσω πλήρους “Φιλαδελφείας και αγάπης” επιστολών, εξαπολύει ψεύδη, ύβρεις, απειλές, ποινές στους “πραξικοπηματίες, στασιαστές, πατροκτόνους” και άλλα ηχηρά.
Η χθεσινή όμως εισβολή στην Μονή έμμισθων μπράβων και η βίαιη εκδίωξη εκτός των τειχών 12 Σιναϊτών αδελφών, με μεθόδους υποκόσμου και Μαφίας δεν αφήνουν πλέον περιθώρια για σιωπή. Τα χθεσινά τραγικά γεγονότα έλαβαν χώρα περίπου μισή ώρα μετά τη λήξη της θεσμικής Γενικής Συνελεύσεως της Αδελφότητας, προκειμένου να επικαιροποιηθούν δύο άρθρα του νομίμου Κανονισμού της Μονής – και όχι του άκυρου “νέου αναθεωρηθέντος” Κανονισμού τον οποίον μόνος του, και εν αγνοία της Αδελφότητας, παρανόμως τροποποίησε ο κ. Δαμιανός και τον προσέθεσε ως παράρτημα του επίμαχου νομοσχεδίου.
Γύρω στις 7.30 το βράδυ και ενώ οι πατέρες βρίσκονταν στα κελιά τους προκειμένου να αναπαυθούν, εισχώρησε στην Μονή ομάδα από 10 περίπου σωματώδεις Αιγυπτίους έμμισθους μπράβους. Η ομάδα αυτή τελούσε υπό την εντολή του παυθέντος Ηγουμένου και την καθοδήγηση του νέου Εφιάλτου, Γραμματέως π. Ακακίου, ο οποίος με κροταλική φωνή καλούσε τους Πατέρες να βγουν από τα κελιά τους διότι “ήρθε ο Δεσπότης”. Ακολούθησαν σκηνές απείρου χριστιανικού κάλλους με τους μπράβους να σπάνε πόρτες και παράθυρα ενός εμβληματικού μνημείου της παγκόσμιας χριστιανικής κληρονομιάς, της Ορθοδοξίας, του Ελληνισμού και της Αιγύπτου. Επιπλέον να χειροδικούν και να προπηλακίζουν πατέρες, να τους αφαιρούν τα κινητά, να τους παίρνουν χρήματα και άλλα προσωπικά αντικείμενα, με τον κ. Δαμιανό ως άλλο Νέρωνα και την συνείσακτή του κ. Κατερίνα Σπυροπούλου να παρακολουθούν ομού από το υπόστεγο του Δεσποτικού οικήματος υπομειδιώντες την άλωση της Μονής.
Αφού εξεδίωξαν εκτός των τειχών 12 πατέρες πλην των προσκειμένων στον κ. Δαμιανό πατέρων Πορφυρίου, Ακακίου, Εφραίμ, Ιουστίνου και Ιωάννη Μεταξά, σφράγισαν την Μονή, και με την έμμισθη φρουρά εντός, ο κ. Δαμιανός συγκάλεσε παρανόμως Γενική Συνέλευση, παρουσία… μόνο 5 Μοναχών, και εξέλεξαν μάλιστα… Ιερά Σύναξη. Οι εκδιωχθέντες 12 πατέρες διανυκτέρευσαν άστεγοι στην ύπαιθρο. Δυστυχώς η ιστορία θα εγκαλέσει και θα καταγράψει τον κ. Δαμιανό ως τον μοιραίο ολετήρα της ιστορικότερης ορθόδοξης χριστιανικής Μονής του κόσμου. Εμείς όμως οι εκδιωχθέντες 12, θα την υπερασπιστούμε μέχρι τέλους, προσευχόμενοι στον Κύριο να μας ενισχύει και στην Αγία Αικατερίνη να μας διαφυλάττει πάντα πιστούς και άξιους Σιναΐτες διότι η Ιερά Μονή της είναι το σπίτι μας, η διακονία μας και η αποστολή μας».
Η επιστολή των 12 μοναχών αποκαλύπτει πρωτοφανείς καταγγελίες για τη λειτουργία της Μονής Σινά. Η υπόθεση πλέον ξεφεύγει από τα όρια της εσωτερικής μοναστικής διαμάχης και θέτει στο επίκεντρο ζητήματα θεσμικής λειτουργίας, προστασίας πολιτιστικής κληρονομιάς και κύρους της Ορθοδοξίας. Η επόμενη μέρα θα δείξει αν θα υπάρξει ουσιαστική παρέμβαση ή αν η κρίση θα βαθύνει, με κίνδυνο να στιγματίσει ανεξίτηλα το μέλλον της ιστορικής Μονής.
