Βαθιά προσβεβλημένοι και ενοχλημένοι από γραφόμενα του ηθοποιού Κωνσταντίνου Μπιμπή είναι οι μαθητές του 2ου Εσπερινού ΕΠΑΛ Καβάλας. Ο δημοφιλής πρωταγωνιστής, τον Δεκέμβριο του 2018, αναφέρθηκε σε μια «φρικώδη μειονότητα» περιγράφοντας τα όσα αντίκρισε στο προαύλιο του Σχολείου κατά την επίσκεψή του εκεί.
Ο Κωνσταντίνος Μπιμπής είχε επισκεφθεί το σχολικό συγκρότημα για να γνωρίσει από κοντά και να μιλήσει με τους σπουδαστές του Τμήματος Υποκριτικής Τέχνης Θεάτρου και Κινηματογράφου του ΙΕΚ Καβάλας.
Την επόμενη μέρα, ο ηθοποιός έγραψε στο facebook ενθουσιώδη λόγια τόσο για το ΙΕΚ όσο και για τους εκπαιδευτές και τους σπουδαστές. Ωστόσο, στον επίλογο της ανάρτησής του, ανέφερε τα παρακάτω:
«…Ανάμεσα λοιπόν σε γέλια και αγκαλιές και όμορφα λόγια ζέστης και ευχές για να ξανανταμώσουμε βγήκαμε στο προαύλιο.
Στην είσοδο του σχολείου συναντάμε την εξής εικόνα.
Ένας παπάς σε στυλ ιδιοκτήτη κωλόμπαρου να καπνίζει και να καυλαντίζει με αστειάκια, ένα ξυρισμένο γλοιώδες φασισταριό απ’ αυτούς που τους αρέσουν τα τσαντάκια που αγκαλιάζουν το ένα απ’ τα δύο μπούτια, άλλος ένας ,όχι τόσο ξυρισμένος, με χαμένο βλέμμα και φανερά υποτακτικός του προηγούμενου και πεντέξι νοματέοι που κρεμούσαν ένα πανό «Η Μακεδονία είναι ελληνική».
Το σχολείο είχε λειτουργήσει φυσικά όλη μέρα κανονικά καθώς αυτά τα υποκείμενα και τα χαμένα παιδιά δε θα τολμούσαν να κάνουν στ’ αλήθεια κατάληψη ώς φρικώδης μειονότητα και αμφιβάλω πάρα πολύ αν είχαν κάποια σχέση με το σχολείο. Απλώς ήθελαν το Σαββατοκύριακο να φαίνεται πως και αυτό το σχολείο «αντιστέκεται».
Φάτε σκατά.
Το σχολείο αυτό στ’ αλήθεια αντιστέκεται. Με τέχνη, με θυσίες, με μεράκι, με αγάπη, με διαδρόμους που μοσχομύριζαν απο τις τάξεις μαγειρικής, που μοσχομύριζαν θέληση, που μοσχομύριζαν ελπίδα.
Ήμουν με τον παιδικό μου φίλο και πλέον συνεργάτη μου σε όλα, τον Αριον. Δεν καταφέρατε να μας κάνετε να φύγουμε αηδιασμένοι.
Το θέατρο σας νίκησε.
Φύγαμε ευτυχείς και πλήρεις.
Κάποια στιγμή η Δεσποινίς Μαργαρίτα λέει:
«Ποια είναι τα παιδάκια που οι μεγάλοι αγαπούνε?Είναι τα παιδάκια που υπακούνε».
Μην υπακούτε παιδιά. Ακόμη και σεις, η συντριπτική μειοψηφία. Μην υπακούτε στο μίσος και την αηδία.
Αντισταθείτε».
Το κομμάτι αυτό της ανάρτησης Μπιμπή προκάλεσε την οργή των μαθητών του 2ου Εσπερινού ΕΠΑΛ Καβάλας το οποίο στεγάζεται στο ίδιο κτιριακό συγκρότημα με το Δημόσιο ΙΕΚ. Μετά από συζήτηση, το 15μελές του ΕΠΑΛ κατέληξε σε ένα κείμενο διαμαρτυρίας -εν είδει ανοιχτής επιστολής- το οποίο και δημοσιεύουμε αυτούσιο αμέσως παρακάτω.
Μας ζητάτε να αντισταθούμε στο μίσος και την κακία, αλλά τα δικά σας λόγια ξεχειλίζουν… φαρμάκι
«Κύριε Μπιμπή,
σας συγχαίρουμε για την όμορφη παράσταση που πολλοί από εμάς, μαθητές του Εσπερινού ΕΠΑΛ Καβάλας, είχαμε την ευκαιρία να απολαύσουμε στο θέατρο Αντιγόνη Βαλάκου «Οι κάτω απ’ τ’ αστέρια», ήταν πράγματι καταπληκτική. Σας θαυμάσαμε, σας χειροκροτήσαμε και κάποιοι καταφέραμε να σας σφίξουμε από κοντά το χέρι με την επιθυμία να σας ξαναδούμε σύντομα στην όμορφη Καβάλα μας. Ωστόσο, λυπηθήκαμε αφάνταστα όταν άτομα του σχολειού μάς ενημέρωσαν για την ανάρτηση σας στον λογαριασμό σας στο facebook.
Ένα μέρος του κειμένου σας αναφέρεται ιδιαίτερα υβριστικά και υποτιμητικά στους μαθητές του Εσπερινού ΕΠΑΛ Καβάλας, το οποίο μας έφερε σε πολύ δύσκολη θέση την ώρα της ανάγνωσης, διότι τα λόγια σας έβγαζαν χολή για ανθρώπους τους οποίους δεν γνωρίζετε και ως εκ τούτου, δεν θα έπρεπε να χαρακτηρίζετε με τέτοια προσβλητικά λόγια.
Ας συστηθούμε λοιπόν…
Ο Πάτερ τον όποιο χαρακτηρίσατε «ιδιοκτήτη κ……..» είναι πατέρας 4 παιδιών και έρχεται στο σχολείο από ένα χωριό της Καβάλας για να αποκτήσει περαιτέρω μόρφωση και να συνεχίσει να προοδεύει. Δεν θα σταθούμε στα πιστεύω σας, διότι είναι αναφαίρετο δικαίωμα σας να πιστεύεται ό,τι θέλετε. Ωστόσο, θα σταθούμε στο γεγονός ότι θίξατε με τα λόγια σας τα 4 παιδιά του, τη γυναίκα του και το αξίωμα της Ιεροσύνης του.
Το «ξυρισμένο γλοιώδες φασισταριό με το τσαντάκι στα μπούτια» που αναφέρατε είναι βορειοηπειρώτης μαθητής της Δ΄ τάξης (ουδεμία σχέση δεν έχει με το κόμμα των ακροδεξιών) ο οποίος εργάζεται και κατοικεί σε χωριό της Καβάλας τα τελευταία 20 χρόνια. Ανάμεσα «στους 5─6 νοματαίους που κρεμούσαν το πανό ″Η Μακεδονία είναι Ελληνική» ήταν γυναίκες άνω των 35, άξιες νοικοκυρές και εργαζόμενες με παιδιά και άντρες που πασχίζουν καθημερινά να βγάλουν το μεροκάματο για να θρέψουν την οικογένειά τους και ταυτόχρονα να βγάλουν το απολυτήριο του λυκείου για εύρεση καλύτερης εργασίας. Ανάμεσα σε αυτούς ήμουν και εγώ και ο σύζυγός μου, έχουμε μια πολύ όμορφη οικογένεια με 6 παιδιά. Η ζωή ήταν κάπως δύσκολη για εμάς αλλά δεν το βάζουμε κάτω… φοιτούμε στο σχολείο για μια καλύτερη ζωή.
Αναφέρατε επίσης χωρίς να γνωρίζετε ότι «Το σχολείο είχε λειτουργήσει φυσικά όλη μέρα κανονικά καθώς αυτά τα υποκείμενα και τα χαμένα παιδιά δε θα τολμούσαν να κάνουν στ’ αλήθεια κατάληψη ως φρικώδης μειονότητα και αμφιβάλω πάρα πολύ αν είχαν κάποια σχέση με το σχολείο».
Η αλήθεια είναι ότι:
Το πρωινό λύκειο έκανε κατάληψη την προηγούμενη ημέρα (δεν ήσασταν εκεί για να το δείτε) και εμείς αποφασίσαμε να κλείσουμε το σχολειό ως ένδειξη διαμαρτυρίας για το Μακεδονικό ζήτημα, μια απόφαση που έγινε με απόλυτα δημοκρατικό τρόπο, ψηφίζοντας όλοι οι μαθητές του νυχτερινού και βάσει της πλειοψηφίας λειτουργήσαμε. Παράλληλα, σεβόμενοι το γεγονός ότι το ΙΕΚ φιλοξενείται στις εγκαταστάσεις του σχολείου μας ενημερώσαμε τον κ. Γρηγόρη Ιωσηφίδη διευθυντή του ΙΕΚ ότι δεν θα επηρεάσουμε τη λειτουργία του ΙΕΚ και ότι θα κλείσουμε το σχολείο μόνο στις ώρες των δικών μας μαθημάτων.
Κύριε Μπιμπή,
η εικόνα που περιγράψατε εκείνο το βράδυ ήταν αυτό που εσείς θέλατε να δείτε, μια υποκειμενική εικόνα βασισμένη στα δικά σας στερεότυπα, στις δικές σας αντιλήψεις και ιδεολογίες που ουδεμία σχέση έχει με την πραγματική εικόνα των ώριμων μαθητών του εσπερινού ΕΠΑΛ που αποφάσισαν να διαμαρτυρηθούν. Μας ζητάτε να αντισταθούμε στο μίσος και την κακία, αλλά τα δικά σας λόγια ξεχειλίζουν… φαρμάκι. Εμείς δεν ρίξαμε βόμβες, δεν πειράξαμε κανέναν και κυρίως δεν προσβάλαμε κανέναν, απλά διαμαρτυρηθήκαμε.
Λυπούμαστε πολύ αλλά δεν σας τιμάει καθόλου το γεγονός ότι εξευτελίσατε υπολείψεις ευυπόληπτων ανθρώπων για να απαξιώσετε στη συνέχεια και χωρίς τύψεις την ενέργεια μας, ώστε να της προσδώσετε το χρώμα που εσείς θέλατε.
Δεν υπακούμε!
Αν λοιπόν, μας θεωρείτε υποκείμενα και φρικώδες μειονότητα, ώστε να «φάμε σκατά» άνθρωποι από διάφορα κοινωνικά, πολιτικά, οικονομικά, εθνικά στρώματα, επειδή επιλέξαμε να διαμαρτυρηθούμε με τον δικό μας τρόπο και δεν υπακούσαμε, τότε ειλικρινά λυπάμαι που στο όνομα της τέχνης αμαυρώνετε υπολήψεις ανθρώπων.
Αν αυτό δεν είναι φασισμός, τότε τι είναι»;
Με εκτίμηση,
Το 15 μελες του 2ου Εσπερινού Επάλ Καβάλας
