Ένα κεφάλαιο κοινωνικής προσφοράς και διακονίας κλείνει στην Αλεξανδρούπολη. Το Σταυρίδειο Εκκλησιαστικό Ίδρυμα Χρονίως Πασχόντων «Ο Άγιος Κυπριανός», που λειτουργεί αδιάλειπτα από την 1η Απριλίου του 1994, αναμένεται να διακόψει τη λειτουργία του, έπειτα από 31 χρόνια προσφοράς στους ανθρώπους με χρόνιες παθήσεις.
Το Ίδρυμα, που ιδρύθηκε από τον Μακαριστό Μητροπολίτη πρώην Θεσσαλονίκης κυρό Άνθιμο Ρούσσα, αποτελούσε ένα ζωντανό κύτταρο αγάπης, περίθαλψης και αξιοπρέπειας για συνανθρώπους μας που δοκιμάζονται από την ασθένεια. Η ίδρυσή του κατέστη δυνατή χάρη στη σημαντική δωρεά του αειμνήστου Φωτίου Σταυρίδη – δωρεά που ενέπνευσε και το όνομα του ιδρύματος.
Σήμερα, περισσότεροι από 130 ενήλικες ασθενείς με βαρύ ιστορικό υγείας – αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια, ημιπληγία, τετραπληγία, σοβαρές καρδιοπάθειες, καρκίνο, ακρωτηριασμούς – λαμβάνουν καθημερινή φροντίδα σε έναν οργανωμένο και ιατρικά εποπτευόμενο χώρο. Πίσω από αυτήν την προσπάθεια βρίσκονται 80 εργαζόμενοι, με πλειοψηφία τους νοσηλευτές και τις νοσηλεύτριες, όλοι πτυχιούχοι και καταρτισμένοι, υπό την εποπτεία εξειδικευμένων ιατρών.
Το Ίδρυμα λειτούργησε υπό την εποπτεία της Ιεράς Μητροπόλεως Αλεξανδρουπόλεως και αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο η Εκκλησία μπορεί να λειτουργήσει συμπληρωματικά και υποστηρικτικά προς το κράτος πρόνοιας. Η λειτουργία του για περισσότερες από τρεις δεκαετίες φανερώνει πως η εκκλησιαστική φιλανθρωπία, όταν στηρίζεται σε δομές και συνέπεια, μπορεί να αποτελέσει πυλώνα στήριξης για τις ευάλωτες ομάδες.
Ο τερματισμός της λειτουργίας του «Αγίου Κυπριανού» δημιουργεί ανησυχίες για την τύχη των φιλοξενουμένων, αλλά και των εργαζομένων. Το υπουργείο Υγείας και οι αρμόδιοι φορείς καλούνται να εξασφαλίσουν την ομαλή μετάβαση των ασθενών σε αντίστοιχες μονάδες, καθώς και να διασφαλίσουν την εργασιακή αποκατάσταση των υπαλλήλων, πολλοί από τους οποίους υπηρετούν με αφοσίωση για δεκαετίες.
Η κλειστή φροντίδα χρονίως πασχόντων αποτελεί κρίσιμη ανάγκη, ιδιαίτερα σε περιοχές με γηρασμένο πληθυσμό και αυξανόμενες ανάγκες υγειονομικής υποστήριξης. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του ΕΟΠΥΥ, η κάλυψη τέτοιων αναγκών απαιτεί μακροπρόθεσμο σχεδιασμό και επενδύσεις σε υποδομές και ανθρώπινο δυναμικό.
Η ευθύνη για το μέλλον παρόμοιων δομών δεν αφορά μόνο την Εκκλησία ή την τοπική κοινωνία, αλλά συνολικά την Πολιτεία. Ο σχεδιασμός της μακροχρόνιας φροντίδας και η ενίσχυση του κοινωνικού κράτους παραμένουν στο επίκεντρο των προκλήσεων που αντιμετωπίζει το Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, καθώς αυξάνεται ο αριθμός των πολιτών που έχουν ανάγκη σταθερής υποστήριξης.
Η αναγκαιότητα ύπαρξης τέτοιων ιδρυμάτων υπογραμμίζεται ακόμη περισσότερο όταν αναλογιστεί κανείς τα περιορισμένα διαθέσιμα σε Μονάδες Φροντίδας Χρονίων Παθήσεων, όπως καταγράφεται και στον χάρτη υπηρεσιών της Εθνικής Πύλης Αναπηρίας.
Το «αντίο» στο Σταυρίδειο δεν είναι απλώς η λήξη μιας λειτουργίας. Είναι υπενθύμιση για το πόσο αναγκαίες είναι οι ανθρώπινες δομές αλληλεγγύης, σε μια κοινωνία που γερνά, αλλά έχει ακόμη ανάγκη από καρδιές που υπηρετούν τον πόνο με αξιοπρέπεια.
