ΜΠΛΟΚΑ ΑΓΡΟΤΩΝ: Την ώρα που ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης εκφράζει την προσδοκία ότι οι μετακινήσεις των πολιτών θα γίνουν κανονικά τις ημέρες των Χριστουγέννων, η ελληνική ύπαιθρος στέλνει σήμα κινδύνου.
Ρεπορτάζ: Γιάννης Παπανικολάου
Οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι, που εδώ και χρόνια βρίσκονται σε οικονομική ασφυξία, δεν έχουν ακόμη απαντήσει αν θα κλιμακώσουν τις κινητοποιήσεις τους με μπλόκα στους δρόμους, όμως τα αιτήματά τους παραμένουν αναπάντητα από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και την κυβέρνηση συνολικά.
Η αγωνία της κυβέρνησης επικεντρώνεται στο αν θα υπάρξουν προβλήματα στην εορταστική έξοδο. Όμως για χιλιάδες ανθρώπους της υπαίθρου, τα Χριστούγεννα δεν είναι περίοδος ξεκούρασης, αλλά άλλη μία υπενθύμιση ότι παλεύουν να επιβιώσουν. Οι καθυστερήσεις πληρωμών από τον ΟΠΕΚΕΠΕ, οι μειωμένες ενισχύσεις και το εκρηκτικό κόστος παραγωγής έχουν μετατρέψει τον πρωτογενή τομέα σε ναρκοπέδιο.
Το vimaorthodoxias.gr στέκεται ξεκάθαρα δίπλα στο δίκαιο αγώνα των αγροτών και των κτηνοτρόφων, οι οποίοι –όπως οι ίδιοι καταγγέλλουν– έχουν λεηλατηθεί οικονομικά από διαδοχικές κυβερνήσεις. Δεν πρόκειται για υπερβολή, αλλά για καθημερινή εμπειρία: καύσιμα, ρεύμα, ζωοτροφές και λιπάσματα έχουν εκτοξευθεί, ενώ τα έσοδα παραμένουν στάσιμα ή μειώνονται.
«Δεν μας στηρίζουν, μας διώχνουν»
Αγρότες από τη Θεσσαλία, τη Μακεδονία και την Πελοπόννησο μιλώντας στο vimaorthodoxias.grπεριγράφουν μια πολιτική που λειτουργεί εκδιωκτικά. «Αντί να δοθούν κίνητρα για να επιστρέψει ο κόσμος στα χωριά και να παραμείνει αυτός που έμεινε, εφαρμόζεται μια άγρια οικονομική πολιτική που μας σπρώχνει εκτός», λέει παραγωγός δημητριακών, επισημαίνοντας ότι τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤγια τη συρρίκνωση του αγροτικού εισοδήματος επιβεβαιώνουν την πραγματικότητα.
Κτηνοτρόφοι κάνουν λόγο για «σιωπηρή εξόντωση». Οι τιμές στο γάλα και στο κρέας δεν καλύπτουν το κόστος, ενώ οι αποζημιώσεις από τον ΕΛΓΑ είτε καθυστερούν είτε κρίνονται ανεπαρκείς μπροστά στις ζημιές από καιρικά φαινόμενα και ζωονόσους.
Η κραυγή των ιερέων των χωριών
Ιδιαίτερη βαρύτητα έχουν οι μαρτυρίες απλών ιερέων της υπαίθρου, που βιώνουν καθημερινά την ερημοποίηση. «Βλέπουμε τα σπίτια να κλείνουν, τις οικογένειες να φεύγουν, τα χωριά να αδειάζουν», λέει ιερέας από ορεινή κοινότητα της Ηπείρου. «Η Εκκλησία προσπαθεί να κρατήσει τον κόσμο όρθιο, αλλά χωρίς ουσιαστική κρατική πολιτική δεν γίνεται».
Όπως σημειώνουν, αντί για μέτρα στήριξης και κοινωνικής συνοχής, επιβάλλονται φόροι, εισφορές και αυστηροί έλεγχοι. Η οικονομική πολιτική του Υπουργείου Οικονομικών αντιμετωπίζει τους μικρούς παραγωγούς ως αριθμούς και όχι ως ανθρώπους που κρατούν ζωντανή την περιφέρεια.
Μπλόκα ή αδιέξοδο;
Οι αγρότες δεν έχουν ακόμη ανακοινώσει αν θα στηθούν μπλόκα τις ημέρες των γιορτών. Όμως το ερώτημα δεν είναι αν θα κλείσουν οι δρόμοι, αλλά γιατί φτάνουμε ξανά στο ίδιο σημείο. Κάθε χρόνο, τα αιτήματα συσσωρεύονται, αγνοούνται και επανέρχονται μόνο όταν η πίεση γίνεται ορατή.
Συνδικαλιστικοί κύκλοι επισημαίνουν ότι χωρίς ουσιαστικό διάλογο και συγκεκριμένες δεσμεύσεις, η ένταση θα επανέλθει. Όπως τονίζεται σε σχετικές παρεμβάσεις προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Κοινή Αγροτική Πολιτική δεν μπορεί να εφαρμόζεται χωρίς εθνικά συμπληρωματικά μέτρα, ειδικά σε χώρες με γεωγραφικές και κοινωνικές ιδιαιτερότητες όπως η Ελλάδα.
Χριστούγεννα για ποιους;
Η κυβέρνηση μιλά για κανονικότητα και ομαλότητα. Όμως για τους ανθρώπους της γης, η κανονικότητα έχει χαθεί εδώ και καιρό. Χριστούγεννα με απλήρωτες ενισχύσεις, με χρέη και με αβεβαιότητα δεν είναι γιορτές, αλλά δοκιμασία. Οι αγρότες δεν ζητούν προνόμια. Ζητούν να ζήσουν από τον κόπο τους.
Χωρίς ύπαιθρο δεν υπάρχει μέλλον
Η ελληνική ύπαιθρος δεν είναι βάρος. Είναι θεμέλιο της κοινωνίας, της παράδοσης και της εθνικής συνοχής. Χωρίς αγρότες και κτηνοτρόφους δεν υπάρχει επισιτιστική ασφάλεια, δεν υπάρχουν χωριά, δεν υπάρχει Ελλάδα.
Το vimaorthodoxias.gr θα συνεχίσει να στέκεται στο πλευρό των ανθρώπων της υπαίθρου. Γιατί ο αγώνας τους δεν είναι συντεχνιακός. Είναι αγώνας επιβίωσης, αξιοπρέπειας και δικαιοσύνης. Και όσο αυτός ο αγώνας αγνοείται, τα μπλόκα θα επιστρέφουν – όχι ως απειλή, αλλά ως κραυγή απόγνωσης.
