Το μπελά του βρήκε πατρινός βαθύτατα θρησκευόμενος, ο οποίος πληρώνει το «τίμημα» της πίστης, του με απειλή κατάσχεσης περιστασιακών στοιχείων από τράπεζα.
Όλα ξεκίνησαν πριν από τρία χρόνια περίπου όταν σε μια από τις επισκέψεις του σε Μονή της περιοχής πείστηκε από ηλικιωμένο μοναχό να μπει εγγυητής σε ένα δάνειο που ήθελε να πάρει, προκειμένου να κάνει κάποια έργα σε αυτή.
Ο θεοσεβούμενος συμπολίτης με όλη του την καρδιά αποδέχτηκε να είναι αυτός εγγυητής πράγμα το οποίο και έκανε με το δάνειο λίγες ημέρες αργότερα να λαμβάνεται από τον μοναχό.
Τα πράγματα πήραν άσχημη τροπή όταν ο μοναχός αρρώστησε με αποτέλεσμα λίγο διάστημα αργότερα να κοιμηθεί με τον λαϊκό εγγυητή να βρίσκεται αντιμέτωπος με την την απαίτηση της τράπεζας για εξόφληση του υπολοίπου ποσού από το δάνειο, το οποίο σήμερα ανέρχεται σε 8.000 ευρώ.
Στην προσπάθεια του να απαλλαγεί από το βάρος ενός χρέους που δεν ήταν δικό του ο πατρινό επισκέφτηκε τον ηγούμενο της μονής από τον οποίο ζήτησε να καλύψει το χρέος του μοναχού για να λάβει την απάντηση πως δεν θα πληρωθούν τα χρήματα και πως θα το ρυθμίσουν αυτό μέσω άλλων… διαδικασιών.
Η τράπεζα –παρά την καθησυχαστική θέση του ηγούμενου – εξακολουθούσε να ζητά τα χρήματα από το εγγυητή , ο οποίος απευθύνθηκε και στην μητρόπολη της Πάτρας, για να εισπράξει την ίδια ακριβώς απάντηση που του είχε δώσει ο ηγούμενος της Μονής.
Παρά τις δεσμεύσεις πως το χρέος του μοναχού θα καλυφθεί «εξωδίκως» και χωρίς να χρειαστεί να καταβληθούν τα οφειλόμενα, πριν από λίγα εικοσιτεράωρα ο εγγυητής του δανείου κλήθηκε εκ νέου από την τράπεζα να κατά βάλει δόσεις , για να μην βρεθεί αντιμέτωπος με διαδικασίες κατασχέσεων.
