Στην “σκιά” της αντίδρασης της Ρωσίας για το νέο σχέδιο Αμάν ο μοιραίος για τον Ελληνιμό πρόεδρος της Κύπρου Νίκος αναστασιάδης απόψε το βράδυ στις 20:45 θα κάνει το αντίθετο διάγγελμα από το ιστορικό διάγγελμα του Εθνάρχη Τάσσου Παπαδοπουλου το 2004.
Δηλαδή το περίφημο “Δεν παρέλαβα κράτος για να παραδώσω κοινότητα” θα το ανατρέψει λέγοντας “Παρέλαβα κράτος και θα παραδώσω κοινότητα” ή στην καλύτερη περίπτωση συνιστών ελληνοκυπριακό κράτος”, όπως προδοτικά ήδη περιελήφθη στο κοινό ανακοινωθών με τους Τουρκοκύπριους νομιμοποιώντας απόλυτα τα αποτελέσματα της εισβολής του 1974 και της κατοχής του βόρειου τμήματος του νησιού επί 40 χρόνια.
Αυτή την φορά, μάλιστα, ούτε η Αθήνα, που το 2004 είχε κρατήσει ευμενή ουδετερότητα υπέρ του Τ.Αναστασιάδη (πλην του Γ.Παπανδρέου, της Ν,Μπακογιάννη και του Κ.Μητσοτάκη που είχαν ταχθεί υπερ του σχεδίου Ανάν), υπάρχει ως στήριγμα στους πατριώτες της Κύπρου που δεν θέλουν να αποδεχθούν τετελεσμένα.
Η χθεσινή παρέμβαση της Μόσχας μπορει να αποδειχθεί καταλυτική, μπορεί και όχι: Η Κύπρος είναι καθαρά στην δυτική σφαίρα επιρροής και η ηγεσία της λειτουργεί ως … σκυλάκι που κινείται στα πόδια Βρυξελλών και Ουάσιγκτον.
Οπωσδήποτε οι Ρώσοι θα πάρει ανταλλάγματα: Οι διευκολύνσεις στην αεροπορική βάση “Α.Παπανδρέου” και τα κυπριακά λιμάνια θα “σφραγιστούν” και θα επεκταθούν.
Αλλά μόνο ο κυπριακός λαός μπορεί να ανασχέσει την εθνική καταστροφή στο δημοψήφισμα.
Η χθεσινή δήλωση του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών δείχνει πάντως ότι η Ρωσία δηλώνει “παρούσα” στις εξελίξεις και σίγουρα μπορεί να αποδεχθεί στην χειρότερη περίπτωση ένα διαπραγματευτικό ατού η στάση της.
«Είναι απαραίτητο να διασφαλιστούν ευνοϊκές εξωτερικές συνθήκες για τις συνομιλίες, οι οποίες, κατά την πεποίθησή μας, πρέπει να είναι ελεύθερες από οποιαδήποτε έξωθεν πίεση και απόπειρες επιβολής χρονοδιαγραμμάτων ή συνταγών διευθέτησης», αναφέρεται στην ανακοίνωση της υπηρεσίας Τύπου του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών, το οποίο δηλώνει έτοιμο πάντως να συνεργαστεί προς αυτό το σκοπό «με τους εταίρους στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και άλλες ενδιαφερόμενες πλευρές».
Πρακτικά χαρακτηρίζει το απίστευτο για τα κυπριακά συμφέροντα κοινό ανακονωθέν “συνταγή διευθέτησης” καθώς περιγράφει ένα πλαίσιο πολύ πιο προχωρημένο από ένα κοινό αρχικό ανακοινωθέν.
«Είμαστε πεπεισμένοι ότι μια πραγματική σταθερή διευθέτηση στην Κύπρο είναι δυνατή μόνο υπό τον όρο ότι θα επιτευχθεί συμφωνία μεταξύ των ίδιων των Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων», αναφέρεται ακόμη στην ανακοίνωση.
Παράλληλα εκφράζεται η ελπίδα ότι «κατά τη διάρκεια του επικείμενου διαλόγου και οι δύο πλευρές θα στοχεύουν στην επίτευξη καθολικής, δίκαιης και βιώσιμης λύσης του Κυπριακού ζητήματος στη βάση των σχετικών ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και των διακοινοτικών συμφωνιών υψηλού επιπέδου του 1977 και 1979».
Το ΔΗΚΟ ήδη έχει πάρει θέση κατά της συμφωνίας, όπως την περιγράφει και την περιχαρακώνει το κοινό ανακοινωθένα, το ίδιο και ο Γ.Λιλλήκας. Ερώτημα παραμάνει η θέση του ΑΚΕΛ. Αν οι κομμουνιστές για μία φορά θα συμπαραταχθούν με τα εθνικά συμφέροντα ή θα “πουλήσουν” τον αγώνα…
Πάντως την Παρασκευή θα ξεκινήσουν οι συνομιλίες των διαπραγματευτών Ανδρέα Μαυρογιάννη και Κουντρέτ Οζερσάι. Στην ατζέντα της πρώτης συνάντησης θα βρεθεί ο οδικός χάρτης των διαβουλεύσεων.
Σύμφωνα με τον Φιλελεύθερο, η ελληνοκυπριακή πλευρά υποστηρίζει παράλληλη διαπραγμάτευση των κεφαλαίων, αλλά η τουρκοκυπριακή πλευρά διαφωνεί με τη λογική αυτή και υποδεικνύει πως το εδαφικό, για παράδειγμα, θα συζητηθεί τελευταίο.
Διαφωνία υπάρχει και για το χρόνο μετάβασης του Ανδρέα Μαυρογιάννη στην Άγκυρα και του Κουντρέτ Οζερσάι στην Αθήνα. Η τουρκική πλευρά θέλει εντός της ερχόμενης εβδομάδας να γίνουν τα ταξίδια, καθώς επιθυμούν να αξιοποιήσουν αυτή την εξέλιξη για να οργανώσουν κι άλλα ταξίδια Οζερσάι σε άλλες πρωτεύουσες.
Στο μεταξύ στην Τουρκία έχουν ήδη αρχίσει οι πανηγυρισμοί:
Με ένα άκρως εμπεριστατωμένο άρθρο ο παλαίμαχος, γνωστός Τούρκος αρθρογράφος και αρχισυντάκτης της τουρκικής εφημερίδας Milliyet, Sami Kohen, παραθέτει τα μεγάλα οφέλη που θα υπάρχουν αφ’ ενός για το ψευδοκράτος της βόρειας Κύπρου και αφ’ ετέρου για την ίδια την Τουρκία η αναμενόμενη «επίλυση» του Κυπριακού.
Το άρθρο έχει τον άκρως ενδεικτικό τίτλο, «Bu fırsat kaçmalı», δηλαδή, «Δεν πρέπει να χαθεί αυτή η ευκαιρία».
Παραθέτουμε τα κύρια σημεία του άρθρου του Sami Kohen για “τα πραγματικά μεγάλα οφέλη της τουρκικής πλευράς από την συμφωνία για την επίλυση”:
“1) Θα αναγνωριστεί για πρώτη φορά διεθνώς η Δημοκρατία της Βορείου Κύρου ς συνιστών κράτος, που μέχρι σήμερα ελάχιστοι αναγνώριζαν, σαν ισότιμος συνέταιρος στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία και θα μετέχει ισότιμα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
2) Θα καταργηθεί το εμπάργκο που μέχρι σήμερα ίσχυε για της Δημοκρατία της Βορείου Κύπρου και φυσικά με όλα αυτά θα υπάρξει ευημερία και αγαλλίαση για τους κατοίκους του Βόρειου κράτους.
3) Θα ανοίξουν όλα τα κεφάλαια της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μια διαδικασία που έχει σταματήσει από το κυπριακό “βέτο” Η δημιουργία της «Ενωμένης Κύπρου», θα αντικαταστήσει την Κυπριακή Δημοκρατία στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
4) Θα πάψουν να υπάρχουν τα χρόνια προβλήματα που δημιουργούσαν στην τουρκική εξωτερική πολιτική το Κυπριακό. Θα είναι η πρώτη μεγάλη επιτυχία της κυβέρνησης στην εξωτερική πολιτική εδώ και πολύ καιρό.
5) Αλλά φυσικά το πιο σημαντικό από όλη αυτή την ιστορία, (που για πολλούς εξ αιτίας του γίνεται), είναι η ισότιμη συμμετοχή ττης Δημοκρατίας της Βόρειας Κϋπρου στα οφέλη και στα κέρδη από τα τεράστια ενεργειακά κοιτάσματα της κυπριακής ΑΟΖ. Από εδώ και στο εξής και αφού φυσικά καταργηθεί η Κυπριακή Δημοκρατία, η Βόρεια Κύπρος ως συνιστών κράτος θα έχει πρώτο λόγο για την εκμετάλλευση και για τα μεγάλα κέρδη που έχουν ήδη αναγγελθεί από τα κοιτάσματα φυσικού αερίου της κυπριακής ΑΟΖ.
Έτσι θα δοθεί τέλος και στα σενάρια για κατασκευή ενεργειακών αγωγών που θα περνούν από την Ελλάδα, αφού πλέον η Τουρκία θα γίνει το κομβικό σημείο για τους ενεργειακούς αγωγούς που θα μεταφέρουν το φυσικό αέριο της Κύπρου στην Ευρώπη αλλά και το φυσικό αέριο του Ισραήλ που τώρα χωρίς το πρόβλημα το Κυπριακού θα έρθει πιο κοντά την Τουρκία για μια μεγάλη ενεργειακή συνεργασία.”
Τα πάντα βρίσκονται πλέον στα χέρια των Κυπρίων:
Θέλουν να ζήσουν υπό επίσημη τουρκική κατοχή; Ή να μείνουν τουλάχιστον όπως είναι σήμερα, με τις εγγυήσεις Ρωσίας, Ισραήλ και Ελλάδος (όσο πουλητάρια και να είναι ορισμένοι Έλληνες πολιτικοι των οποίων έτσι ή αλλιώς το “λαδάκι τελειώνει”)…;
