υπό Γέροντος Χαλκηδόνος Αθανασίου
Σαν να μην έφθαναν τα όσα υπέστη η Μεγαλομάρτυς και πάνσοφος κατά το μαρτύριό της, αλλά να υποφέρει και σήμερον από την άθλια κατά πάντα κατάστασιν του Ι. Αγιάσματός της στο Μόδιον (τα Προμότου) της Χαλκηδόνος.
Στο Αγίασμα αυτό, στο οποίο συρρέουν καθημερινώς πλήθος πιστών εκ διαφόρων θρησκειών –λαμβάνον ούτω ένα διαθρησκειακόν προσκυνηματικόν χαρακτήρα– το οποίον επικαλείται την ευλογίαν της για την απάλυνσιν των ποικίλων πόνων της ζωής του. Είθε αυτή να συγχωρήσει τους υπευθύνους και ημάς.
Ο χώρος του συγκροτήματος όπου και το Αγίασμα, ανήκει εις τον Ιταλόν Aldo Costa και τον Τούρκο Türk, ο οποίος ηγόρασε τμήμα αυτού εκ της Αριέττης, συζύγου του Κ. Μούζα, κόρης του Costa.
Το δε καζίνον είχεν ενοικιασθεί από του 1931 εις τον Κωνσταντίνον Κουράντον, γνωστόν μέχρι σήμερον ως το καζίνον του “Κώτσου”. Μετά αυτόν η επιχείρησις περιήλθε εις τας χείρας οικογενειών εξ Ίμβρου, αι οποίαι και περιεποιούντο το Αγίασμα βοηθούσαι εκ των προσόδων αυτού αναξιοπαθούντα πρόσωπα. Μετά δε την αποχώρησιν και τον θάνατον αυτών ενοικίασαν το καζίνον ο Hilmi Sunar μετά του Osman Mırız. Μεταξύ δε των ετών 1985 η 1995 και 2014 “ενδιεφέρετο” διά το Αγίασμα ο άλλοτε σερβιτόρος του εστιατορίου Ίμβριος Αθανάσιος Ψευτέλης.
Η Ι. Μητρόπολις αποστέλλει σχεδόν εκάστην Δευτέραν ιερέα της διά τας ανάγκας των προσκυνητών. Τελευταίως δε διαπιστώσασα την γενικώς απαράδεκτον και ρυπαράν εν πάσιν κατάστασιν αυτού, ηναγκάσθη η ιδία να επέμβει πάραυτα, και μετά την πρόφρονα εισφοράν της Συντονιστικής Επιτροπής της Κοινότητος Χαλκηδόνος και εν συνεννοήσει μετά του σημερινού ενοικιαστού του εστιατορίου, προέβη εις την ριζικήν ανακαίνισιν και αναστήλωσιν αυτού, πράγμα το οποίον τουλάχιστον τμηματικώς, γίνεται υπό των αρμοδίων Εφοροεπιτροπών και εις άλλα ιερά σκηνώματα της Ι. Μητροπόλεως και τα εν αυτοίς ευρισκόμενα ι. κειμήλια.
Ούτω εκαθαρίσθη το μαρμάρινον προαύλιον μετά της κλίμακος της εισόδου του Αγιάσματος, ετοποθετήθησαν νέαι τινές κουπασταί εξ ανοξειδώτου, διηυρύνθη η είσοδος αυτού κάτωθεν ως προς το ύψος (πρβλ. το “στενή η πύλη η εισάγουσα εις την αιώνιον ζωήν” [Ματθ. 7, 14] ), εκαθαρίσθη ριζικώς ο καστανογκρί χρώματος τεχνητός βράχος εκ των μεταγενεστέρων επιχρισμάτων, ο οποίος περικλείει δεξαμενήν ύδατος του Αγιάσματος, εμαρμαροστρώθη το δάπεδον αυτού, ανενεώθη η ηλεκτρική και υδραυλική του εγκατάστασις, εγκατεστάθη εξαερισμός, ανενεώθη η σιδηρά θύρα εισόδου και επεδιορθώθη η ωσαύτως σιδηρά κλίμαξ καθόδου προς αυτό και εβάφησαν ταύτα, εχρίσθησαν διά κονιάματος και εβάφησαν οι τοίχοι, εκαθαρίσθησαν αι μαρμάριναι επενδύσεις των τοίχων και συνετηρήθησαν μία υάλινη και δύο μετάλλιναι κανδήλαι, προσετέθη εις νέος νέος μπρούντζινος πολυέλαιος και ανενεώθησαν τα ντουλάπια των φυλασσομένων εξήκοντα έξη ι. εικόνων. Εκαθαρίσθησαν αυταί προχείρως και πέντε εξ αυτών (Αγ. Αικατερίνα, Αγ. Γεώργιος, Αγ. Κωνσταντίνος και Ελένη, Ευαγγελισμός και Δημιουργία του κόσμου) απεστάλησαν προς συντήρησιν. Τέλος ετοποθετήθησαν μία αναγνωριστική εκ μπρούντζου και μία αναμνηστική μαρμάρινη πλαξ.
Η πρώτη εξ αυτών φέρει την επιγραφήν: AYA EKATERINA AYAZMASI / Ι. ΑΓΙΑΣΜΑ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ και ευρίσκεται άνω της εισόδου αυτού, ενώ η δευτέρα άνωθεν της βρύσεως: Χ / +ΤΟ Ι. ΑΓΙΑΣΜΑ / ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΑΣ / ΑΝΕΚΑΙΝΙΣΘΗ / ΕΠ Ι ΧΑΛΚΗΔΟΝΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ+ / ͵ΒΙΔ´ (2014). Κάτωθεν δε αυτής υπάρχει η παλαιοτέρα: ΑΝΕΚΑΙΝΙΣΘΗ Τῼ 1950.
Ιδιαιτέραν εντύπωσιν προεκάλεσεν η μεγάλη εικών της θαυματουργού Αγ. Αικατερίνας, διαστάσεων (109 x 2.27), η οποία ευρίσκετο εις οικτράν κατάστασιν. Αύτη φαίνεται εκ λόγων ρυθμολογικών, ότι είναι αξιόλογον έργον των παλαιών Ιωασαφαίων περί το 1900. Είναι ελαιογραφία επί λαμαρίνας και έχει αργυράν επένδυσιν εκ διαφόρων τμημάτων μετρίας τέχνης εκ του έτους 1962. Όπισθεν δε αυτής ευρίσκεται ξυλίνη επικάλυψις εκ πολλών τεμαχίων, πλήρων σκωληκοβρώσεως και σαθρότητος εκ της υγρασίας.
Φαίνεται δε ότι η ι. εικών αύτη μετά μιάς ετέρας της Γεννήσεως, εκάησαν κατά τα γεγονότα της 6.9.1955, διασωθέντος μόνον του προσώπου αυτής, η δε λαμαρίνα “εσάπισεν”, διό και φαίνεται ετοποθετήθη αργότερον το υποκάμισον. Μετά δε την συντήρησιν αυτής μετεφέρθη εις τον αρχικόν τόπον της εκ λόγων κυρίως λατρευτικής δεοντολογίας και παρά τας συγχρόνους μουσειακάς προδιαγραφάς και εφαρμογάς, καθ’ ας τα αυθεντικά έργα δέον να αποσύρονται προς φύλαξιν, τοποθετουμένων “αντιγράφων” η επιζωγραφισμένων φωτοτυπιών αυτών εις την θέσιν των4.
Τέλος πρέπει να σημειωθεί, ότι όπως και εις πολλά άλλα Αγιάσματα της Βασιλευούσης, το ύδωρ της πηγής του δυστυχώς έχει μολυνθεί εκ των οχετών ακαθάρτου ύδατος και βόθρων των περί αυτό ευρισκομένων μεταγενεστέρων κτισμάτων.
Επιπλέον η Ι. Μητρόπολις και από της θέσεως αυτής, ευχαριστεί τον Οίκον M. Aykar διά την αρτίαν εκτέλεσιν της ανακαινίσεως, καθώς και τον Αρχιμ. Μάξιμον διά την όλην παρακολούθησιν και διεκπαιρέωσιν του θέματος αυτής.
){kind=link}