Προσκύνημα στην I.M. Αγ. Αντωνίου στην Αριζόνα και συνάντηση με το γέροντα Εφραίμ για τον Μητροπολίτη Βεροίας (ΦΩΤΟ)

Κατά το τριήμερο 20 μέχρι και 22 Νοεμβρίου ο σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας πραγματοποίησε προσκυνηματική επίσκεψη στην ιερά μονή αγίου Αντωνίου στην Αριζόνα και είχε την ευκαιρία να λειτουργήσει στην αγρυπνία που τελέστηκε για την εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου.

Την επόμενη ημέρα είχε την ευκαιρία να συναντηθεί με τον γέροντα Εφραίμ και να συνομιλήσει μαζί του για πνευματικά θέματα που αφορούν την μοναχική ζωή.

Επίσης είχε την ευκαιρία να ξεναγηθεί από τους Πατέρες της Μονής στις εγκαταστάσεις της και τα διάφορα παρεκκλήσια που βρίσκονται πέριξ αυτής.
Στην ομιλία του κατά την διάρκεια της αγρυπνίας ο σεβασμιώτατος τόνισε:

«Άγγελοι την είσοδον της Παρθένου ορώντες εξεπλήττοντο».
Καί δεν είναι μόνο οι άγγελοι που εκπλήτ­το­νται για την είσοδο της Παρθένου στα Άγια των Αγίων. Δεν είναι μόνο αυτοί που απο­ρούν, γιατί δεν γνω­ρι­ζουν ποιά είναι η τριε­τίζουσα κόρη. Δεν είναι όμως μόνο αυτοί που απο­ρούν, για­­τι δεν μπο­ρούν να φαντασθούν το σχέδιο του Θεού για τη σω­τη­ρία του ανθρωπί­νου γε­νους, που αρχίζει να εκ­τυλίσσεται.
Μαζί τους είμαστε και όλοι εμείς, που παρότι γνω­ρίζουμε την εξέλι­ξη των γεγο­νο­των, που πα­ρότι γνω­­ρίζουμε για ποιόν λόγο εισήλθε η Παρθέ­νος στα Άγια των Αγί­ων απορούμε για το με­γα θαύμα, για το μέγα μυστήριο της του Θεού που με τόση σοφία οι­κονομεί το μυ­στήριο της σωτηρίας. Γιατί σχε­διο του Θεού είναι αυτό που εισάγει την Παρθένο στον ναό, για να μείνει εκεί και να προετοιμασθεί κα­ταλ­λη­λα για τη μεγάλη αποστολή που επρόκει­το να αναλάβει. Είναι το σχέδιο του Θεού που κα­θιστά ένοικο του να­ου του Θεού την Παρ­θε­νο Μαρία, στην αγνή κοι­λία της οποίας επρό­κειτο να ενοικήσει ο α­χώρητος Θεός-Λόγος και να την καταστήσει «χώρα του Αχωρήτου», ναό του ζώντος Θεού.
«Άγγελοι την είσοδον της Παρθένου ορώντες εξεπλήττοντο».
Καί δεν ει­ναι μόνο το σχέδιο της εισόδου και παρα­μο­­νης της Θεοτό­κου στον ναό του Θεού αυτό που εκπλήττει και τους αγγέλους και τους αν­θρώπους. Όλα τα σχε­­δια της αγάπης του Θεού είναι ακατάληπτα για τον πεπερασμένο αν­­θρώπινο νού, γι᾽ αυ­το και τον εκπλήττουν, καθώς δεν μπορεί να συλλάβει πως ο Θεός οικονομεί τα πάντα για την ανθρώπινη σωτη­ρία.

Γιατί τίποτε δεν είναι στη ζωή μας τυχαίο· διότι είναι το σχέδιο του Θεού που οδηγεί τα βήματα κάθε ανθρώπου που εμπιστεύεται τη ζωή του στα χέρια του, σε τόπους, σε χώρους και σε καταστάσεις που τον βοηθούν να πλη­σιά­­σει και να γνωρίσει τον Θεό· που τον βοη­θούν να τον προ­σεγ­­γι­σει και να παρα­μεί­νει κοντά του· που τον βο­η­­­­θούν να ζήσει την ε­νω­ση της ανθρωπίνης φυ­σε­ως του με την αγά­πη του Θεού και να επα­να­λαμβάνει τους λο­γους της νύμφης του Άσμα­τος των ασμάτων: «τε­τρω­μένη αγάπης εγώ».
Είναι το σχέδιο του Θεού που οδηγεί κα­ποι­ους ανθρώπους να βα­δίσουν στα ίχνη της Πα­ναγίας Παρθένου, να αγαπήσουν τον βίο της αφιερώσεως στον Θεό και της παρθενίας και εγκαταλείποντας τον κο­­­σμο και τα του κο­σμου, να οδηγηθούν στα Άγια των Αγίων, στα ιερά κοινόβια και τα ασκητήρια, να οδη­γηθούν εκεί που υμνεί­ται και δοξολογείται δι­αρ­κως ο Θεός, εκεί που η αδιάλειπτος προ­σευ­χη και η άσκηση κα­θαί­ρει τον άνθρωπο και τον ενώνει με τον Θεό.
Απορεί και εκπλήσσε­ται ο σύγχρονος αν­θρω­­πος, όταν βλέπει ψυ­­χες να ακολουθούν τον Θεό. Όταν βλέπει ανθρώπους να αδιαφο­ρούν για τις ανέσεις του κόσμου, για τις τι­μες και τη δόξα των ανθρώπων και να επι­λε­γουν αντί της προ­βο­λης την ταπεί­νω­ση· αν­τι του θορύβου την η­συχία· αντί της πο­λυ­κο­σμίας τη μόνω­ση· αν­τι της αναπαύ­σε­ως τον πνευ­ματικό α­γω­­να· αν­τι της φλυ­αρ­ι­ας την α­δολεσχία· αντί της πρω­το­καθεδρίας την εκκο­πη του ιδίου θε­λήματος· αντί της λα­μ­πρότητος των τε­χνη­­των φώτων την ελ­λαμ­ψη της θείας Χάρι­τος.
Απορεί και εκπλήτ­τε­ται και ο προσκυνητής αυτής της ιεράς Μονής, όταν βλέπει να ανθεί στο κέντρο της μεγάλης αυτής και προηγμένης χώρας η έρημος. Να αν­θεί η ιερά αυτή Μονή του αγίου Αντωνίου που συγκεντρώνει το­σες ευλαβείς ψυχές που θέλησαν να ακολου­θη­σουν στη ζωή τους τα ίχνη της Παναγίας Παρ­θένου και να εισέλθουν και αυτοί στα Άγια των Αγίων, και να μιμη­θούν τη ζωή της, ζωή μελέτης του Λόγου του Θεού και προσευχής, αγώνος και προσπα­θεί­ας πνευματικής.

Απορεί και εκπλήττε­ται κανείς που βλέπει τόσους ευ­σε­βείς προ­σκυ­νητές να καταφεύ­γουν στο ιερό αυτό κα­τοι­κη­τήριο του Θεού για να αναπαυθούν και να αν­τλήσουν δυνάμεις πνευ­ματικές για να συ­νε­­χίσουν τον αγώνα τους στον κόσμο. Όμως όσο και αν μας φαί­νε­ται ακατανόητο ότι μπο­ρεί να συμβαί­νουν αυτά τα πράγματα, συμ­βαίνουν όντως, διότι αυ­το είναι το σχέδιο του Θεού, που οικο­νο­μεί τη σωτηρία του αν­θρώπου, του κάθε αν­θρω­που, με τον τρόπο που Εκείνος γνωρίζει, αρκεί εμείς να τον α­φη­νουμε να οδηγεί τη ζωή μας, όπως έκανε και η Παναγία μας.
Δεν ρώτησε που την οδη­γούσαν οι ευσεβείς γο­νείς της, όταν την έφε­ραν στον ναό. Δεν ρω­τη­σε τι θα κάνει εκεί μόνη της, ούτε πόσο καιρό θα μείνει, γιατί ο Θεός είχε πληροφο­ρη­σει μυστικά την ψυχή της· γιατί η αγάπη του την είχε ελ­κύσει· γιατί η χάρη του είχε σκη­νω­σει μέσα της και την έκανε να ανα­ζητεί τον Θεό και να επιποθεί την παρουσία του στη ζωή της.
Γι᾽ αυτό, ας αφήσουμε και εμείς τον Θεό να μι­λη­σει στην ψυχή μας, και να την οδηγήσει όπου εκείνος γνωρίζει, χωρίς να απορούμε και να εκπληττόμεθα· και να είμαστε βέβαιοι ότι διά πρεσβειών της υπε­ρα­γίας Θεοτόκου, τα Ει­σο­δια της οποίας εορ­τα­ζουμε, θα μας οδηγήσει και εμάς στη σωτηρία.
Κλείνοντας αυτές τις απλές για τη μεγάλη εορ­τη της Παναγίας μας, θα ήθελα να εκ­φράσω τη χαρά μου και τις ευχαριστίες μου για την ευλογία να βρε­θω ως προσκυνητής και εγώ στην Ιερά Μο­νη σας και να συμ­προ­σευχηθώ μαζί σας, μαζί με τον Γέροντα Εφραίμ και όλους τους πατέρες και τους προσκυνητές στην αποψινή κατανυ­κτι­κη αγρυπνία σε ένα τόπο ασκήσεως και καρ­διακής προσευχής, και να πάρουμε την ευ­χη του σεβαστού Γε­ροντος Εφραίμ»