Την Τετάρτη 28 Οκτωβρίου με την ευκαιρία της εορτής της Αγίας Σκέπης και της εθνικής επετείου του «ΟΧΙ» ο σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο λόγο στον ιερό ναό αγίου Αντωνίου Πολιούχου Βεροίας.
Στη συνέχεια τέλεσε Δοξολογία με την παρουσία των τοπικών στρατιωτικών και πολιτικών αρχών ενώ την κυβέρνηση εκπροσώπησε ο κ.Τόσκας , αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη, την βουλή ο βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Ημαθίας κ. Ουρσουζίδης.
Μετά τη Δοξολογία ακολούθησε τρισάγιο πεσόντων στο ηρώο της πόλης, κατάθεση στεφάνων και τέλος μαθητική και στρατιωτική παρέλαση στην οδό Μητροπόλεως.
Η ομιλία του σεβασμιωτάτου:
«Χαίρε σκέπη του κόσμου, πλατυτέρα νεφέλης».
Αυτόν τον στίχο του Ακαθίστου ύμνου μπορούμε να επαναλάβουμε και εμείς σήμερα, αδελφοί μου, καθώς επιτελούμε ανάμνηση «της φωτοφόρου Σκέπης της Υπεραγιας Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας», όπως σημειώνει το συναξάριο της ημέρας.
Καί μπορούμε να τον επαναλάβουμε, γιατί αυτό για το οποίο οι κατοικοι της Κωνσταντινουπόλεως έψαλαν όρθιοι ολόκληρη τη νύχτα τον Ακάθιστο Ύμνο, για να εκφράσουν την ευγνωμοσύνη τους προς την Παναγία που τους είχε σώσει με θαυμαστό τρόπο από βέβαιη καταστροφή, συντρίβοντας τον στρατό των βαρβάρων, το έζησαν και οι πατέρες μας· το έζησαν και οι στρατιώτες μας προασπίζοντας την πατριδα μας από την ωμή και αδικαιολογητη παραβίαση των συνόρων της από τα στρατεύματα του Άξονα το 1940.
Ποιός θα μπορούσε να διανοηθεί ότι η μικρή Ελλάδα θα άντεχε την επίθεση των δύο μεγάλων χωρών που είχαν συνασπισθεί εναντίον της; Ποιός θα μπορούσε να πιστεύσει ότι στρατιώτες με ελλιπή εξοπλισμό και ελάχιστα τεχνικά θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν την υπεροπλία των πανίσχυρων αντιπάλων τους; Ποιός θα μπορούσε να διανοηθεί ότι το θαύμα της νίκης του αγίου Νέστορος έναντι του Λυαίου ήταν δυνατόν να επαναληφθεί;
Καί όμως αυτό που φαινόταν ανέφικτο αποδείχθηκε δυνατό. Γιατι η Παναγία Μητέρα του Κυρίου μας, η φιλεύσπλαγχνη και στοργική μητέρα των χριστιανών ήταν παρούσα στα πεδία των μαχων και κάλυπτε με το ιερό μαφόριό της τους στρατιώτες που πολεμουσαν. Ήταν εκεί για να καλύπτει τους στόχους και να εμποδισει τους εχθρούς να τους πληξουν. Ήταν εκεί για να απλώνει το χέρι της και να τους προστατεύει από τα εχθρικά πυρά. Ήταν εκεί για να τους καθοδηγεί, όταν προχωρούσαν μέσα στο σκοτάδι της νύχτας στα δύσβατα μονοπάτια. Ήταν εκεί για να τους εμψυχώνει, όταν οι δυνάμεις τους εγκατέλειπαν. Αλλά ήταν και στα μετόπισθεν, εκεί που γυναίκες και παιδιά εργαζόταν για να υποστηρίξουν τους στρατιώτες, για να μεταφέρουν υλικά και τρόφιμα και ο,τι άλλο χρειαζόταν. Ήταν κοντά τους, για να τους συνοδεύει και να τους ενισχύει, για να τους σκεπάζει και να τους προστατεύει ως «σκέπη πλατυτέρα νεφέλης».
Καί εάν η γενναιότητα των Ελληνων είναι αυτή που τους έκανε να αντέξουν και να καθυστερησουν για μήνες τον εχθρό, αλλάζοντας τα σχέδιά του, η προστασία της Παναγίας μας ήταν, αδελφοί μου, αυτή που ενίσχυσε τη δύναμη της ψυχής τους, που τους προστάτευσε και τους ενδυνάμωσε, που τους σκέπασε και τους διέσωσε για να επιτύχουν το θαύμα. Χωρίς τη θαυμαστή επέμβαση της Παναγίας μας οι πατέρες μας θα είχαν επιτύχει μία σημαντική νίκη, αλλά δεν θα είχαν κατορθώσει αυτό το θαύμα για το οποίο μιλούσε και μιλά ολόκληρος ο κόσμος. Δεν θα είχαν κατορθώσει να συντρίψουν τους ισχυρούς του κόσμου που πίστευαν και πιστεύουν ότι οι νίκες επιτυγχάνονται μόνο με τη δύναμη των όπλων, μόνο με τη δύναμη των αριθμών, μόνο με τη δύναμη της επιστήμης και της τεχνολογίας.
Καί αυτή τη νίκη την οφείλουμε στην Παναγία μας. Την οφείλουμε στη δική της κραταιά προστασία, στη δική της μητρική αγάπη που την κάνει να υποστηρίζει και να προστατεύει πάντοτε όσους την ευλαβούνται και την επικαλούνται. Την οφείλουμε στην προστασία της Παναγίας μας που ως νεφελη σκέπασε τους πατέρες μας, αποδεικνύοντας ότι σπεύδει εις βοήθεια των αδικουμένων και των αδυνάτων που ζητούν τη χαρη και τη μεσιτεία της· αποδεικνυοντας ότι δεν εγκαταλείπει τα τεκνα της, εφόσον και αυτά δεν την εγκαταλείπουν.Αυτό το θαύμα, λοιπόν, της Παναγίας μας που εορτάζουμε σημερα, ας γίνει, αδελφοί μου, αφορμή για να επανεξετάσουμε τη σχέση μας με την Παναγία μας· για να δούμε εάν και κατά πόσον μενουμε κοντά της, πιστά τέκνα της· εάν η ζωή μας είναι εναρμονισμένη με τις εντολές του Υιού της· εάν είμαστε πρόθυμοι να ακολουθούμε ως άτομα και ως Έθνος τις μητρικες οδηγίες και υποδείξεις της· εάν εμπιστευόμαστε την επιτυχία των προσπαθειών μας στη δύναμη και την προστασία της. Γιατί η υπακοή, ο σεβασμός, η εμπιστοσύνη και η αγάπη μας στην Παναγία, είναι η μεγαλύτερη απόδειξη της ευγνωμοσύνης που της οφείλουμε για την κραταιά της σκέπη και τη σωστική επέμβασή της στον πόλεμο του 1940, και είναι το καλύτερο εχέγγυο ότι η Παναγία μας θα ειναι πάντοτε η φωτοφόρος σκέπη που θα μας συνοδεύει και θα μας προστατεύει σε όλη μας τη ζωή.
){kind=link}