Ι.Μ. ΒΕΡΟΙΑΣ: Τη Δευτέρα 20 Ιουνίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου Καβασίλων, με την ευκαιρία της εορτής του Αγίου Νικολάου του Καβάσιλα.
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Γνώμην ουρανόφρονα επιδειξάμενος Όσιε, πολιτείαν κατάλληλον τω πόθω διήνυσας».
Κατά τη χθεσινή Κυριακή, Κυριακη των Αγίων Πάντων, η Εκκλησία μας εόρτασε όλους τους αγίους της, παλαιούς και νεωτέρους, όλα δηλαδή τα εκλεκτά τέκνα της, τα οποία έζησαν την εν Χριστώ ζωή, έζησαν συμφωνα με το Ευαγγέλιο του Χριστού και αξιώθηκαν να ευαρεστήσουν με την υπακοή τους τον Θεό, ώστε να ενωθούν μαζί του και να γίνουν μέτοχοι της θείας του Χάριτος, που αγιάζει και θεώνει τον χοικό ανθρωπο.
Και σήμερα εορτάζουμε και πανηγυρίζουμε τη μνήμη ενός αγίου, ο οποίος συνδέεται ιδιαίτερα με τον τόπο αυτόν και φέρει και το όνομά του, εορτάζουμε τη μνήμη του αγίου Νικολάου του Καβάσιλα.
Η ζωή του μας είναι γνωστή, αλλά ο ιερός υμνογράφος μας υπενθυμίζει τον τρόπο με τον οποίο κατόρθωσε ο άγιος Νικόλαος να επιτύχει τον σκοπό του, τον σκοπό που πρέπει να έχει στη ζωή του ο κάθε πιστός, και να φθάσει στην αγιότητα, ώστε να αγωνισθούμε και εμείς να τον μιμηθούμε, διότι δεν τιμούμε τους αγίους, εάν δεν προσπαθούμε και να μιμηθούμε τη ζωή τους.
Ποιος ήταν, λοιπόν, ο τρόπος με τον οποίο επέτυχε ο άγιος Νικόλαος την αγιότητα και έφθασε στη βασιλεία του Θεού;
Το πρώτο στοιχείο αυτού του τρόπου ήταν η «ουρανοφρων γνωμη». Ο άγιος Νικόλαος είχε στον νού του στον ουρανο. Είχε τον ουρανο μέσα του, μέσα στον νού και στη σκέψη του, μέσα στην καρδιά του και στις επιθυμίες του. Περπατούσε στη γη, αλλά σκεφτόταν τον ουρανό. Ζούσε στη γη, αλλά η ψυχή του βρισκόταν διαρκώς στον ουρανο. Και η διαρκής αυτή σκέψη και μνημη του ουρανού, τον έκανε και να ζει σαν να είναι στον ουρανο, τον έκανε να αισθάνεται ότι ζει μαζί με τον Χριστό, ότι ζει μαζί με τους αγίους και τους αγγέλους, παρότι ζούσε μέσα σε μία μεγαλούπολη, όπως ήταν και στην εποχή του τόσο η Θεσσαλονίκη όσο και η Κωνσταντινούπολη, με πολυ κοσμο και πολλούς πειρασμούς. Τον έκανε να αποφεύγει ο,τι θα μπορούσε να τον απομακρύνει από τον Χριστό, ο,τι θα μπορούσε να μολύνει την ψυχή του με την αμαρτία.
Η δεύτερη επιδίωξή του, την οποία επέτυχε με τον αγώνα του, ήταν να ζήσει ανάλογα με αυτό που ποθούσε. «Πολιτείαν καταλληλον τω πόθω διήνυσας», έψαλε ο ιερός υμνογράφος. Έζησες, λέει, τη ζωή σου συμφωνα με τον πόθο σου.
Και ποιος ήταν ο πόθος του αγίου Νικολάου; Ποια ήταν η επιθυμία της ψυχής του; Δεν ήταν ούτε ο πλούτος ούτε η δόξα του κόσμου ούτε η τιμή και ο έπαινος των ανθρώπων αυτά που ποθούσε ο άγιος Νικόλαος και είλκυαν την ψυχή του. Ήταν ο ουρανός, ήταν ο Θεός, ήταν η ζωή του να είναι εναρμονισμένη με τον ουρανό και σύμφωνη με το θελημα του Θεού.
Αγωνιζόμενος, λοιπόν, από τη γη να ζει τον ουρανό, να ζει τη βασιλεία του Θεού, κατόρθωσε με τη χάρη του να φθάσει στην αγιότητα, γιατί η αγιότητα δεν είναι τιποτε άλλο από το να ταυτίζει ο ανθρωπος το θέλημά του με το θελημα του Θεού, να ταυτίζει τη ζωή του με τη ζωή του Χριστού. Να ζει όπως έλεγε ο απόστολος Παύλος για τον εαυτό του: «ζω δε ουκέτι εγώ, ζη δε εν εμοί Χριστος».
Και όποιος ζει από αυτή τη ζωή ενωμένος με τον Χριστό, δεν μπορεί παρά και στην άλλη ζωή να απολαύσει την αιωνιότητα της βασιλείας του, αυτή την οποία ετοίμασε για όλους μας ο Χριστός.
Γι᾽ αυτό, εορτάζοντας σήμερα και πανηγυρίζοντας τη μνήμη του αγίου Νικολάου του Καβάσιλα ας φροντίσουμε να ακολουθήσουμε και εμείς τα βήματά του. Ας προσπαθήσουμε πρώτα από όλα να αποκτήσουμε «γνώμη ουρανόφρονα», θέτοντας ως κέντρο του νού μας, της ψυχής και της καρδιας μας τον Χριστό και τον ουρανό.
Και αν έχουμε τον νού μας στον ουρανό προσηλωμένο, και αν εχουμε στην ψυχή μας τον Χριστό, τότε ο πόθος και η επιθυμία μας γι᾽ αυτόν θα οδηγεί τα βήματα και της δικής μας ζωής στο θέλημά του. Θα επιθυμούμε να ζούμε σύμφωνα με τις εντολές του, και τίποτε άλλο δεν θα μας είναι πιο ευχάριστο ή πιο επιθυμητό από το να αισθανόμασθε την παρουσία του Χριστού στη ζωή μας και από το να εναρμονίζουμε τη ζωή μας με τη δική του, ζώντας σύμφωνα με τις εντολες του, όπως έκανε και ο άγιος Νικόλαος.
Και εύχομαι διά των πρεσβειών του, να αξιωθούμε όλοι να ζήσουμε με τον τρόπο αυτο στη γη για να αξιωθούμε με τη χάρη του Θεού και της ουρανίου βασιλείας.
