ΒΕΡΟΙΑ: Το απόγευμα της Δευτέρας, 5ης Αυγούστου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Εσπερινό της Δεσποτικής Εορτής της Μεταμορφώσεως του Κυρίου στην πανηγυρίζουσα Ιερά Μονή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Χριστού Μουτσιάλης.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Την αμαυρωθείσαν εν Αδάμ φύσιν, μεταμορφωθείς, απαστράψαι πάλιν πεποίηκας».
Στο όρος Θαβώρ μας μετέφεραν απόψε οι ύμνοι της εορτής της θείας Μεταμορφώσεως, για να μας προετοιμάσουν για το μέγα θαύμα που έζησαν οι πρόκριτοι των μαθητών του Κυρίου μας και εορτάζουμε και εμείς, ιδιαιτέρως μάλιστα στην Ιερά αυτή Μονή, που είναι αφιερωμένη στην Μεταμόρφωση του Κυρίου μας.
Ποιος είναι όμως ο λόγος για τον οποίο συνέβη αυτό το θαυμαστό γεγονός, αυτό το ασύλληπτο θαύμα το οποίο είδαν και έζησαν οι τρείς μαθητές του Κυρίου μας, ο Πέτρος, ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης; Γιατί είδαν το πρόσωπο του Διδασκάλου τους να λάμπει «ως ο ήλιος» και τα ιμάτιά του να είναι «λευκά ως το φως»;
Ο ένας λόγος αυτής της Μεταμορφώσεως του Ιησού ήταν να δείξει στους μαθητές του ποιός πραγματικά ήταν, γεγονός που όσο και αν οι μαθητές του το γνώριζαν, γνώριζαν δηλαδή ότι είναι ο Υιός του Θεού, ήταν αδύνατο να το συνειδητοποιήσουν στην πλήρη του διάσταση, γιατί ο άνθρωπος από τη φύση του αδυνατεί να κατανοήσει κάτι για το οποίο δεν έχει εμπειρία και γνώση, όπως δεν υπήρχε και στην περίπτωση του ενανθρωπήσαντος Υιού και Λόγου του Θεού.
Επιτρέπει, λοιπόν, στους μαθητές του να δούν τη λάμψη του θείου του προσώπου «καθ᾽ όσον ηδύναντο», για να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν το επικείμενο Πάθος του και να κατανοήσουν την Ανάστασή του.
Ο δεύτερος λόγος της Μεταμορφώσεως του Χριστού είναι αυτός τον οποίο περιγράφει το τροπάριο του Μεγάλου Εσπερινού της Μεταμορφώσεως το οποίο ακούσαμε πρό ολίγου: «Την αμαυρωθείσαν εν Αδάμ φύσιν» ψάλλει ο ιερός υμνογράφος, «μεταμορφωθείς, απαστράψαι πάλιν πεποίηκας».
Μεταμορφώνεται δηλαδή ο Χριστός, φέροντας την ανθρώπινη σάρκα, για να δείξει στους μαθητές του και δι᾽ αυτών σε όλους τους πιστούς πως ήταν η ανθρώπινη φύση πρίν αμαυρωθεί από την αμαρτία, αλλά και πως μπορεί να γίνει και πάλι διά της εν Χριστώ σωτηρίας του ανθρώπου.
Μέσα σ᾽ αυτές τις δύο ερμηνείες βρίσκεται όμως και το βαθύτερο νόημα της μεγάλης εορτής. Και αυτό είναι η θέωση του ανθρώπου.
Ο Χριστός με το μεταμορφωμένο του πρόσωπο δείχνει και το πρόσωπο της θεότητός του αλλά και το ανθρώπινο πρόσωπο κεκαθαρμένο από την αμαρτία, δείχνει στην πράξη αυτό που είπε ο Θεός, όταν έπλασε τον άνθρωπο, ότι τον έπλασε «κατ᾽ εικόνα και ομοίωσιν» του. Μάς δημιούργησε δηλαδή με τη δυνατότητα να γίνουμε σαν και Εκείνον, και με την ενανθρώπησή του μας έδειξε τον δρόμο της απαλλαγής από την αμαρτία, στην οποία περιπέσαμε, και της καθάρσεως που οδηγεί στην ομοίωσή του.
Και αυτός ο δρόμος δεν είναι άλλος από τον δρόμο που βάδισαν και οι άγιοι της Εκκλησίας μας, που βάδισε ο άγιος Παΐσιος, τον οποίο ιδιαιτέρως τιμά η Ιερά αυτή Αδελφότης. Είναι ο δρόμος της καθάρσεως από την αμαρτία και της εφαρμογής των εντολών του Θεού. Είναι ο δρόμος της ασκήσεως και της μυστηριακής ζωής, όπως μας τον υποδεικνύει η Εκκλησία μας, με τη νηστεία, με τον προσωπικό μας αγώνα και με τη λειτουργική ζωή. Είναι ο δρόμος της προσευχής της διαρκούς και νοεράς που βοηθά τον νού μας να συγκεντρωθεί στον Θεό, να απαλλαγεί από τις φροντίδες και τις μέριμνες του κόσμου και να καθαρθεί από τους εφάμαρτους λογισμούς.
Και όταν φθάσει ο άνθρωπος στο επίπεδο αυτό, όταν μεταμορφωθεί πνευματικά, τότε αξιώνεται να λάμψει και το δικό του πρόσωπο από το φως της θείας Χάριτος, όπως έλαμψε και το πρόσωπο του Χριστού στο όρος Θαβώρ. Τότε αξιώνεται να ζήσει από αυτή τη ζωή αυτό που περιγράφει ο ιερός υμνογράφος: την αποκατάσταση του αρχικού κάλλους της ανθρωπίνης φύσεως, την αποκατάσταση του ανθρώπου στην πρό της πτώσεως των πρωτοπλάστων και της εξώσεώς τους από τον Παράδεισο, και τη συνάντησή του με τον Θεό.
Ασφαλώς, δεν είναι εύκολο για όλους μας να φθάσουμε στην κατάσταση αυτή που έφθασαν οι άγιοι. Όμως αυτό δεν θα πρέπει να μας αποθαρρύνει και να μας απογοητεύει. Γνωρίζοντας τη μεγάλη τιμή που μας κάνει ο Θεός, δίδοντας μας αυτή τη δυνατότητα που παρουσιάζει σήμερα ενώπιόν μας ο Χριστός με την Μεταμόρφωσή του στο όρος Θαβώρ, θα πρέπει να προσπαθούμε διαρκώς να ανέλθουμε και εμείς στο δικό μας Θαβώρ, έχοντας πάντοτε υπόψη μας ότι το τέλος αυτής της διαδρομής δεν εξαρτάται μόνο από εμάς αλλά κυρίως από τη χάρη του Θεού που την προσφέρει σε όσους αγωνίζονται και την ζητούν επίμονα και ειλικρινά.
ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ
