Ι.Μ. ΒΕΡΟΙΑΣ: Την Κυριακή 5 Δεκεμβρίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό του Αγίου Σάββα (Κυριωτίσσης) Βεροίας.
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων:«Υποκριτά, έκαστος υμών τώ Σαββάτω ου λύει τόν βούν αυτού ή τόν όνον από τής φάτνης καί απαγαγών ποτίζει;»
Ένα θαύμα τού Χριστού μάς παρουσίασε η σημερινή ευαγγελική περικοπή, τή θεραπεία μιάς ευλαβούς αλλά ταλαίπωρης γυναίκας, η οποία επί δεκαοκτώ χρόνια, εξαιτίας κάποιας ασθενείας, ήταν συγκύπτουσα, δέν μπορούσε δηλαδή νά κρατήσει όρθιο τό σώμα της καί νά σταθεί, όπως στέκονται όλοι οι άνθρωποι. Καί παρά τήν ασθένειά της, παρά τή δυσκολία πού είχε νά περπατήσει, πήγαινε τά Σάββατα στή Συναγωγή γιά νά προσευχηθεί. Εκεί συνήντησε ένα Σάββατο τόν Χριστό, ο οποίος, μόλις τήν είδε, χωρίς η συγκύπτουσα νά τόν πλησιάσει καί νά τού ζητήσει τήν ίαση, στράφηκε πρός τό μέρος της καί μέ μία φράση καί μέ ένα άγγιγμα τών χεριών του τήν θεράπευσε. «Καί παραχρήμα ανωρθώθη καί εδόξαζε τόν Θεόν», σημειώνει ο ιερός ευαγγελιστής Λουκάς.
Καί εάν η δοξολογία τού Θεού ήταν μία φυσική αντίδραση τής γυναίκας, πού θεράπευσε ο Κύριος καί παρόμοια ήταν καί η αντίδραση όλων όσων έγιναν μάρτυρες τού θαύματος μέσα στή συναγωγή, υπήρχε καί κάποιος πού αντέδρασε μέ εντελώς διαφορετικό τρόπο. Κάποιος, πού τήν επέπληξε, γιατί ήλθε Σάββατο στή Συναγωγή γιά νά θεραπευθεί, διαπράττοντας έτσι σοβαρή, κατ’αυτόν, αμαρτία, καθώς τό Σάββατο ήταν ημέρα απολύτου αργίας σύμφωνα μέ τόν Μωσαϊκό νόμο, καί θά έπρεπε νά έλθει μία άλλη ημέρα τής εβδομάδος γιά νά θεραπευθεί. Αυτός, πού τόσο αψυχολόγητα επιπλήττει τή γυναίκα, δέν είναι κάποιος τυχαίος, αλλά είναι ο αρχισυνάγωγος, ο οποίος εμμέσως επιπλήττει καί τόν Χριστό, διότι δήθεν κατέλυσε τήν αργία τού Σαββάτου καί κατεπάτησε τόν θεόσδοτο νόμο, θεραπεύοντας αυτήν τήν κακόμοιρη, θά έλεγα, γυναίκα.
Καί άν η γυναίκα δέν υπερασπίζεται από συστολή τόν εαυτό της, τήν υπερασπίζεται ο ίδιος ο Χριστός, αποκαλύπτοντας συγχρόνως τήν υποκρισία τού αρχισυναγώγου πού τόν οδηγεί σ’ αυτήν τήν ανελεήμονα καί σκληρόκαρδη στάση απέναντι σέ μία ταλαίπωρη γυναίκα, ώστε νά διδαχθούν όλοι οι παριστάμενοι πόσο μεγάλη αμαρτία είναι η υποκρισία. «Υποκριτά», τού λέγει ο Κύριος, «έκαστος υμών τώ Σαββάτω ου λύει τόν βούν αυτού ή τόν όνον από τής φάτνης καί απαγαγών ποτίζει;» Άν, δηλαδή, τού λέγει, ο καθένας από εμάς δέν αφήνει τά ζώα του απότιστα τό Σάββατο, αλλά τά λύνει καί τά πηγαίνει γιά νά τά ποτίσει, πώς ήταν δυνατόν εγώ νά μήν λύσω, νά μήν θεραπεύσω, αυτή τή γυναίκα πού τήν κρατούσε δεμένη ο διάβολος επί δεκαοκτώ χρόνια, επειδή ήταν Σάββατο;
Ποιός μπορεί νά αρνηθεί αυτή τήν πραγματικότητα; Ποιός δέν μπορεί νά κατανοήσει ότι η θεραπεία τής συγκύπουσας γυναίκας είναι έργο αγάπης, έργο δηλαδή τού Θεού, πού δέν αντίκειται πρός τόν νόμο τού Θεού καί δέν προσκρούει στήν ευσέβεια;
Καί όμως η υποκρισία τού αρχισυναγώγου δέν τού επιτρέπει νά δεί τήν αλήθεια. Η προσκόλλησή του στό γράμμα τού νόμου, τό οποίο κατά τόν πρωτοκορυφαίο απόστολο Παύλο, «αποκτείνει», άν δέν συνδυάζεται μέ τό πνεύμα, είχε «αποκτείνει» στήν ψυχή του τήν αγάπη πρός τόν συνάνθρωπο καί είχε ακόμη «σκοτώσει» καί τή σχέση του μέ τόν Θεό. Γι’ αυτό καί ο αρχισυνάγωγος, παριστάνοντας τόν ευσεβή τηρητή τών εντολών τού Θεού, επικρίνει καί επιτιμά όχι απλώς κάποιον άνθρωπο, αλλά τόν ίδιο τόν Θεάνθρωπο Κύριο, ότι δήθεν καταλύει τόν θείο νόμο. Καί τό κάνει αντίθετα στή διαβεβαίωση τού Κυρίου ότι δέν ήλθε γιά νά καταλύσει τόν νόμο ή τούς προφήτες, αλλά νά τόν συμπληρώσει μέ τήν καινή εντολή τής αγάπης. Αυτή η αγάπη τόν έκανε νά θεραπεύσει τή συγκύπτουσα κατά τήν ημέρα τού Σαββάτου, δίδοντας καί στούς παρισταμένους αλλά καί σέ όλους εμάς ένα σπουδαίο μάθημα ποιά είναι η πραγματική ευσέβεια καί η αληθινή τήρηση τών εντολών τού Θεού, πού δέν έχει καμία σχέση μέ τήν υποκρισία τού αρχισυναγώγου καί τών φαρισαίων, τήν οποία κατέκρινε ο Χριστός περισσότερο από κάθε τι άλλο, περισσότερο καί από τήν αμαρτία.
Όμως υπάρχουν καί στίς ημέρες μας αρκετοί, οι οποίοι δέν ακολουθούν τό παράδειγμα τής αγάπης τού Χριστού αλλά τό παράδειγμα τής υποκρισίας τού αρχισυναγώγου. Υπάρχουν αυτοί πού παριστάνουν τούς ευσεβείς καί απορρίπτουν τήν αγάπη τού Θεού. Υπάρχουν αυτοί πού αποτρέπουν τούς ανθρώπους νά ακολουθήσουν τά μέτρα προστασίας κατά τής πανδημίας, νά αξιοποιήσουν τή προστασία πού προσφέρουν τά φάρμακα, νά δεχθούν τήν απαραίτητη γιά τή θεραπεία τους καί τήν υγεία τους ιατρική καί νοσοκομειακή περίθαλψη, γιατί δήθεν δέν υπάρχει κορωνοϊός, γιατί δήθεν ο Θεός απαγορεύει τίς μάσκες, γιατί δήθεν τό εμβόλιο αντίκειται στίς εντολές του.
Γιά όλους αυτούς, πού μέ τίς απόψεις τους καί μέ τίς συμβουλές τους παρασύρουν κάποιους αδελφούς μας στή δοκιμασία τής ασθενείας καί δυστυχώς κάποτε καί γνωστούς μας ανθρώπους καί φίλους αλλά καί αγνώστους τούς παρασύρουν καί στόν θάνατο, ισχύει ο λόγος τού Κυρίου πού ακούσαμε στό ευαγγελικό ανάγνωσμα: «Υποκριτά, έκαστος υμών τώ Σαββάτω ου λύει τόν βούν αυτού ή τόν όνον από τής φάτνης καί απαγαγών ποτίζει;»
Γιατί τί θά έκανε ο Χριστός εάν βρισκόταν ανάμεσά μας; Δέν θά θεράπευε τούς ασθενούντας, ακόμη καί τήν ημέρα τού Σαββάτου, έστω καί φαινομενικά αντίθετα πρός κάποια άλλη θεία εντολή; Ασφαλώς καί θά τό έκανε, γιατί η αγάπη γιά τό πλάσμα του υπερτερεί. Καί όπως έλυσε τή συγκύπτουσα από τόν δεσμό τού διαβόλου, έτσι θά έλυε καί εμάς από τά δεσμά τού πειρασμού τής ασθενείας καί τής πανδημίας. Τώρα όμως πού ο Χριστός δέν βρίσκεται ανάμεσά μας γιά νά μάς θεραπεύσει μέ τόν λόγο του καί μέ τό άγγιγμα τών χεριών του, μάς θεραπεύει μέ τά χέρια τών ιατρών καί τών επιστημόνων πού Εκείνος φωτίζει καί καθοδηγεί γιά νά βρούν τά αναγκαία φάρμακα γιά τή θεραπεία μας καί τή σωτηρία μας από τήν πανδημία.
Άς ακούσουμε τόν λόγο τού Κυρίου, αυτό μάς προστάζει καί ο άγιος Σάββας ο ηγιασμένος, πού όλη του η ζωή ήταν μία υπακοή στό θέλημα τού Θεού, αλλά ήταν καί μία εκδήλωση αγάπης πρός τούς αδελφούς του, καί άς απορρίψουμε τήν υποκρισία τής ευσεβείας τού αρχισυναγώγου, πού όχι μόνο νεκρώνει τήν ψυχή μας, αλλά βλάπτει καί τούς αδελφούς μας. Άς παύσουμε νά κρίνουμε καί νά κατακρίνουμε τήν Εκκλησία, τούς ιατρούς, τούς αρχιερείς, τούς ιερείς, πού ακολουθώντας τό παράδειγμα τού Χριστού μάς συμβουλεύουν νά χρησιμοποιούμε τά μέσα τής επιστήμης γιά τήν προστασία μας από τήν πανδημία. Καί άς μήν παρασύρουμε μέ υποκριτικές συμβουλές ευσεβείας δήθεν ανθρώπους στήν ασθένεια καί δυστυχώς στόν θάνατο, γιά νά μήν ακούσουμε καί εμείς όχι μόνο τό επιτίμιο τής υποκρισίας μας, αλλά καί νά μήν βρεθούμε υπόλογοι εν ημέρα κρίσεως γιά τή ζωή τών αδελφών μας. Πολλοί, οι οποίοι κάνουν τό έργο αυτό εν ημέρα κρίσεως, ενώπιον τού Κυρίου, θά βρεθούν μαζί μέ αυτές τίς ψυχές, πού τίς πήραν στόν λαιμό τους καί πέθαναν, νά τούς πούν «γιατί; γιατί, πάτερ, μέ οδήγησες σ’ αυτόν τόν δρόμο, νά χάσω τήν ψυχή μου, νά μήν προστατεύσω τόν εαυτό μου;» Γι’ αυτό «στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου».
){kind=link}