Ι.Μ. ΒΕΡΟΙΑΣ: Κάθε Τρίτη στις 6 απόγευμα στον υπό κατασκευή Ιερό Ναό του Αγίου Λουκά του Ιατρού στην Ιερά Μονή Παναγίας Δοβρά Βεροίας, τελείται Αρχιερατικός Εσπερινός και ψάλλεται ο παρακλητικός κανόνας του Αγίου, ενώ τίθεται σε προσκύνηση το χαριτόβρυτο Ιερό Λείψανο του και η Ιερά Εικόνα της Παναγίας της Τριχερούσας, πιστό αντίγραφο της Ιεράς Εικόνας της Ιεράς Μονής Χιλανδαρίου Αγίου Όρους.
Έτσι και εχθές, Τρίτη 6 Οκτωβρίου, τελέστηκε ο Εσπερινός και η παράκληση του Αγίου χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμονος, ο οποίος κήρυξε το θείο λόγο και όπως κάθε Τρίτη ανέγνωσε τα νέα θαύματα του Αγίου που αποστέλλονται στην Ιερά Μονή και την σχετική ευχή, ενώ ο εφημέριος του Ιερού Ναού έχρισε με το λάδι από την καντήλα του Αγίου όλους τους προσκυνητές.
Οι ιερές ακολουθίες μεταδίδονται μέσα από τον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Ιεράς Μητροπόλεως Βεροίας «Παύλειος Λόγος» καθώς και μέσα από διαδικτυακή μετάδοση στην ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως και την αντίστοιχη σελίδα στο Youtube και στο Facebook.
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: Εόρτασε η Εκκλησία μας σήμερα τή μνήμη ενός από τούς μαθητές τού Κυρίου μας, ενός από τούς δώδεκα αποστόλους, τή μνήμη τού αγίου ενδόξου αποστόλου Θωμά.
Ο απόστολος Θωμάς ήταν, όπως όλοι γνωρίζουμε, ο μαθητής εκείνος, ο οποίος δέν ήταν παρών στήν πρώτη εμφάνιση τού Κυρίου στούς μαθητές του μετά τήν Ανάστασή του καί είχε αμφισβητήσει τή μαρτυρία τών άλλων μαθητών ότι είχαν δεί τόν Χριστό.
Όμως ο Χριστός εμφανίσθηκε καί πάλι γιά νά τόν πείσει γιά τήν Ανάστασή του, ώστε νά μπορεί νά αναθέσει καί σέ εκείνον, όπως καί στούς άλλους μαθητές του, τό κήρυγμα τού Ευαγγελίου του εις πάντα τά έθνη.
Έτσι καί ο απόστολος Θωμάς μαζί μέ τούς άλλους αποστόλους συνέχισαν τό έργο τού Κυρίου καί έσπειραν, όπως θά ακούσουμε τήν ερχόμενη Κυριακή στό ευαγγελικό ανάγνωσμα τόν σπόρο τού θείου λόγου. Αυτόν τόν σπόρο συνεχίζει νά σπέρνει μέχρι σήμερα η Εκκλησία μας στίς ψυχές τών ανθρώπων, στίς ψυχές όλων μας.
Τό ερώτημα όμως πού τίθεται, ή μάλλον τό ερώτημα τό οποίο πρέπει νά θέσει ο καθένας από εμάς στόν εαυτό του, είναι τί κάνουμε εμείς τόν σπόρο τού θείου λόγου πού σπέρνει η Εκκλησία μας στίς ψυχές μας.
Άς ακούσουμε όμως πρώτα τί λέγει ο άγιος Λουκάς σχετικά μέ τήν παραβολή τού σπορέως καί τή σπορά τού θείου λόγου.
Ο Χριστός, λέγει, ως καλός σπορέας ρίχνει τόν σπόρο του. Μερικοί άνθρωποι, δέν βρίσκονται εκεί, όταν σπέρνεται ο σπόρος, αλλά περιπατούν δίπλα, στόν δρόμο, στήν ευρύχωρη οδό τού πλούτου καί τών ανέσεων καί αδιαφορούν γιά τόν λόγο τού Θεού.
Όμως καί αυτοί καμιά φορά μπαίνουν από περιέργεια στήν Εκκλησία καί ακούν τόν λόγο τού Θεού, καί «σταματούν καί αναλογίζονται άν έχει νόημα νά ακολουθούν αυτή τήν ευρύχωρη οδό, ή μήπως πρέπει νά σκεφθούν τή ψυχή τους καί νά μήν ασχολούνται μόνο μέ τήν άνεση τής σάρκας, τήν ευημερία τή δική τους καί τής οικογενείας τους.
Πάνω από αυτή τήν ευρύχωρη οδό», συνεχίζει ο άγιος, «πετάνε πουλιά, αόρατα πουλιά, οι αντίπαλοι τού ανθρώπινου γένους, οι σκοτεινές δαιμονικές δυνάμεις καί επιτίθενται στόν άνθρωπο καί αρπάζουν τόν σπόρο τού Θεού πού μόλις είχε μπεί στήν καρδιά του».
Όμως από αυτούς κάποιοι τόν δέχονται, όπως συνέβη μέ πολλούς αγίους πού ήταν αμαρτωλοί καί μία τυχαία είσοδός τους κάποια ημέρα στόν ναό τού Θεού τούς έκανε νά αλλάξουν εντελώς ζωή.
Τό ίδιο συμβαίνει καί μέ τίς περιπτώσεις πού ο σπόρος τού Θεού πέφτει «επί τά πετρώδη». Είναι οι άνθρωποι εκείνοι πού έχουν καλή διάθεση, αγαθές προθέσεις, δέν έχουν όμως βάθος, τούς λείπει η προσοχή καί η συνέπεια. Είναι ασταθείς.
Μπορεί νά αρχίσουν μέ ενθουσιασμό νά κάνουν καλά έργα αλλά στή συνέχεια τά αφήνουν καί παραδίδονται σέ κάτι άλλο. Τέτοιοι άνθρωποι μόλις τούς αγγίξει τό χέρι τού Θεού γιά νά τούς νουθετήσει, γιά νά τούς μάθει τήν οδό τής δικαιοσύνης καί τής θλίψεως, αμέσως αρχίζουν νά γογγύζουν. Δέν θέλουν νά υπομένουν τίς θλίψεις, βλασφημούν τόν Θεό καί απομακρύνονται απ’ Αυτόν.
Τό ίδιο συμβαίνει, συνεχίζει ο άγιος Λουκάς, καί μέ τόν σπόρο πού πέφτει στά αγκάθια. Γιατί πώς μπορεί ο σπόρος τού Θεού νά μεγαλώσει μέσα σ’ αυτά τά αγκάθια, τά πάθη καί τίς αμαρτωλές συνήθειες; Είναι αυτονόητο ότι γρήγορα θά πνιγεί καί δέν θά φέρει καθόλου καρπούς.
Γιά νά μήν, λοιπόν, χάσουμε τόν σπόρο πού ρίχνει ο Χριστός στήν ψυχή μας, άς φροντίζουμε, καταλήγει ο άγιος Λουκάς, «νά είναι η καρδιά μας ανοιχτή στόν Θεό. Πρέπει νά ανοίξουν οι οφθαλμοί καί τά ώτα τής ψυχής σας γιά νά δεχθείτε μέσα σας τό λόγο τού Θεού, τόν οποίο εμείς, οι ποιμένες σας, σπέρνουμε μέ ζήλο», συμβουλεύει.
«Πρέπει νά φυλάγετε αυτό τό λόγο, νά τόν κρατάτε μέ προσοχή σάν δoχείο γεμάτο πολύτιμο κρασί, όταν αφήνετε τήν Εκκλησία καί πάτε στά σπίτια σας, προσέχοντας νά μήν χυθεί ούτε μία σταγόνα.
Πρέπει αυτή τήν ευλογία καί τήν χάρη τού Θεού νά τήν πηγαίνετε στά σπίτια σας χωρίς νά χάνεται. Καί αυτό είναι δυνατό μόνο γιά εκείνους πού η καρδιά τους είναι σάν ένα καλλιεργημένο χωράφι.
Γνωρίζω ότι πολλοί από σάς έχουν τέτοια καρδιά, καθαρή καί καλή. Χρειάζεται όμως καί κάτι άλλο εκτός από τό νά είναι τό χωράφι καλό καί καλλιεργημένο. Χρειάζονται οι βροχές γιά νά ποτίζουν τό σπόρο καί ο ήλιος γιά νά τό ζεσταίνει.
Καί αυτό πρέπει νά τό φροντίζετε εσείς. Θά μέ ρωτήσετε· «Πώς νά ποτίζουμε τό σπόρο τού Θεού;» Μέ τά δάκρυά σας. Μέ τά δάκρυα τής μετανοίας νά τόν ποτίζετε. Νά τόν φωτίζετε μέ τό φώς τής αγάπης σας. Νά τόν θερμαίνετε μέ τά καλά σας έργα, μέ τά έργα τής ευσπλαγχνίας καί τής συμπαθείας πρός τόν πλησίον.
Καί τότε θά μεγαλώνει μέσα στήν καρδιά σας ο σπόρος πού σπέρνουμε εμείς» οι κληρικοί πρός δόξαν Θεού καί σωτηρία τών ψυχών σας.
Αυτά λέγει καί σέ μάς, αδελφοί μου, ο άγιος Λουκάς. Καί τά λόγια του είναι σπόρος πού πέφτει στίς ψυχές μας. Καί έχουμε χρέος νά μήν τόν αφήσουμε ούτε νά ξεραθεί ούτε νά τόν φάνε τά πετεινά τού ουρανού, αλλά νά τόν βοηθήσουμε νά βλαστήσει καί νά καρποφορήσει.
Άς μήν τό αμελήσουμε. Άς μήν ξεχασθούμε αφήνοντας τόν σπόρο πού πέφτει στήν ψυχή μας νά ξεραθεί, αλλά άς τόν φροντίσουμε, γιά νά αποδώσει καρπούς πρός δόξαν Θεού καί σωτηρία τών ψυχών μας.
Μία ευλογημένη ψυχή μάς απέστειλε μία επιστολή εκφράζοντας έτσι τήν ευγνωμοσύνη της πρός τόν άγιο Λουκά.
«Θά ήθελα», λέγει, «νά σάς μιλήσω γιά τό μεγάλο θαύμα τό οποίο έζησα στήν οικογένειά μου καί νά τό κάνω γνωστό ώστε νά αντιληφθούν ακόμα καί εκείνοι πού έχουν τίς επιφυλάξεις του σχετικά μέ τά θαύματα τού Μεγαλοδύναμου Θεού μας.
Είναι αλήθεια ότι γιά όλα τά προβλήματα υγείας καταφεύγουμε στήν ιατρική βοήθεια γιά νά βρούμε λύση. Είναι γεγονός όμως ότι καί ο γιατός γιά τή σωστή καί έγκαιρή διάγνωση καί θεραπεία χρειάζεται τή φώτιση από τήν ανωτέρα δύναμη πού είναι ο Θεός.
Αυτή τήν παρέμβαση τής μεγάλης αυτής δύναμης αισθανθήκαμε κι εμείς στήν οικογένειά μου σέ ένα πρόβλημα υγείας τής κόρης μου Γιαννούλας.
Ήταν 1η Αυγούστου 2017 ημέρα Τρίτη (σημειώνω αρχίζει τό δεκαπενθήμερο τής Κοιμήσεως τής Παναγίας). Ήμασταν διακοπές καί τό απόγευμα καθόμασταν στήν αυλή.
Κάποια στιγμή λέει η Γιάννα μέ ενοχλεί τό στομάχι μου, όχι πολύ αλλά μία μικρή ενόχληση στήν οποία πολλές φορές δέν δίνουμε καί πολλή σημασία.
Συζητώντας το μέ μία φίλη της, τήν παροτρύνη νά απευθυνθεί σέ έναν ειδικό γιατρό καί νά μήν αδιαφορήσει. Εγώ προσωπικά πιστευω ότι η παρότρυνση ήταν από τήν Παναγία μας γιά νά προλάβει μία χειρότερη εξέλιξη.
Πραγματικά 2 Αυγούστου κλείσαμε ραντεβού γιά εξέταση. Αφού είδε τό στομάχι ο γιατρός έστειλε δείγματα γιά ανάλυση. Η αλήθεια είναι ότι δέν είχαμε τόση αγωνία γιά τά αποτελέσματα, (χωρίς νά είμαστε ειδικοί), επειδή θεωρούσαμε ότι ήταν μία εξέταση ρουτίνας.
Μετά από λίγες μέρες καλώ στόν γιατρό νά μέ ενημερώσει γιά τό αποτέλεσμα. Δυστυχώς μού λέει δέν έχω νά σού πώ καλά νέα βρισκόμαστε μπροστά σέ ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα καί ελπίζω νά είναι κάτι σέ αρχικό στάδιο καί ιάσιμο.
Εκείνη τή στιγμή έχασα τή γή κάτω από τά πόδια μου γιά δύο λόγους. Ένας ήταν αυτό πού άκουσα γιά τό παιδί από τόν γιατρό καί ο δεύτερος μέ ποιόν τρόπο νά τό ανακοινώσω στό παιδί μου καί γιά τά περαιτέρω.
Έπρεπε όμως νά φανώ δυνατή καί τό πρώτο πού έκανα ήταν νά παρακαλέσω τήν Παναγία μας νά έχει υπό τή Σκέπη της τί παιδί μου.
Παρακάλεσα τήν Παναγία μας, αφού άφησα τό παιδί μου στό χέρι της νά μού δώσει δύναμη εμένα καί όλη τήν οικογένειά μου καί μέ τή βοήθειά της νά αγωνισθούμε ώστε νά ξεπεράσουμε αυτό πού είχαμε μπροστά μας.
Τό εξέλαβα ως μία δοκιμασία γιά νά πάμε ακόμη πιό κοντά στόν Παντοδύναμο Θεό μας. Τέλος πάντων μέ τίς οδηγίες τών γιατρών τήν προσευχή μου καί τήν παράκλησή μου στήν Παναγία μας κάναμε ό,τι μάς συνέστησαν οι γιατροί.
Θεραπείες, χειρουργείο, ξανά θεραπείες οι γιατροί ήταν αισιόδοξοι ότι όλα θά πάνε καλά, εγω μέσα μου είχα μεγάλη πίστη καί επειδή τό στήριγμά μου ήταν η Παναγία μας πίστευα ότι θά έχουμε αίσιο τέλος.
Ο πνευματικός μου μού συνέστησε πρίν τό χειρουργείο νά σταυρώσουμε τό σημείο τής επέμβασης μέ λαδάκι από τό καντήλι τού αγίου Λουκά.
Ήρθα στήν Παναγία Δοβρά στή Βέροια καί από τήν παράκληση τού αγίου Λουκά, μεγάλη η χάρη του, πήρα λαδάκι από τό καντήλι του, τήν εικόνα του καί τήν παράκλησή του, νά τόν παρακαλώ νά είναι μέσα στό χειρουργείο κοντά στό παιδί μου καί νά οδηγεί τά χέρια τών γιατρών καθότι είναι καί γιατρός νά κάνουνε τό καλύτερο.
Είμαι σίγουρη ότι όλη αυτήν τήν ώρα ήταν μαζί τους στό χειρουργείο ο Άγιός μας. Διάβαζα καί συνεχίζω νά διαβάζω τήν ευχή του τόν παρακάλεσα νά πρεσβεύει στήν Παναγία. Καί όντως βγαίνοντας ο γιατρός μας είπε ότι όλα πήγαν καλά καί ήταν ένα κακό όνειρο καί πέρασε.
Ο άγιος Λουκάς έκανε τό θαύμα του καί στόν μετεγχειρητικό έλεγχο πού έκανε η κόρη μου ήταν όλα καθαρά.
Δοξάζω τόν Θεό, επειδή μέσα από αυτή τήν δοκιμασία βγήκε μόνο καλό γιά τήν οικογένειά μου δοξάζω καί προσκυνώ τήν Παναγία μας γιά τή μεσιτεία της, δοξάζω καί ευχαριστώ τόν μεγάλο άγιο Λουκά γιά τή βοήθειά του.
Ένα τεράστιο ευχαριστώ είναι λίγο γιά αυτό τό θαύμα πού ζήσαμε, τό οποίο όσο ζώ θά τό φωνάζω μέ όλη τή δύναμη τής ψυχής μου.
Χατζηκωνσταντίνου Κερασίνα»
Αυτά είναι τά θαύματα τού αγίου, τά οποία ζούμε καθημερινώς, καί έχουμε τήν ευλογία νά τόν έχουμε εδώ νά μάς ευλογεί, νά μάς αγιάζει καί νά θαυματουργεί καί γιά τίς πνευματικές αλλά καί γιά τίς σωματικές μας ανάγκες.
