Άγιος Δημήτριος: Στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου Ξεχασμένης με την ευκαιρία της επερχόμενης εορτής του Μεγαλομάρτυρος ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο, το πρωί της Κυριακής 24 Οκτωβρίου.
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων:
«Ο σπείρων φειδομένως φειδομένως καί θερίσει, καί ο σπείρων επ’ ευλογίαις επ’ ευλογίαις καί θερίσει».
Τήν περασμένη Κυριακή ακούσαμε στό ευαγγελικό ανάγνωσμα τήν παραβολή τού Σπορέως. Ακούσαμε τόν Χριστό νά μιλά γιά τόν σπόρο τού θείου λόγου, πού έσπειρε ο ίδιος στίς ψυχές τών ανθρώπων μέ τό κήρυγμά του καί τόν οποίο συνεχίζει νά σπέρνει η Εκκλησία μας μέ τό έργο της, προκειμένου νά φυτρώσει καί νά βλαστήσει καί νά δώσει πλουσίους καρπούς, έργα δηλαδή αγάπης καί αρετής, πρός σωτηρία τών ανθρώπων.
Δέν είναι όμως μόνο ο Χριστός καί η Εκκλησία αυτοί πού σπέρνουν τόν λόγο τού Θεού στίς ψυχές τών ανθρώπων. Κάθε άνθρωπος μπορεί νά γίνει σπορέας τού θείου σπόρου πρωτίστως στή δική του ψυχή. Διότι ο λόγος τού Θεού δέν μάς είναι άγνωστος, δέν μάς είναι ξένος, δέν είναι δυσεύρετος. Όλοι έχουμε πρόσβαση στόν θείο σπόρο, στόν λόγο, δηλαδή, τού Θεού, καί όλοι έχουμε ευθύνη γιά τή σπορά του στή δική μας ψυχή.
Ο Χριστός δέν τόν σπέρνει εκβιαστικά στήν ψυχή μας ούτε πιέζει κανέναν νά τόν δεχθεί. Αφήνει μάλιστα σέ εμάς τήν ευχέρεια νά τόν αξιοποιήσουμε, δίδοντας του τή δυνατότητα νά βλαστήσει καί νά αναπτυχθεί, εφόσον εμείς προετοιμάσουμε στήν ψυχή μας τό γόνιμο έδαφος πού θά τόν δεχθεί, μαλακώνοντας τή σκληρότητα πού δημιουργούν τά πάθη καί οι κακίες μας καί απομακρύνοντας τά αγκάθια καί τά ποικίλα παράσιτα πού τόν συμπνίγουν καί δέν τόν αφήνουν νά αυξηθεί καί νά δώσει τόν απαιτούμενο καρπό.
Τή συμβολή τού κάθε ανθρώπου στήν καλλιέργεια καί καρποφορία τού θείου σπόρου τόνισε όμως καί ο πρωτοκορυφαίος απόστολος Παύλος στό σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα, επισημαίνοντας συγχρόνως καί έναν βασικό παράγοντα γιά τήν πνευματική καρποφορία. Τί μάς είπε ο απόστολος Παύλος;
«Ο σπείρων φειδομένως φειδομένως καί θερίσει, καί ο σπείρων επ’ ευλογίαις επ’ ευλογίαις καί θερίσει».
Εκείνος, λέγει ο απόστολος, ο οποίος σπέρνει στό χωράφι του τόν σπόρο μέ φειδώ, μέ τσιγκουνιά, όποιος σπέρνει δηλαδή λιγοστό σπόρο, αυτός θά θερίσει καί λίγους καρπούς. Αντίθετα αυτός πού σπέρνει απλόχερα, αυτός θά θερίσει πλουσίους καρπούς, διότι στή σπορά του θά έχει τήν ευλογία τού Θεού, ο οποίος αγαπά τόν «ιλαρόν δότη», αυτόν πού προσφέρει μέ διάθεση καί αγάπη.
Τί σημαίνουν όμως γιά μάς οι λόγοι αυτοί τού αποστόλου Παύλου;
Σημαίνουν ότι ανάλογα μέ τήν προσπάθεια πού καταβάλει ο καθένας μας γιά τήν πνευματική καλλιέργεια τής ψυχής του, θά είναι καί τά αποτελέσματα. Όποιος αρκείται στήν ελάχιστη προσπάθεια, όποιος δέν ανοίγει τήν ψυχή του γιά νά δεχθεί άφθονο τόν σπόρο τού Θεού, όποιος θεωρεί ότι δέν χρειάζεται νά πηγαίνει π.χ. καί κάθε Κυριακή στήν εκκλησία ή νά προσεύχεται καθημερινά ή νά μελετά τόν λόγο τού Θεού ή νά ακούει μία πνευματική ομιλία ή ένα κήρυγμα, γιατί έχει άλλες δουλειές καί άλλες υποχρεώσεις, καί δέν έχει πολύ χρόνο νά διαθέσει γιά τήν ψυχή του, αυτός άς μήν απορεί, γιατί δέν προοδεύει πνευματικά. Άς μήν απορεί, γιατί δέν βλέπει στήν ψυχή του τούς πνευματικούς καρπούς, δέν βλέπει τίς αρετές τίς οποίες επιδιώκει καί τή χαρά τήν οποία προσφέρει η χάρη τού Θεού στήν ψυχή τού ανθρώπου.
Αντίθετα, όποιος σπείρει «επ’ ευλογίαις», δηλαδή όχι μόνο δέχεται μέ χαρά στή ψυχή του τόν θείο σπόρο, αλλά καί φροντίζει νά δέχεται όσο τό δυνατόν περισσότερο καί νά τόν περιποιείται μέ τόν πνευματικό του αγώνα, μέ τήν προσευχή, μέ τή μελέτη, μέ τή μυστηριακή ζωή, μέ τά καλά έργα, αυτός θά έχει καί τή χάρη καί τήν ευλογία τού Θεού στή ψυχή καί στή ζωή του καί θά βλέπει τήν προσπάθειά του νά τελεσφορεί.
Αυτό έκανε καί ο προστάτης τής ενορίας σας, ο άγιος μεγαλομάρτυς καί μυροβλύτης Δημήτριος, τού οποίου τή μνήμη θά εορτάσουμε καί θά πανηγυρίσουμε μεθαύριο.
Τί έκανε ο άγιος Δημήτριος; Έσπειρε τόν σπόρο τού θείου λόγου άφθονο όχι μόνο στήν ψυχή του, αλλά καί στίς ψυχές τών νεαρών Θεσσαλονικέων, τούς οποίους συγκέντρωνε στίς υπόγειες στοές τής Καταφυγής στή Θεσσαλονίκη, καθώς τότε η χριστιανική πίστη καί διδασκαλία απαγορευόταν από τούς νόμους τής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, χωρίς νά φοβάται καί χωρίς νά υπολογίζει τόν κίνδυνο τόν οποίο διέτρεχε.
Καί δέν έσπειρε ο άγιος Δημήτριος μόνο τόν σπόρο τής πίστεως, αλλά έγινε καί ο ίδιος σπόρος, προσφέροντας τόν εαυτό του θυσία γιά τήν αγάπη καί τήν πίστη τού Χριστού, στήν οποία είχε καθοδηγήσει καί πολλούς, μεταξύ τών οποίων καί τόν άγιο μάρτυρα Νέστορα καί τόν άγιο Λούπο καί τίς αγίες Αγάπη, Ειρήνη καί Χιονία, πού ήταν όλοι αυτοί μαθητές του, νέα παιδιά τότε στή Θεσσαλονίκη.
Δέν δειλίασε ο άγιος Δημήτριος ενώπιον τού μαρτυρίου, δέν σκέφθηκε τή ζωή του, δέν υπολόγισε τό αξίωμά του καί τίς τιμές τού κόσμου καί τών ανθρώπων. Αντίθετα, προσέφερε τόν εαυτό του μέ χαρά στόν Χριστό, καί μέ τό μαρτύριό του έγινε σπόρος, πού τού χάρισε τήν αιώνιο ζωή στή βασιλεία τού Θεού, αλλά χάρισε μέ τήν ευλογία τού Θεού καί αμέτρητες δωρεές καί ευεργεσίες καί στή Θεσσαλονίκη καί σέ όσους προσφεύγουν σ’ αυτόν καί επικαλούνται τή βοήθειά του, καί ιδιαίτερα εδώ σέ σάς, πού τόν έχετε προστάτη στήν ενορία σας.
Άς διδαχθούμε, λοιπόν, καί εμείς από τό παράδειγμα τού αγίου μεγαλομάρτυρος Δημητρίου καί άς έχουμε ανοικτή τήν ψυχή στόν θείο σπόρο, αλλά καί άς είμεθα πρόθυμοι νά προσφέρουμε στόν Θεό μέ χαρά ό,τι έχουμε καί ό,τι μπορούμε. Καί Εκείνος θά μάς χαρίζει τήν ευλογία καί τή χάρη του γιά νά απολαμβάνουμε καί εμείς πλουσίους τούς καρπούς τής προσπαθείας μας καί νά απολαύσουμε τελικά αυτό πού είναι καί τό ζητούμενο, νά απολαύσουμε τήν αιώνιο ζωή μαζί μέ τόν μεγαλομάρτυρα άγιο Δημήτριο καί μέ όλους τούς αγίους τής Εκκλησίας μας πού έγιναν σπορείς τού θείου λόγου αλλά έγιναν καί οι ίδιοι σπόροι, γιά νά βλαστήσει καί νά καρποφορήσει ο λόγος τού Θεού.
Για περισσότερες φωτογραφίες πατήστε εδώ
