Θεία Λειτουργία στον Άγιο Δημήτριο Ξεχασμένης

Άγιος Δημήτριος: Στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου Ξεχασμένης με την ευκαιρία της επερχόμενης εορτής του Μεγαλομάρτυρος ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο, το πρωί της Κυριακής 24 Οκτωβρίου.

Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων:

«Ο σπείρων φειδομένως φειδομέ­νως καί θερίσει, καί ο σπείρων επ’ ευλογίαις επ’ ευλογίαις καί θερί­σει».

Τήν περασμένη Κυριακή ακούσα­με στό ευαγγελικό ανάγνωσμα τήν παραβολή τού Σπορέως. Ακούσαμε τόν Χριστό νά μιλά γιά τόν σπόρο τού θείου λόγου, πού έσπειρε ο ίδιος στίς ψυχές τών ανθρώπων μέ τό κήρυγμά του καί τόν οποίο συ­νεχίζει νά σπέρνει η Εκκλησία μας μέ τό έργο της, προκειμένου νά φυτρώσει καί νά βλαστήσει καί νά δώσει πλουσίους καρπούς, έργα δηλαδή αγάπης καί αρετής, πρός σωτηρία τών ανθρώπων.

Δέν είναι όμως μόνο ο Χριστός καί η Εκκλησία αυτοί πού σπέρ­νουν τόν λόγο τού Θεού στίς ψυχές τών ανθρώπων. Κάθε άνθρωπος μπορεί νά γίνει σπορέας τού θείου σπόρου πρωτίστως στή δική του ψυχή. Διότι ο λόγος τού Θεού δέν μάς είναι άγνωστος, δέν μάς είναι ξένος, δέν είναι δυσεύρετος. Όλοι έχουμε πρόσβαση στόν θείο σπόρο, στόν λόγο, δηλαδή, τού Θεού, καί όλοι έχουμε ευθύνη γιά τή σπορά του στή δική μας ψυχή.

Ο Χριστός δέν τόν σπέρνει εκβιαστικά στήν ψυχή μας ούτε πιέζει κανέναν νά τόν δεχθεί. Αφή­νει μάλιστα σέ εμάς τήν ευχέ­ρεια νά τόν αξιοποιήσουμε, δίδο­ντας του τή δυνατότητα νά βλα­στήσει καί νά αναπτυχθεί, εφόσον εμείς προετοιμάσουμε στήν ψυχή μας τό γόνιμο έδαφος πού θά τόν δεχθεί, μαλακώνοντας τή σκληρό­τητα πού δημιουργούν τά πάθη καί οι κακίες μας καί απομακρύνοντας τά αγκάθια καί τά ποικίλα παράσιτα πού τόν συμπνίγουν καί δέν τόν αφήνουν νά αυξηθεί καί νά δώσει τόν απαιτούμενο καρπό.

Τή συμβολή τού κάθε ανθρώπου στήν καλλιέργεια καί καρποφορία τού θείου σπόρου τόνισε όμως καί ο πρωτοκορυφαίος απόστολος Παύ­λος στό σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα, επισημαίνοντας συγ­χρό­νως καί έναν βασικό παρά­γο­ντα γιά τήν πνευματική καρπο­φο­ρία. Τί μάς είπε ο απόστολος Παύλος;

«Ο σπείρων φειδομένως φειδο­μέ­νως καί θερίσει, καί ο σπείρων επ’ ευλογίαις επ’ ευλογίαις καί θερί­σει».

Εκείνος, λέγει ο απόστολος, ο οποίος σπέρνει στό χωράφι του τόν σπόρο μέ φειδώ, μέ τσιγκουνιά, όποιος σπέρνει δηλαδή λιγοστό σπόρο, αυτός θά θερίσει καί λίγους καρπούς. Αντίθετα αυτός πού σπέρ­νει απλόχερα, αυτός θά θερί­σει πλουσίους καρπούς, διότι στή σπορά του θά έχει τήν ευλογία τού Θεού, ο οποίος αγαπά τόν «ιλαρόν δότη», αυτόν πού προσφέρει μέ διά­θεση καί αγάπη.

Τί σημαίνουν όμως γιά μάς οι λό­γοι αυτοί τού αποστόλου Παύλου;

Σημαίνουν ότι ανάλογα μέ τήν προσπάθεια πού καταβάλει ο καθέ­νας μας γιά τήν πνευματική καλ­λιέρ­γεια τής ψυχής του, θά είναι καί τά αποτελέσματα. Όποιος αρ­κείται στήν ελάχιστη προσπάθεια, όποιος δέν ανοίγει τήν ψυχή του γιά νά δεχθεί άφθονο τόν σπόρο τού Θεού, όποιος θεωρεί ότι δέν χρειάζεται νά πηγαίνει π.χ. καί κάθε Κυριακή στήν εκκλησία ή νά προ­σεύ­χεται καθημερινά ή νά μελετά τόν λόγο τού Θεού ή νά ακούει μία πνευματική ομιλία ή ένα κήρυγμα, γιατί έχει άλλες δουλειές καί άλ­λες υποχρεώσεις, καί δέν έχει πολύ χρόνο νά διαθέσει γιά τήν ψυχή του, αυτός άς μήν απορεί, γιατί δέν προοδεύει πνευματικά. Άς μήν απο­ρεί, γιατί δέν βλέπει στήν ψυχή του τούς πνευματικούς καρπούς, δέν βλέπει τίς αρετές τίς οποίες επιδιώκει καί τή χαρά τήν οποία προσφέρει η χάρη τού Θεού στήν ψυχή τού ανθρώπου.

Αντίθετα, όποιος σπείρει «επ’ ευ­λο­γίαις», δηλαδή όχι μόνο δέχεται μέ χαρά στή ψυχή του τόν θείο σπό­ρο, αλλά καί φροντίζει νά δέχεται όσο τό δυνατόν περισσό­τερο καί νά τόν περιποιείται μέ τόν πνευματικό του αγώνα, μέ τήν προ­σευ­χή, μέ τή μελέτη, μέ τή μυστηριακή ζωή, μέ τά καλά έργα, αυτός θά έχει καί τή χάρη καί τήν ευλογία τού Θεού στή ψυχή καί στή ζωή του καί θά βλέπει τήν προσπάθειά του νά τελεσφορεί.

Αυτό έκανε καί ο προστάτης τής ενορίας σας, ο άγιος μεγαλομάρτυς καί μυροβλύτης Δημήτριος, τού οποίου τή μνήμη θά εορτάσουμε καί θά πανηγυρίσουμε μεθαύριο.

Τί έκανε ο άγιος Δημήτριος; Έσπειρε τόν σπόρο τού θείου λό­γου άφθονο όχι μόνο στήν ψυχή του, αλλά καί στίς ψυχές τών νεαρών Θεσσαλονικέων, τούς οποί­ους συγκέντρωνε στίς υπόγει­ες στοές τής Καταφυγής στή Θεσ­σα­λονίκη, καθώς τότε η χριστι­α­νική πίστη καί διδασκαλία απαγο­ρευόταν από τούς νόμους τής ρω­μαϊ­κής αυτοκρατορίας, χωρίς νά φοβάται καί χωρίς νά υπολογίζει τόν κίνδυνο τόν οποίο διέτρεχε.

Καί δέν έσπειρε ο άγιος Δημήτριος μόνο τόν σπόρο τής πίστεως, αλλά έγινε καί ο ίδιος σπόρος, προσφέ­ροντας τόν εαυτό του θυσία γιά τήν αγάπη καί τήν πίστη τού Χριστού, στήν οποία είχε καθο­δη­γήσει καί πολλούς, μεταξύ τών οποίων καί τόν άγιο μάρτυρα Νέ­στο­ρα καί τόν άγιο Λούπο καί τίς αγίες Αγάπη, Ειρήνη καί Χιονία, πού ήταν όλοι αυτοί μαθητές του, νέα παιδιά τότε στή Θεσσαλονίκη.

Δέν δειλίασε ο άγιος Δημήτριος ενώπιον τού μαρτυρίου, δέν σκέ­φθηκε τή ζωή του, δέν υπολόγισε τό αξίωμά του καί τίς τιμές τού κό­σμου καί τών ανθρώπων. Αντίθε­τα, προσέφερε τόν εαυτό του μέ χαρά στόν Χριστό, καί μέ τό μαρτύριό του έγινε σπόρος, πού τού χάρισε τήν αιώνιο ζωή στή βασιλεία τού Θεού, αλλά χάρισε μέ τήν ευλογία τού Θεού καί αμέτρη­τες δωρεές καί ευεργεσίες καί στή Θεσσαλονίκη καί σέ όσους προσ­φεύ­γουν σ’ αυτόν καί επικαλού­νται τή βοήθειά του, καί ιδιαίτερα εδώ σέ σάς, πού τόν έχετε προστάτη στήν ενορία σας.

Άς διδαχθούμε, λοιπόν, καί εμείς από τό παράδειγμα τού αγίου μεγα­λομάρτυρος Δημητρίου καί άς έχου­­με ανοικτή τήν ψυχή στόν θείο σπόρο, αλλά καί άς είμεθα πρόθυμοι νά προσφέρουμε στόν Θεό μέ χαρά ό,τι έχουμε καί ό,τι μπορούμε. Καί Εκείνος θά μάς χαρίζει τήν ευλογία καί τή χάρη του γιά νά απολαμβάνουμε καί εμείς πλουσίους τούς καρπούς τής προσπαθείας μας καί νά απο­λαύ­σουμε τελικά αυτό πού είναι καί τό ζητούμενο, νά απολαύσουμε τήν αιώνιο ζωή μαζί μέ τόν μεγαλομάρτυρα άγιο Δη­μήτριο καί μέ όλους τούς αγίους τής Εκκλησίας μας πού έγιναν σπορείς τού θείου λόγου αλλά έγιναν καί οι ίδιοι σπόροι, γιά νά βλαστήσει καί νά καρποφορήσει ο λόγος τού Θεού.

Για περισσότερες φωτογραφίες πατήστε εδώ