I.M. BEΡΟΙΑΣ: Την Κυριακή 5 Φεβρουαρίου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό των Αγίων Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου Βεροίας.
Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο Σεπτός Ποιμενάρχης μας κ. Παντελέημων τέλεσε το τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο της μακαριστής Ελευθερίας Μπακλαγή, κατά σάρκα μητέρας του Γενικού Αρχιερατικού Επιτρόπου της Μητροπόλεως μας, Αρχιμ. Δημητρίου Μπακλαγή.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων κατά την ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Οίους διωγμούς υπήνεγκα και εκ πάντων με ερρύσατο ο Κύριος».
Προς τον μαθητή του απόστολο Τιμόθεο γράφει ο ιδρυτής της τοπικης μας Εκκλησίας, απόστολος Παύλος. Προς τον μαθητή του, ο οποίος τον γνώρισε από τη νεαρή του ηλικία και τον ακολούθησε με αυταπάρνηση και με ζήλο, συμπαραστάτης στο αποστολικό του έργο και συμμέτοχος των δοκιμασιών και των θλίψεων που αντιμετώπισε ο μέγας απόστολος. Γι᾽ αυτό και του γράφει ως πατέρας προς τον υιό του, κάνοντας μία αναδρομη, θα λέγαμε, σε όλη τη ζωή του, στις δυσκολίες που πέρασε, στις διώξεις, στις ταλαιπωρίες, σε όλα αυτά τα οποία ο απόστολος Τιμόθεος γνωρίζει, και ο ουρανοβάμων απόστολος Παύλος του υπενθυμίζει.
Δεν το κάνει ούτε για να καυχηθεί για όσα υπέμεινε χάριν του Χριστού και του ευαγγελίου του, ούτε για να παραπονεθεί για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε, ούτε ακόμη για να απογοητεύσει και να αποθαρρύνει τον μαθητή του. Αντίθετα, αναφέρεται σε όλα αυτά για να του δώσει θάρρος και να τον στηρίξει, όταν θα κληθεί και ο ίδιος να αντιμετωπίσει παρόμοιες καταστάσεις.
Γι᾽ αυτό και ο απόστολος Παύλος, αφού απαριθμήσει τις δυσκολίες που πέρασε, καταλήγει λέγοντας: «οίους διωγμούς υπήνεγκα και εκ πάντων με ερρύσατο ο Κύριος». Πόσους διωγμούς αντιμετώπισα, αναφωνεί, και από όλους με έσωσε ο Κύριος.
Αυτή η τελευταία φράση εξηγεί ακριβώς τον λόγο για τον οποίο κάνει αυτή την αναφορά. Ναί, ήταν πολλοί οι διωγμοί, ήταν πολλες οι θλίψεις και οι δοκιμασίες τις οποίες αντιμετώπισε ο απόστολος Παύλος. Και είναι πιθανό να μην είχε σκεφθεί ποτέ ότι θα του συνέβαιναν. Και όμως όλα αυτά που πόνεσαν τον πρωτοκορυφαίο απόστολο, όπως ήταν φυσικό άλλωστε, γιατί ήταν και αυτός άνθρωπος, δεν ανέκοψαν την πορεία του, δεν τον απέτρεψαν από το να συνεχίσει το έργο του, δεν τον απομάκρυναν από τον στόχο του, που ήταν το κήρυγμα του ευαγγελίου και ο ευαγγελισμός των ανθρωπων. Αντίθετα, τον ενίσχυσαν και τον ενδυνάμωσαν για να συνεχίσει, γιατί είχε μαζί του την πανσθενουργό δύναμη του Θεού. Αυτή ήταν η οποία τον έσωζε από όλες τις δύσκολες καταστάσεις που αντιμετώπιζε.
Αυτή έκανε τον μεγάλο απόστολο να μην δειλιάζει, να μην οπισθοχωρεί, να μην υπολογίζει πόσες θλιψεις και δοκιμασίες και διωγμούς επρόκειτο να αντιμετωπίζει, αλλά να προχωρεί με πίστη και εμπιστοσύνη στον Χριστό, ο οποίος γνώριζε ότι «ουκ εάσει ημάς πειρασθήναι υπέρ ο δυνάμεθα». Δεν θα μας αφήσει να δοκιμασθούμε περισσότερο από όσο μπορούμε, αλλά θα μας δώσει «συν τω πειρασμώ και την έκβασιν αυτού». Θα μας δώσει μαζί με τη δοκιμασία και τη λύση και τη σωτηρία.
Γνώριζε ο πρωτοκορυφαίος απόστολος Παύλος ότι οι δυνάμεις του ήταν πεπερασμένες και δεν θα μπορούσε να γλιτώσει με αυτές ούτε από τους διωγμούς, ούτε από τις φυλακίσεις, ούτε από τα ναυάγια, ούτε από την κακία και το μίσος των ανθρώπων. Είχε όμως εμπιστοσύνη στην πρόνοια και τη δυναμη του Κυρίου. Είχε την πίστη ότι ο Χριστός δεν θα τον εγκαταλείψει, δεν θα τον αφήσει να χαθεί. Από αυτή την πίστη αντλούσε δυναμη και ελπίδα για τη ζωή και για το έργο του, και με αυτήν θέλει να ενισχύσει και τον μαθητή του Τιμόθεο αλλά και όλους εμάς, που αντιμετωπίζουμε στη ζωή μας δυσκολίες και αδικίες και δοκιμασίες.
Δεν συναντούμε ασφαλώς όσα αντιμετώπιζε ο απόστολος Παύλος, γιατί εκείνος όχι μόνο ζούσε σε μία πολύ δύσκολη εποχή, αλλά είχε αναλάβει και ένα εξαιρετικά δύσκολο έργο, να κηρύττει το ευαγγέλιο του Χριστού σε έναν κόσμο που ήταν εντελώς αντίθετος στη διδασκαλία του ευαγγελίου, σε μία κοινωνία στην οποία αυτός που πίστευε στον Χριστό θεωρείτο επικινδυνος για τους θεσμούς.
Αντιμετωπίζουμε όμως και εμείς προβλήματα, πειρασμούς και δοκιμασίες στα οποία δεν μπορούμε να ανταπεξέλθουμε με τις δικές μας δυνάμεις, και νομίζουμε και εμείς, όπως κάποτε οι μαθητές του Κυρίου, ότι καταποντιζόμεθα. Ο Χριστος όμως είναι έτοιμος να σώσει και εμάς, όπως έσωσε και τον απόστολό του, εάν είμεθα κοντά του, εάν έχουμε εμπιστοσύνη στην αγάπη και τη δύναμή του, εάν πιστεύουμε ότι μπορεί να μας σώσει από ο,τι αντιμετωπίζουμε και ζητούμε καθημερινά τη βοήθειά του.
Με αυτή την πίστη και την εμπιστοσύνη στον Χριστό έζησε και η μακαριστή αδελφή μας Ελευθερία και με την ίδια πίστη υπέμεινε τις δυσκολίες, τα προβλήματα, τις δοκιμασίες και τις θλίψεις που αντιμετώπισε στη ζωή της. Και ο Κύριος μας της έδωσε τη δύναμη να ανταπεξέλθει σε όλα αυτά και να ζήσει ειρηνικά μέσα στην αγάπη του υιού της και των οικείων, μέχρι την ώρα που την κάλεσε κοντά του, εκεί «όπου ουκ έστι πόνος ου λύπη ου στεναγμός, αλλά ζωή ατελεύτητος» για να την αναπαύσει. Ευχόμεθα και προσευχόμεθα σήμερα, τελώντας το τεσσαρακονθημερο μνημόσυνό της, ο Θεός να αναπαύσει την ψυχή της και να της χαρίσει τη μακαριότητα της ουρανίου βασιλείας του.
ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
