Βόλος: Πανηγυρικό Αρχιερατικό Συλλείτουργο τελέστηκε την Κυριακή των Αγίων Πάντων, στον Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Βόλου, επί τη ενάρξει της Ναυτικής Εβδομάδος 2026, που είναι αφιερωμένη στην Ιερά Πόλη του Μεσολογγίου, εξ αφορμής της συμπλήρωσης διακοσίων ετών από την Έξοδο. Της Θείας Λειτουργίας προεξήρχε ο Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνός, συλλειτουργούντος του Μητροπολίτου Δημητριάδος κ. Ιγνατίου, παρουσία πλήθους πιστών.
Τον Θείο Λόγο κήρυξε ο κ. Δαμασκηνός ότι οι Άγιοι Πάντες «πίστεψαν στον Ιησού Χριστό, παρέδωσαν την ζωή τους σ’ Εκείνον και εκπλήρωσαν τις τρεις προϋποθέσεις, που ο Κύριος δίδαξε στην σημερινή Ευαγγελική περικοπή, προκειμένου να εμφανιστούμε ενώπιόν Του και να αναγνωριστούμε άξιοι της αγάπης και της ευεργεσίας Του: την ομολογία της πίστεως, την αγάπη, που είναι και η πιο δύσκολη υπέρβαση και η σταυρική θυσία, που σημαίνει να πεθαίνει το θέλημά μου, ο εγωισμός και η φιλαυτία. Αυτό έπραξαν οι Άγιοι, που θυσίασαν τα πάντα για τον Χριστό και την Εκκλησία Του, αλλά και για τον κάθε άνθρωπο…».
Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, ο Ποιμενάρχης κ. Ιγνάτιος απένειμε στον Μητροπολίτη Αιτωλίας και Ακαρνανίας την Ανώτατη Τιμητική Διάκριση της Ιεράς Μητροπόλεως, τον Χρυσό Σταυρό, μετά Διπλώματος, για την 20ετή ευδόκιμη διακονία του στην Τοπική μας Εκκλησία, ως Αρχιδιάκονος, Προϊστάμενος του Ιερού Ναού της Αναλήψεως και Πρωτοσύγκελλος.
Ο κ. Ιγνάτιος εξήρε την φιλοκαλία, την εργατικότητα, την σοβαρότητα και την αφοσίωση στην αποστολή του πνευματικού του υιού, ενώ θύμισε ως τεκμήρια του ποικίλου έργου του, το Εκκλησιαστικό Μουσείο της Μακρινίτσας, το Σουρλίγκειο Γηροκομείο των Καναλίων και, βέβαια, τον Ιερό Ναό της Αναλήψεως, «όπου διοχέτευσε όλη τη δημιουργική του μέριμνα και την καλαισθητική του ευαισθησία, δημιουργώντας έναν ναό πού συνδυάζει τη λαμπρότητα και την αρχοντιά με τη λειτουργική πληρότητα».
Ο Ποιμενάρχης αναφέρθηκε στα αντικρουόμενα συναισθήματα, που ένιωσε κατά την εις Επίσκοπον εκλογή του, χαρά αι συγκίνησε, αφενός, αλλά και την θλίψη του αποχωρισμού.
Επεσήμανε όμως, ότι το μέχρι σήμερα έργο του δικαιώνει την επιλογή της Εκκλησίας και τόνισε ότι «ανέλαβες την ευθύνη μιας μεγάλης και ιστορικής Μητροπόλεως. Ανέδειξες την εκκλησιαστική καί πολιτιστική της κληρονομιά, ενίσχυσες τις ιερατικές κλήσεις, στήριξες τον κλήρο και τον λαό σου και κατάφερες να δώσεις νέα πνοή σε πρωτοβουλίες που αγκαλιάστηκαν από ολόκληρη την ελληνική κοινωνία. Ιδιαίτερα κατά την επετειακή χρονιά των διακοσίων ετών από την Έξοδο του Μεσολογγίου, κατόρθωσες να μετατρέψεις μια ιστορική επέτειο σε γεγονός εθνικής και πνευματικής αυτογνωσίας…».
Αντιφωνώντας, ο κ. Δαμασκηνός αναφέρθηκε στους δεσμούς αγάπης υιού προς Πατέρα, που τον συνδέει με τον κ. Ιγνάτιο.
Αναφέρθηκε στο όραμα του κ Ιγνατίου για μια Εκκλησία ανοικτή σε όλους και δυνατή, το οποίο και εκείνος υπηρέτησε. Τον ευχαρίστησε για την μεγάλη τιμή, για όλα όσα του προσέφερε και ομολόγησε πως ό,τι είναι, όσα απολαμβάνει, όσα αξιώθηκε να ζει το οφείλει αποκλειστικά και μόνον σε εκείνον. Τον διαβεβαίωσε δε ότι το δικό του έργο και όραμα συνεχίζει, πλέον, εκείνος στην Μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας και εκζήτησε την διαρκή συμβολή και συμβουλή του για την διευθέτηση της Αρχιερατικής του διακονίας.
Ακολούθησε ιερό Μνημόσυνο για τους αγωνιστές της ηρωικής Εξόδου του Μεσολογγίου, και τους αγνώστους Ναύτες, που έχασαν την ζωή τους στις θάλασσες της οικουμένης.
Για περισσότερες φωτογραφίες πατήστε τον σύνδεσμο ΕΔΩ
