Στην πανηγυρίζουσα Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Χριστού Μουτσιάλης

Βέροια: Στον Μέγα Πανηγυρικό Εσπερινό στην πανηγυρίζουσα Ιερά Μονή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Χριστού Μουτσιάλης χοροστάτησε και κήρυξε τον θείο λόγο ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων την Πέμπτη 5 Αυγούστου το απόγευμα.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Παντελεήμων στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Καί φωνή τού Πατρός, εκ νεφέ­λης φωτεινής, εμαρτύρει λέγουσα· Αυτού ακούετε».

Στό όρος Θαβώρ μάς μετέφεραν πρό ολίγου τά τροπάρια τού Εσπε­ρινού τής εορτής τής Μεταμορ­φώσεως τού Κυρίου μας. Μάς με­τέ­φεραν όχι γιά νά δούμε καί εμείς καί νά παρακολουθήσουμε νοερά τό ξένο θέαμα πού αντίκρυ­σαν οι τρείς μαθητές, ο Πέτρος, ο Ιάκω­βος καί ο Ιωάννης, βλέπο­ντας τόν διδάσκαλό τους νά μετα­μορ­φώνε­ται ενώπιόν τους καί νά γίνονται τά ιμάτιά του λευκά ως τό φώς, αλλά καί γιά νά ακούσου­με τή φω­νή τού Θεού Πατρός, η οποία επιβεβαιώνει ότι ο μεταμορ­φούμε­νος Χριστός είναι ο Υιός καί Λόγος του, καί γι’ αυτό θά πρέπει νά ακού­με όσα λέγει.

Είναι η δεύτερη φορά κατά τήν οποία ακούεται η φωνή τού Θεού Πατρός νά μαρτυρεί περί τού Υιού του. Η πρώτη ήταν στήν αρχή τής δημόσιας ζωής τού Χριστού, κατά τή βάπτισή του. Η δεύτερη είναι τώρα, λίγο πρίν από τή Σταύρωσή του, στό όρος τής Μεταμορφώ­σεως. Τήν πρώτη φορά τόν υποδεί­κνυε στούς ανθρώπους ως τόν αγαπητό του Υιό «εν ώ ευδόκησε», τώρα η υπόδειξη αφορά εμάς τούς ανθρώ­πους, στούς οποίους η θεία φωνή εντέλλεται: «Αυτού ακού­ετε».

Γιά ποιόν λόγο όμως ο Θεός επι­λέγει τή στιγμή τής Μεταμορφώ­σεως τού Κυρίου γιά νά απευθύνει πρός όλους μας αυτή τήν πρόσ­κλη­ση τής υπακοής στούς λόγους τού Υιού του;

Ο Χριστός δέν μεταμορφώνεται ενώπιον τών μαθητών του καί μέ τήν παρουσία τών δύο προφητών τής Παλαιάς Διαθήκης, τού Μωϋ­σέως καί τού Ηλία, μόνο γιά νά τούς αποκαλύψει τή θεότητά του καί τήν αληθινή δόξα πού τόν περιβάλλει, ώστε νά μπορέσουν νά κατανοήσουν όσα επρόκειτο νά ακο­λουθήσουν, τό Πάθος δηλαδή καί τήν Ανάστασή του. Ούτε ακό­μη μεταμορφώνεται μόνο γιά νά δείξει «τής Αναστάσεως τήν λαμ­πρό­τητα». Μεταμορφώνεται, όπως σημειώνει καί ο ιερός υμνογρά­φος, καί γιά νά τούς δείξει «ότι οι τώ ύψει τών αρετών διαπρέψαν­τες, καί τής ενθέου δόξης αξιωθή­σον­ται», γιά νά τούς δείξει πώς θά λάμ­ψουν καί οι δίκαιοι στή βασι­λεία τού Πατρός του, γιά νά τούς δείξει ότι ο χοϊκός άνθρωπος έχει τή δυνατότητα νά μεταμορφωθεί καί νά φθάσει στήν ομοίωση τού Θεού, πού αποτελεί καί τόν σκοπό γιά τόν οποίο τόν δημιούργησε ο Θεός.

Πώς όμως μπορεί νά μεταμορ­φω­θεί ο άνθρωπος; Αυτό μάς αποκα­λύ­πτει η παρότρυνση τού Θεού Πατρός πού ακούεται στό όρος Θα­βώρ μέσα από τή νεφέλη. Καί γι’ αυτό επιλέγει αυτή τή στιγμή ο Θεός γιά νά τήν απευθύνει.

Δέν υπάρχει άλλος δρόμος καί άλλος τρόπος γιά νά μεταμορ­φω­θεί ο άνθρωπος σέ τέκνο Θεού πα­ρά μόνο ο δρόμος καί ο τρόπος τής υπακοής στόν Θεό καί τίς εντολές του.

Οι άνθρωποι μπορεί νά επινοούν στή ζωή τους πολλούς τρόπους γιά νά λάμπουν καί νά διακρίνονται. Μπορεί νά κάνουν πολλά γιά νά μετασχηματίζονται σέ αστέρια τού κοσμικού στερεώματος πού προ­βάλ­λε­ται καί διαφημίζεται από τά μέσα μαζικής ενημερώσεως καί κοι­νωνικής δικτυώσεως. Όμως αυτές οι μεταμορφώσεις είναι εφή­μερες, είναι παροδικές, είναι εξω­τερικές καί επίπλαστες καί δέν προσφέρουν στόν άνθρωπο τίπο­τε, παρά μόνο ίσως μία πρόσκαιρη ικανοποίηση τής φιλοδοξίας του καί μία σύντομη ψευδαίσθηση επι­τυχίας καί ευτυχίας.

Όμως ο άνθρωπος, ο πιστός άν­θρωπος, έχει τή δυνατότητα νά μετα­μορφωθεί πραγματικά καί ουσια­στικά. Έχει τή δυνατότητα νά μεταμορφώσει τόν εσωτερικό του κόσμο σέ «κατά Θεόν κτισθέν­τα άνθρωπον». Έχει τή δυνατότη­τα νά μορφώσει Χριστόν εν εαυ­τώ. Καί έχει τή δυνατότητα νά επιτύχει τή σωτήρια αυτή μετα­μόρ­φωση μέ τήν υπακοή στό θέ­λη­μα τού Θεού, όχι όπως ο ίδιος νομίζει, αλλά όπως αυτό εκφρά­ζε­ται μέσα στήν Εκκλησία καί όπως βιώνεται η υπα­κοή στό θέλημα τού Θεού ορθο­δόξως. Καί αυτό συμβαίνει, κα­θώς ο πιστός πού υπα­κούει πραγματικά στό θέλημα καί τίς εντολές τού Θεού, αντι­καθιστά τό δικό του θέλημα, τίς δικές του επιθυμίες, τίς δικές του προτεραιό­τητες μέ τό θέλημα τού Θεού, καί μέ αυτόν τόν τρόπο όχι μόνο απο­φεύγει τήν αμαρτία, η οποία τόν αμαυρώνει, αλλά καί μεταμορφώ­νεται μέ τήν καλή αλλοίωση, τήν οποία επιφέρει η υπακοή καί η ταύτιση του μέ τό θέλημα τού Θεού στήν ψυχή του.

Εορτάζοντας, λοιπόν, καί εμείς τή μεγάλη αυτή δεσποτική εορτή τής θείας Μεταμορφώσεως, άς ακού­σουμε τή φωνή τού Θεού, άς ακούσουμε τήν προτροπή του «Αυ­τού ακούετε» καί άς τήν ακολου­θήσουμε, βαδίζοντας τόν δρόμο τής υπακοής, ώστε νά αξιω­θούμε νά ζήσουμε τήν προσωπική μας με­ταμόρφωση μέ τή χάρη τού δι’ ημάς εν τώ όρει Θαβώρ μετα­μορ­φω­­θέντος Κυρίου μας».