Πανηγυρίζει η ιστορική Μονή της Παναγίας Δοβρά

Παναγία Δοβρά: Όπως κάθε χρόνο την Πέμπτη και την Παρασκευή της Διακαινησίμου Εβδομάδος πανηγυρίζει η ιστορική Ιερά Μονή της Παναγίας Δοβρά Βεροίας επί τη εορτή της Ζωοδόχου Πηγής, που αποτελεί την κύρια Πανήγυρη της Μονής.

Το εσπέρας της Πέμπτης, 9ης Μαΐου, στο καθολικό της Ιεράς Μονής τελέστηκε ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός χοροστατούντος του Μητροπολίτου Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμονος, ο οποίος κήρυξε τον θείο λόγο και στο τέλος χειροθέτησε Αρχιμανδρίτη τον εγγεγραμμένο αδελφό της Ιεράς Μονής π. Νέστορα Μπαρλακόπουλο, εφημέριο της ενορίας της Επισκοπής Αλεξανδρείας.

Πριν την έναρξη του Εσπερινού πραγματοποιήθηκε στο αρχονταρίκι της Ιεράς Μονής η ένδυση του Αρχιερέως και εν συνεχεία ο Μητροπολίτης κ. Παντελεήμων, επικεφαλής της μοναστικής αδελφότητος στην οποία ανήκει και εγκαταβιεί, μετέβη εν πομπή στο καθολικό.

Ο Μητροπολίτης κ. Παντελεήμων στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Ξένα και παράδοξα, των ουρα­νων ο Δεσπότης, επί σοι τετέλεκε … Πανάμωμε».

Μετά το μέγιστο θαύμα της Ανα­στάσεως του Κυρίου μας, του αρ­χηγού και τελειωτού της πίστεώς μας, που εορτάσαμε πριν από λίγες ημέρες η Αγία μας Εκκλησία εορ­τάζει και τιμά τα θαύματα της Πα­ναγίας Μητέρας του.

Και εάν ο Χριστός με την Ανά­στα­ση του χάρισε ζωή όχι μόνο «τοις εν τοις μνήμασι», αλλά και σε όλους όσοι ήταν «νεκροί τη αμαρ­τία», κατά τον απόστολο Παύλο, η Υπεραγία Θεοτόκος χαρίζει με τα θαύματα τα οποία επιτελεί ζωή στους ασθενείς και τους πάσχοντες που προστρέχουν στη χάρη της.

Και ως Μητέρα της Ζωής, του Κυ­ρίου μας δηλαδή Ιησού Χριστού, αποδεικνύεται με τη σειρά της η Υπεραγία Θεοτόκος, η Ζωοδόχος Πηγή, από την οποία ο κάθε άνθρωπος μπορεί να αρύεται χάρη και ίαση των σωματικών και των ψυχικών του παθών και ασθενειών.

Αναρίθμητα είναι τα θαύματα που αναφέρονται ότι επιτέλεσε η Χάρη της στο ιστορικό ιερό Προσκύνημα της Παναγίας της Ζωο­δόχου Πηγής, στην Κωνσταντινού­πολη. Πολυάριθμα είναι όμως ασφαλώς και όσα παρέμειναν και παραμένουν άγνωστα, αλλά και όσα συνεχίζει να επιτελεί η Πανα­γία μας, θεραπεύοντας όσους ζη­τούν τη βοήθειά της και όσους καταφεύγουν στην προστασία της.

Άλλωστε τα θαύματα τα οποία επιτελεί η Υπεραγία Θεοτόκος, η Ζωοδόχος Πηγή, και για τα οποία την τιμούμε σήμερα δεν είναι τα μόνα. Η ίδια η ύπαρξη και η ζωή της Παναγίας μας είναι ένα θαύμα, είναι μία θαυμαστή παρέκκλιση των όρων της φύσεως που αποδει­κνύει ότι «όπου Θεός βούλεται νι­κάται φύσεως τάξις».

Θαύμα ήταν η γέννηση της Υπε­ραγίας Θεοτόκου που έλυσε τα δεσμά της ατεκνίας των δικαίων Θεο­πατόρων Ιωακείμ και Άννης, οι οποίοι παρά τη μεγάλη ηλικία τους παρακαλούσαν τον Θεό να τους χαρίσει ένα παιδί.

Θαύμα ήταν και η παραμονή της Παναγίας για αρκετά χρόνια στα Άγια των Αγίων του ναού του Σο­λο­μώντος, μέχρι την ενηλικίωσή της.

Θαύμα ήταν και ο Ευαγγελισμός της από τον αρχάγγελο Γαβριήλ αλλά και η εκ Πνεύματος Αγίου γέννηση από τα σπλάγχνα της του Υιού και Λόγου του Θεού.

Θαύμα ήταν ότι η Υπεραγία Θεο­τόκος ήταν και προ τόκου παρθέ­νος αλλά και πα­ρέμεινε και μετά τόκον παρθένος.

Θαύμα ήταν ακόμη η εκ περάτων της γης συνάθροιση των μαθητών του Υιού της στη Γεθσημανή για να συνοδεύσουν το άχραντο σώμα της στον τάφο, αλλά και ακόμη μεγαλύτερο η διαρκής μέριμνά της για τους ανθρώπους και η ανύστακτη μεσίτεια της για εμάς στον θρόνο του Υιού της.

Και σε όλα αυτά τα θαύματα προστί­θενται και εκείνα, τα οποία επιτελεί με τη δύναμη του Υιού της η Παναγία, η Ζωοδόχος Πηγή, και για τα οποία ακούσαμε προ ολίγου να ψάλλει ο ιερός υμνογράφος λέγοντας: «Ξένα και παράδοξα, των ουρανών ο Δεσπότης, επί σοι τετέ­λεκε … Πανάμωμε».

Είναι τόση μεγάλη η αγάπη του Κυ­ρίου μας προς την Παναγία Μη­τέρα του, ώστε δεν υπάρχει τίποτε που να του ζητά Εκείνη και να μην πραγματοποιείται. Και δεν πραγ­μα­το­ποι­ούνται όλα αυτά τα θαύ­ματα για την Παναγία μας, η οποία δεν έχει ανάγκη από τίποτε, εφό­σον απολαμβάνει τη δόξα που της χάρισε ο Κύριός μας πλησίον του, αλλά πραγματοποιούνται για μας τους ανθρώπους που τα έχουμε ανάγκη και της τα ζητούμε.

Πόσο ευγνώμονες πρέπει να είμε­θα και στην Υπεραγία Θεοτόκο και στον Υιό της και Κύριό μας, για όλα όσα μας χαρίζει, και γι᾽ αυτά που της ζητούμε αλλά και γι᾽ αυτά που μας προσφέρει με τη μητρική της αγάπη, χωρίς καν να τα γνω­ρίζουμε ή να της τα ζητούμε, αλλά και πόσο πρέπει να της εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας και την αγά­πη μας για τις άπειρες δωρεές της!

Και αν ο Υιός της, ο Κύριός μας, εκφράζει την αγάπη του στην Πα­να­γία Μητέρα του, ανταποκρινό­με­νος σε όλα τα αιτήματά της για χάρη των ανθρώπων, πόσο περισσότερο οφείλουμε εμείς να της εκ­φράζουμε την αγάπη μας με την υπακοή μας στο θέλημα του Υιού της, όπως έκανε και η ίδια.

Διότι η Υπεραγία Θεοτόκος επι­θυ­μεί διακαώς τη σωτηρία μας. Χαίρεται να βλέπει την προσπά­θειά μας να ζούμε σύμφωνα με το θέλημα του Κυρίου μας. Και είναι πρόθυμη να ανταποκριθεί σε κάθε μας αίτημα, όταν εμείς αγωνι­ζόμε­θα να εναρμονίζουμε τη ζωή μας με τις εντολές του Χριστού και επι­διώκουμε να επιτύχουμε με τη βοή­θειά της τη σωτηρία μας.

Ας μην διστάζουμε, λοιπόν, να αναθέτουμε στη μητρική αγάπη της Παναγίας μας όλα τα αιτήματα και όλα τα προβλήματά μας, τις ασθένειες και τις αδυναμίες μας, και ας την παρακαλούμε να τις θε­ραπεύει, προσπαθώντας και εμείς να την ευαρεστούμε, επιδιώ­κο­ντας να ακολουθούμε το παρά­δειγ­μα της αγίας ζωής της και της υπα­κοής της στο θέλημα του Υιού της, ώστε να έχουμε πλούσια τη χάρη και την ευλογία της.