Ι.Μ. ΒΕΡΟΙΑΣ – Την Τρίτη 2 Ιανουαρίου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό του Οσίου Σεραφείμ του Σάρωφ στο Χιονοδρομικό Κέντρο στο ορεινό Σέλι.
Στη Θεία Λειτουργία παρευρέθηκαν οι Βουλευτές Ημαθίας κ. Απόστολος Βεσυρόπουλος, κ. Αναστάσιος Μπαρτζώκας και κ. Βασίλειος Κοτίδης, ο Πρόεδρος και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Χιονοδρομικού Κέντρου, αρκετοί χιονοδρόμοι και ευλαβείς προσκυνητές, ενώ στο τέλος ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων τέλεσε μνημόσυνο για τους αειμνήστους χιονοδρόμους και συμβούλους του Χιονοδρομικού Κέντρου.
Στη συνέχεια στις εγκαταστάσεις του χιονοδρομικού κέντρου ευλόγησε τη βασιλόπιτα του Χιονοδρομικού Κέντρου, παρακάθισε στην εόρτια τράπεζα που παρέθεσε το διοικητικό συμβούλιο και ευχήθηκε με τη χάρη και την ευλογία του Οσίου Σεραφείμ του Σάρωφ, του προστάτου των Χιονοδρόμων και η φετινή χιονοδρομική χρονιά να τύχει της ίδιας επισκεψιμότητας και διάρκειας με την περσινή.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων στην ομιλία του κατά την Θεία Λειτουργία ανέφερε μεταξύ άλλων: Όπως καθε χρόνο έτσι και φέτος τιμούμε σημερα τη μνήμη ενός ιδιαιτέρως προσφιλούς αγίου της Εκκλησίας, του αγίου Σεραφείμ του Σαρώφ, εδώ στον ιερό ναό που αφιερώσαμε στη μνημη του.
Ασκητής στις παγωμενες ερήμους της Ρωσίας, ασκήθηκε ο άγιος Σεραφείμ στην υπακοή, στην ταπεινοφροσύνη, στην εγκράτεια, στη σιωπη, στην προσευχή, και κάθαρε με τον πνευματικό αγώνα την ψυχή του «από παντός μολυσμού σαρκός και πνεύματος», έτσι ώστε να ζείκαί να αναπνέει εν Kυρίω, να ζει και να κινείται, όπως ακριβώς περιγραφει ο απόστολος Παύλος, λεγοντας: «ει ζώμεν εν πνεύματι πνεύματι και στοιχωμεν».
Πολλές φορές πιστεύουμε ότι η πνευματική ζωή είναι κάτι απολυτως εσωτερικό, είναι κάτι που παραμενει κρυφό, είναι κάτι που δεν φαίνεται εξωτερικά, και με αυτόν τον τρόπο εξαπατούμε τον εαυτο μας.
Η πνευματική ζωή δεν είναι ασφαλως κάτι που διατυμπανιζεται ή κάτι που επιδεικνύεται, είναι ομως κάτι που φαίνεται μέσα από τις πραξεις και τα έργα του πνευματικού ανθρωπου.
Δεν μπορεί να ζει κανείς καθοδηγούμενος από το πνεύμα του Θεου και η ζωή του να μην εκφράζει και να μην ακτινοβολεί αυτό το πνεύμα.
Δεν μπορεί να ζει κανείς εν Xριστώ και η ζωή του και οι πραξεις του να μην αποπνέουν «ευωδία Xριστού».
Δεν μπορεί να ζει κανείς εν αγίω Πνεύματι και η ζωή του να μην είναι γεμάτη από τους καρπούς του παναγίου Πνεύματος.
Δεν μπορεί να ζει πνευματική ζωή χωρις αγάπη για τον Θεό και τον αδελφό μας, χωρίς χαρά και χωρίς ειρήνη.
Ζωή εν πνεύματι δεν υφίσταται, όταν ο ανθρωπος εκνευρίζεται, αδημονεί, συμπεριφέρεται ή εκφραζεται με σκληρότητα, με κακία, με μίσος προς τον αδελφο του.
Η ζωή εν πνεύματι δεν συμβιβαζεται με την ανυπομονησία, με την απογοήτευση, με την κυριαρχία των επιθυμιών και των παθών, με την ελλειψη εγκρατείας.
Ίσως κάποιοι αντιτείνουν ότι η ζωή αυτή η πνευματική δεν είναι μια ζωή που μπορεί να ζήσει ο ανθρωπος της εποχής μας, δεν είναι μια ζωή που μπορεί να ζησει κανείς μέσα σ’ ενα κόσμο που κατακλυζεται από τα υλικά αγαθα, που βομβαρδίζεται από κάθε είδους προκλήσεις, που οι πειρασμοί αποτελούν αναποσπαστο μέρος της καθημερινότητος του ανθρωπου.
Όμως ακριβώς επειδή ζούμε σε μια τέτοια υλόφρονα και υλιστικη εποχή, έχουμε περισσότερο αναγκη από τη ζωή του πνεύματος, έχουμε περισσοτερο ανάγκη από μια ζωή σαν αυτή προς την οποία μας καλεί ο Χριστός και την οποία έζησαν οι άγιοι της Εκκλησίας μας. Γιατί όλα αυτά τα οποία ζούμε στον συγχρονο κοσμο, όλα αυτά τα οποία μας ελκύουν και μας εντυπωσιάζουν, ο πλούτος, η δόξα, οι ηδονές του κόσμου, η ευκολία μιάς ζωής χωρις ηθικες δεσμεύσεις και χωρίς τις εντολές του Θεού, αντί να μας προσφερουν τη χαρα μας προσφερουν τη δυστυχία.
Το βλέπουμε καθημερινα γυρω μας. Περιφερονται οι ανθρωποι, και ιδιαίτερα οι νέοι, ανικανοποίητοι και δυστυχισμενοι, ενώ δεν τους λείπει τίποτε, ενώ απολαμβάνουν τα παντα. Περιφέρονται νέοι που δεν αισθάνονται κανένα ενδιαφέρον και καμία χαρά για τη ζωή, που προσπαθούν να την βρούν και να την ζήσουν σε επικίνδυνα υποκατάστατά της που συχνά τους οδηγούν ακόμη και στον θάνατο.
Και γιατί συμβαίνει αυτο; Γιατί φροντιζουν να ικανοποιούν μόνο το σωμα και αδιαφορούν για το πνεύμα και την ψυχη τους.
Αν όμως αποφασισουμε να ζησουμε πραγματι «εν πνεύματι», αν αποφασίσουμε να ζησουμε και εμείς όπως έζησε ο αγιος Σεραφείμ του Σαρωφ, τότε θα αισθανθούμε μέσα στην ψυχή μας και τη ζωή μας τη γαλήνη και την ευτυχία που αισθανοταν και ο άγιος Σεραφείμ. Αυτήν τη γαλήνη που ακτινοβολούσε και το πρόσωπό του προς όλους εκείνους που τον επισκεπτόταν και τους έκανε όχι μόνο να αναπαύονται από την ταλαιπωρία του ταξιδιού μέχρι να φθάσουν στο ασκητήριό του, αλλά και από ο,τι βάρυνε την ψυχή τους. Θα αισθανθούμε μια χαρά ανάλογη με αυτή που αισθάνονται, θα έλεγα, οι χιονοδρόμοι, διασχίζοντας το πάλλευκο και καθαρό χιόνι, αλλά η χαρά αυτή δεν θα είναι προσωρινή, θα είναι μόνιμη, γιατί θα είναι πνευματική.
Η μνήμη του αγίου Σεραφείμ στην αρχή του νέου χρόνου ας είναι μία παρότρυνση για όλους μας, για να προσπαθήσουμε τη νέα χρονιά να ζήσουμε και εμείς «εν πνεύματι», όπως έζησε και εκείνος, και τότε θα έχουμε τη χάρη και την ευλογία του Θεού στη ζωή μας.
