Ο Βεροίας Παντελεήμων στην κοπή Βασιλόπιτας του Κοινωνικού Φροντιστηρίου (ΦΩΤΟ)

Την Κυριακή 13 Ιανουαρίου το μεσημέρι ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων δέχτηκε στους χώρους της Ιεράς Μονής Παναγίας Δοβρά στη Βέροια τους καθηγητές του Κοινωνικού Φροντιστηρίου της Ιεράς Μητροπόλεως μας, στους οποίους παρατέθηκε τράπεζα και έγινε κοπή βασιλόπιτας.

Σύμφωνα με ανακοίνωση της Μητρόπολης, ο Σεβασμιώτατος απηύθυνε πατρικούς λόγους, ευχές και ευχαριστίες για την σημαντική προσφορά και διακονία τους στην σημερινή εποχή της κρίσης.

Ο χαιρετισμός του Σεβασμιωτάτου:

Με την ευκαιρία τού νέου έτους, που άρχισε πριν από λίγες ημέρες, έχουμε τη χαρά να επι­κοι­νωνούμε σήμερα, παρακαθήμενοι όλοι μαζί στην εόρτιο αυτή τράπε­ζα, για να ανταλλάξουμε ευχές για την και­νούργια χρονιά και να κο­ψου­με την καθιερωμένη βασιλό­πιτα προς τιμήν τούΜεγάλου Βα­σι­λείου, τούμεγάλου όντως αυτούπα­τρος της Εκκλη­σίας μας, τούοποίου ημνή­μη αγιάζει την είσο­δο μας στο νέο έτος, αλλά και αποτελεί πρότυπο και πηγή εμ­πνεύσεως και για εμάς που διακο­νούμε με διαφόρους τρο­πους την Εκκλησία μας.

Γιατί είναι, αλήθεια, ότι οΜέγας Βασίλειος δεν υπήρξε μόνο ένας σοφός και μορφωμένος κατά κο­σμον και κατά Θεόν ιεράρχης.Υπήρ­ξε ένας άνθρωπος με πρα­κτι­κο νούπού αντιλαμβα­νόταν τις ανάγκες των ανθρώπων της επο­χης του και έβρισκε τρόπους για να τις αντιμετωπίσει.

Έτσι δημι­ούρ­γησε τη Βασιλειά­δα, μία πόλη ολόκληρη, με ιδρύ­μα­τα που κα­λυ­πταν τις ανάγκες των ανθρώ­πων της εποχής του, μιάς επο­χης, στην οποία αυτό που ονομάζουμε κοι­νω­νική πρόνοια ήφιλανθρω­πία ήταν άγνωστα και ξένα στους πε­ρισσότερουςανθρώ­πους, γιατί ηέν­νοια της χριστιανι­κης, της ανι­διοτελούς αγάπης δεν είχε διεισ­δυ­σει επαρκώς στη νοο­τροπία των ανθρώπων της εποχής εκεί­νης και δεν είχε επηρεάσει, κα­τα συνέπεια, τις κρατικές δομές.

Μπορούμε, λοιπόν, να θεωρή­σου­με ότι οΜέγας Βασίλειος είναι οθεμελιωτής των έργων αγάπης της Εκκλησίας μας, τούφιλαν­θρω­πικούκαί κοινωνικούτης ερ­γου. Και ακόμη, μπορούμε να ει­μαστε βέβαιοι ότι, εάν στην εποχή του υπήρχαν οιανά­γκες της σημε­ρι­νης εποχής, όπως αυτή των βοη­θητικών μαθη­μα­των, των φροντι­στηρίων, για τα παιδιά μας, για τους μαθητές και τις μαθήτριες των σχολείων μας, θα τα είχε κα­θιερώσει και εκείνος.

Έτσι το έργο τούΚοινωνικούΦροντιστηρίου της Ιεράς μας Μη­τρο­πόλεως, το σπουδαίο έργο που προσφέρει ηΕκκλησία μας στα παιδιά μας, ιδιαίτερα την εποχή αυ­τη της κρίσεως, χάρη στη δική σας μεγάλη αγάπη και γενναιό­δω­ρη προσφορά τούχρόνου σας, των γνώσεών σας, τούεαυτούσας, υπερβαίνει τα όρια των σχολικών μαθημάτων και της στεγνής γνω­σεως, και γίνεται συγχρόνως για τα παιδιά μάθημα αγάπης και προσ­­φοράς, κάτι που είναι το πιο με­γάλο και το πιο σπουδαίο μάθη­μα που μπορείνά αποκομίσει κα­νείς στη ζωή του,ιδίως στην εφη­βική και νεανική του ηλικία.

Τόαποδεικνύει αυτό, άλλωστε, το γε­γονός ότι αρκετά από τα παι­διά που υπήρξαν πα­λαιότερα μα­θητές τούΚοινωνικούΦρο­ντι­στη­ρίου επιστρέφουν αρ­γο­τερα για να προσφέρουν και αυτοί στους νεώ­τερους ως καθηγητές.

Γι᾽αυτό και θα ήθελα σήμερα, με την ευκαιρία αυτής της επικοινω­νίας μας, να σας εκφράσω την ολο­κάρδια ευχαριστία μου για την προσφορά και για την αγάπη σας, χωρίς την οποία ηΕκκλησία δεν μπορούσε να ανταποκριθείσέ αυ­τη την ανάγκη των παιδιών και των οικογενειών τους.

Δεν πρέπει, άλλωστε, να ξεχνού­με ότι ηΕκκλησία με τη στενή έννοια τούόρου, οΕπίσκοπος και οικληρικοί, δεν μπορούν να αντα­ποκριθούν σε όλες τις ανάγκες, εάν δεν έχουν καλούς συνεργάτες. Οισυνεργάτες ήταν πάντοτε ανα­γκαίοι και είχαν πάντοτε σημα­ντι­κη θέση μέσα στο έργο της Εκ­κλη­σίας. Γι᾽αυτό βλέπουμε και τον ιδρυτή της τοπικής μας Εκκλη­σι­ας, τον πρωτοκορυφαίο απόστολο Παύλο, να αναφέρεται στις επι­στο­λες του στους συνεργάτες του με εγκωμια­στικά λόγια, με λόγια αγάπης και ευγνωμοσύνης, γιατί «υπέθηκαν τον εαυτόν τράχηλον» για χάρη του, όπως γράφει για τον Ακύλα και την Πρίσκιλλα,

τους δύο σκη­νοποιούς που είχε γνω­ρίσει στην Κόρινθο, αλλά και για όλους εκείνους, τους συνοδοιπό­ρους και συνεκδήμους του, τους συνεργούς του εν Κυρίω, στους οποίους ηΙερά μας Μητρόπολη αφιέρωσε το νέο έτος, τον δικό μας, τον Βεροιέαάγιο Σωσίπατρο, τον από­στολο Τιμόθεο, τον ευαγ­γε­λιστή Λουκά, και όλους τους άλλους για τους οποίους γράφει οπρωτο­κο­ρυ­φαίος απόστολος «ότι ειδυνα­τον τους οφθαλμούς υμών εξορύ­ξαντές εδώκατέ μοι».

Τόση, δηλα­δη, ήταν ηαγάπη τους και ηδιά­θεση της προσφοράς τους, ώστε αν μπορούσαν ακόμη και τα μάτια τους θα τα έβγαζαν και θα τα προσέφεραν για τον από­­στολο.

Αυτή την προσφορά των συνερ­γα­των του που αναγνώριζε και τι­μούσε ομέγας απόστολος Παύ­λος, τιμούμε και εμείς. Και συγ­χρο­νως τιμούμε και τη δική σας προσφορά αγάπης προς την Εκ­κλη­σία και το έργο της, χωρίς την οποία το έργο μας, το έργο της Εκκλησίας μας, θα ήταν πιο φτω­χο και πιο ελ­λιπές.

Σας ευχαριστώ, λοιπόν, θερμά από βάθη της ψυχής μου για την προσφορά σας και την αγάπη σας, την οποία εύχομαι να σας αντα­πο­δίδει οΘεός με τις πλούσιες δω­ρεές του, και να σας χαρίζει και τη νέα χρονιά άφθονη τη χάρη του και την ευλογία του και σε σας και στις οικογένειές σας και να σας ενι­σχύει στο έργο σας και στον αγώνα σας αλλά και στην προσφο­ρα σας στόέργο της Εκκλησίας.