Ι.Μ. Σύρου: Ο Ιερός Ναός της Αναστάσεως του Κυρίου, εόρτασε με μεγαλοπρέπεια την ετήσια πανήγυρί του, ιερουργούντος του Μητροπολίτη Σύρου κ. Δωροθέου Β’ , με τη συλλειτουργική συμμετοχή του κομίσαντος εξ Αθηνών την ιερά Εικόνα της Παναγίας της «Ατταλειωτίσσης» Αρχιμ. Ραφαήλ Κατακεχαγιά», …
Εφημερίων από άλλες Ενορίες και των Διακόνων, και με την παρουσία του Δημάρχου Σύρου- Ερμούπολης κ. Αλέξ. Αθανασίου, του Αντιδημάρχου Καθημερινότητας κ. Ιω. Μαραγκού, του Θεματικού Αντιπεριφερειάρχη Μεταφορών κ. Μ. Δαδάου, Δημοτικών και Κοινοτικών Συμβούλων, του Υποστράτηγου -Περιφερειακού Διευθυντή της Ελληνικής Αστυνομίας και του Διευθυντού των Αστυνομικών Υπηρεσιών Κυκλάδων, της Λιμενάρχου και του Υπολιμενάρχου Σύρου, εκπροσώπου των Πυροσβεστικών Υπηρεσιών, του Προέδρου του Συνδέσμου Συριανών, της Προέδρου και μελών του Συλλόγου Μικρασιατών Ερμούπολης Σύρου με παραδοσιακές ενδυμασίες, της Προέδρου της Αδελφότητας Ανωμεριτών Μυκόνου και πολλών πιστών.
Τον θείο λόγο εκήρυξε παραστατικώτατα και διδακτικώτατα ο Πανοσιολ. Αρχιμ. Ραφαήλ Καρακεχαγιάς, η ομιλία του οποίου παρατίθεται αυτούσια κατωτέρω:
“Σεβασμιώτατε Πάτερ & Δέσποτα, Μητροπολίτα Σύρου κ. Δωρόθεε, Σεβαστοί και τίμιοι Πατέρες, Πανοσιολογιώτατε Αρχιμανδρίτα π. Νικόλαε Γαβαλλά, Εντιμοτάτοι άρχοντες, Ευσεβείς και φιλέορτοι χριστιανοί, «Χριστός Ανέστη!»
Μέσα στο φως της Αναστάσεως του Κυρίου μας, συγκεντρωθήκαμε σήμερα στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό της Αναστάσεως του Σωτήρος, στην ευλογημένη Ερμούπολη, για να ζήσουμε μία στιγμή ξεχωριστή, μία στιγμή ιερή και ιστορική.
Διότι σήμερα δεν υποδεχόμαστε απλώς μία ιερά εικόνα.
Υποδεχόμαστε μία ζωντανή παρουσία.
Υποδεχόμαστε την Μητέρα του Θεού.
Η θαυματουργός εικόνα της Παναγίας της Ατταλειώτισσας, η οποία έρχεται από τον ευλογημένο τόπο του Ταύρου Αθηνών, με την άδεια και ευλογία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος, κ. Ιερωνύμου, καταφθάνει ανάμεσά μας ως σημείο παρηγορίας, ως σημείο ενότητος, ως σημείο ελπίδος.
Αδελφοί μου,
Η πορεία αυτής της ιεράς εικόνος μέσα στον χρόνο είναι μία σιωπηλή αλλά ισχυρή μαρτυρία της παρουσίας του Θεού στην ιστορία.
Κρυμμένη για αιώνες, χαμένη από τα μάτια των ανθρώπων, αλλά ποτέ από την πρόνοια του Θεού, η εικόνα αυτή φανερώθηκε και πάλι κατά τρόπο θαυμαστό. Αναδύθηκε από τα κύματα της θαλάσσης, απέναντι από την Αττάλεια, σαν να την έφερε η ίδια η Χάρις του Θεού.
Και οι ευλαβείς άνθρωποι την παρέλαβαν με δάκρυα συγκινήσεως και την τοποθέτησαν στον ιερό ναό του Αγίου Νικολάου. Εκεί έγινε κέντρο προσευχής, καταφύγιο πονεμένων, λιμάνι ελπίδος.
Πόσοι δεν στάθηκαν μπροστά της με πίστη…
Πόσοι δεν άναψαν ένα κερί ζητώντας βοήθεια…
Πόσοι δεν είδαν την ζωή τους να αλλάζει…
Και όταν ήρθε η μεγάλη δοκιμασία του Γένους, όταν ο ξεριζωμός της Μικράς Ασίας έγινε πληγή βαθιά, η εικόνα δεν εγκαταλείφθηκε. Αντιθέτως, διασώθηκε με κίνδυνο ζωής και ταξίδεψε μαζί με τους πρόσφυγες.
Έγινε κιβωτός μνήμης.
Έγινε σύμβολο ταυτότητος.
Έγινε παρηγοριά μέσα στον πόνο.
Και καθώς εκείνοι οι άνθρωποι έχτιζαν ξανά τη ζωή τους στην Ελλάδα, έχτιζαν ταυτόχρονα και την πίστη τους γύρω από την εικόνα της Παναγίας.
Αδελφοί μου,
Η σημερινή ημέρα αποκτά ακόμη βαθύτερο νόημα, διότι τελείται μέσα στο αναστάσιμο κλίμα της Εκκλησίας και συγκεκριμένα κατά την περίοδο της Κυριακής του Θωμά.
Ο Απόστολος Θωμάς, από την αμφιβολία οδηγήθηκε στην ομολογία: «Ο Κύριός μου και ο Θεός μου». Και εμείς σήμερα, βλέποντας την πορεία αυτής της εικόνας, καλούμαστε να κάνουμε το ίδιο πέρασμα:
Από την αμφιβολία στην πίστη, από τον φόβο στην εμπιστοσύνη, από την λύπη στην ελπίδα.
Και δεν είναι τυχαίο ότι όλα αυτά συμβαίνουν σε αυτόν τον ιερό ναό, που είναι αφιερωμένος στην Ανάσταση του Σωτήρος.
Έναν ναό που ανεγέρθηκε ως σύμβολο της Αναστάσεως όχι μόνο του Χριστού, αλλά και του ίδιου του Έθνους μας. Έναν ναό που στέκει πάνω από την πόλη, σαν φάρος πίστεως και ελπίδος.
Όπως τότε οι πρόγονοί μας, μέσα από στάχτες και δοκιμασίες, ανυψώθηκαν και δημιούργησαν, έτσι και η Παναγία της Ατταλείας έρχεται να μας θυμίσει ότι τίποτε δεν χάνεται όταν υπάρχει πίστη.
Σεβασμιώτατε, Επιτρέψτε μου να εκφράσω τις θερμές και εγκάρδιες ευχαριστίες μου για την πατρική σας παρουσία, για την αγάπη σας προς το ποίμνιό σας και για την ευλογία που δώσατε ώστε να πραγματοποιηθεί η σημερινή ιερά πανήγυρις και η υποδοχή της ιεράς εικόνος.
Η διακονία σας αποτελεί για όλους μας παράδειγμα προσφοράς, ταπεινώσεως και αγάπης προς την Εκκλησία.
Θερμές ευχαριστίες απευθύνω και προς τον Πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη π. Νικόλαο Γαβαλλά, για την άοκνη φροντίδα του, την μέριμνα, την αγάπη και την φιλοξενία, με την οποία περιέβαλε την ιερά αυτή εκδήλωση.
Ως ελάχιστο δείγμα ευγνωμοσύνης και πνευματικής αγάπης, παρακαλώ όπως δεχθείτε, Σεβασμιώτατε, και εσείς Πανοσιολογιώτατε, από ένα πιστό αντίγραφο της ιεράς εικόνος της Παναγίας της Ατταλειώτισσας, ως ευλογία και ενθύμιο της σημερινής ημέρας, ώστε να παραμένει πάντοτε παρούσα η χάρις της στον τόπο αυτό.
Αγαπητοί μου αδελφοί, Η Παναγία δεν είναι μακριά μας. Είναι κοντά μας. Περπατά μαζί μας. Συμμερίζεται τον πόνο μας και ευλογεί την ζωή μας.
Άς της ανοίξουμε την καρδιά μας. Άς της εμπιστευθούμε τις αγωνίες μας. Άς της καταθέσουμε τις ελπίδες μας.
Και τότε θα δούμε και εμείς το θαύμα: Το θαύμα της ειρήνης μέσα μας. Το θαύμα της πίστεως. Το θαύμα της Αναστάσεως.
Άς την παρακαλέσουμε να σκεπάζει το νησί της Σύρου, να προστατεύει τις οικογένειές μας, να φωτίζει τους νέους και να ενισχύει κάθε δοκιμαζόμενο άνθρωπο.
Και άς μην ξεχνούμε ποτέ:
Ότι όπου υπάρχει πίστη, υπάρχει ελπίδα. Και όπου υπάρχει η Παναγία, υπάρχει Ανάσταση.
Χριστός Ανέστη!
Αμήν.”
Προ του πέρατος της Θείας Λειτουργίας, ο κ. Δωρόθεος Β’ ευχαρίστησε τον κομίσαντα την ιερά Εικόνα Αρχιμ. Ραφαήλ Καρακεχαγιά και τον παρασχόντα την προς τούτο ευλογία του Αρχιεπίσκοπο Αθηνών κ. Ιερώνυμο Β’, ευχαρίστησε και συνεχάρη τον Εφημέριο του Ναού, Αρχιμ. Νικόλαο Γαβαλλά τους Επιτρόπους και τους διακονητές του Ναού, όλους τους συμμετασχόντες στις ιερές Ακολουθίες και απηύθυνε σε όλους τις Αναστάσιμες ευχές του.
Ακολούθησε λιτάνευση της Εικόνος της Αναστάσεως και της Παναγίας «Ατταλειωτίσσης».
Κατά την απόλυση, ο κ. Δωροθεος Β’ διένειμε σε όλους Πασχάλια αυγά, που είχαν προηγουμένως ευλογηθεί στο Ναό.
Στη συνέχεια, τα Μέλη του Συλλόγου Μικρασιατών στον αύλιο χώρο του Ναού, στον οποίο το 1887 ανεγέρθη το πρώτο στη νεώτερη ιστορία μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη, στη μνήμη των αφανών, ανώνυμων, απλών αγωνιστών της Επανάστασης, Ελλήνων και Φιλελλήνων, οι περισσότεροι εκ των οποίων έμειναν άταφοι στα πεδία των μαχών η στον τόπο της εκτέλεσης τους, σε ανελεύθερα εδάφη, και το οποίο αργότερα, για λόγους ασφαλείας μεταφέρθηκε στο προ του Καθεδρικού Ιερού Ναού του Αγίου Νικολάου, παρουσίασαν παραδοσιακούς χορούς της Μικράς Ασίας.
Κείμενο: Αλέξ. Μαρκουΐζος, Γραμματέας Ι.Μ. Σύρου
