Ναύπλιο: Με κάθε λαμπρότητα, τελέστηκε τη Τρίτη 3 Σεπτεμβρίου 2025, Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στον εορτάζοντα Ιερό Ναό του Αγίου Νεκταρίου στο Ναύπλιο, χοροστατούντος του Επισκόπου Ευμενίας κ. Ειρηναίο από το Οικουμενικό Πατριαρχείο .
Στα πλαίσια της εορτής της Ανακομιδής των Ιερών Λειψάνων του Αγίου Νεκταρίου, ο ομώνυμος Ιερό ναός υποδέχθηκε την Τίμια Κάρα του Αγίου Ιωάννου του Ερημίτου από τα Χανιά της Κρήτης.
Η Υποδοχή της Τίμιας Κάρας του Αγίου Ιωάννου Ερημίτου πραγματοποιήθηκε στην είσοδο των Εργατικών κατοικιών Ναυπλίου από τον Μητροπολίτη Αργολίδος κ. Νεκτάριο, κλήρο και λαό. Την τιμία κάρα μετέφερε στο Ναύπλιο ο Επίσκοπος Ευμενείας κ. Ειρηναίος. Στη συνεχεία πραγματοποιήθηκε Αρχιερατικός Εσπερινός υπό του Επισκόπου Ευμενείας κ. Ειρηναίου και του Μητροπολίτη Αργολίδος κ. Νεκταρίου.
Στο τέλος της θείας λειτουργίας ο εφημέριος του ναού, ευχαρίστησε τον Επίσκοπο Ευμενίας κ. Ειρηναίο για τον κόπο που έκανε να μεταφέρει το ιερό λείψανο από την Κρήτη, καθώς επίσης κι όλους όσους τίμησαν με την παρουσία τους δύο Αγίους.
Η τιμία κάρα του Αγίου Ιωάννου θα παραμείνει για προσκύνηση στον εορτάζοντα ναό έως την Παρασκευή 5 Σεπτεμβρίου και καθημερινά θα πραγματοποιούνται Ιερές ακολουθίες. Η τιμία κάρα φυλάσσεται στην ιστορική Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Κυρίας των Αγγέλων Γουβερνέτου, στο Ακρωτήρι Χανίων, στο μέρος όπου ο Όσιος Ιωάννης έζησε τα τελευταία έτη της ζωής του και παρέδωσε το πνεύμα του.
Η Μονή Γουβερνέτου, η Κυρία των Αγγέλων βρίσκεται στη χερσόνησο Ακρωτηρίου Χανίων Κρήτης. Το μοναστήρι καθιέρωσε τη λατρεία του Αγίου Ιωάννη του Ερημίτη που θεωρείται από πολλούς ως ο ιδρυτής της μονής. Από το μοναστήρι ξεκινάει το πλακόστρωτο μονοπάτι για την επιβλητική Μονή Καθολικού ,ενώ μετά από 20 λεπτά κατάβασης συναντάει κανείς τον Αρκουδόσπηλιο όπου βρίσκεται ο ναός της Παναγίας της Αρκουδιώτισσας και στη συνέχεια φτάνουμε στον σπηλαιώδη Ναό του Αγίου Ιωάννη του Ερημίτη.
Η Ιερά και Πατριαρχική Μονή Κυράς των Αγγέλων Γουβερνέτου, γνωστή και ως Μονή Γουβερνέτου, είναι ένα ορθόδοξο μοναστήρι στην Κρήτη, κοντά στα Χανιά. Βρίσκεται στο Ακρωτήρι, περίπου 19 χιλιόμετρα βορειοανατολικά των Χανίων, και είναι χτισμένο σε ένα μικρό οροπέδιο κοντά στη Μονή Αγίας Τριάδας Τζαγκαρόλων. Η μονή ιδρύθηκε μεταξύ 1537 και 1548. Η Μονή Γουβερνέτου ιδρύθηκε μεταξύ 1537 και 1548. Έχει μακρά ιστορία και γνώρισε περιόδους ακμής και καταστροφής.
Λεηλατήθηκε και κάηκε από τους Τούρκους, όπως και τα γειτονικά μοναστήρια.
Στα χρόνια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, χρησιμοποιήθηκε ως φυλάκιο από τους Γερμανούς. Από το 2005, οι μοναχοί έχουν ξεκινήσει έργα αναστήλωσης.
Είναι ένα από τα παλαιότερα μοναστήρια της Κρήτης.
Βρίσκεται σε υψόμετρο 260 μέτρων. Η πρόσβαση γίνεται μέσω της Μονής Αγίας Τριάδας. Είναι γνωστή για την αρχιτεκτονική της και την ιστορική της σημασία.
Η μονή έχει φρουριακό χαρακτήρα, με ορθογώνια κάτοψη και διέθετε πύργους σε γωνία (σήμερα σώζονται οι δύο). Το καθολικό της μονής είναι τρίκογχος ναός με τρούλο και διακονικό. Η πρόσοψη του ναού είναι επηρεασμένη από τον μανιερισμό και διαθέτει γλυπτές μορφάζουσες μορφές. Σε κοντινή απόσταση βρίσκεται η μονή Καθολικού, η οποία σχετίζεται επίσης με τη λατρεία του Αγίου Ιωάννη του ερημίτη
Ηγούμενος στη μονή είναι ο Επίσκοπος Ευμενείας, βοηθός Επίσκοπος του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου .
Ο βίος του Αγίου Ιωάννου Ερημίτου και των 98 Πατέρων
Ο Άγιος Ιωάννης ο Ερημίτης και οι συν αυτό 98 Πατέρες ήταν σύντροφοι και πνευματικοί συναγωνιστές του που ασκήτευαν στην περιοχή των Χανιών στην Κρήτη και γι’ αυτό είναι πολύ αγαπητοί στην Κρήτη και θεωρούνται από τους πρωτοπόρους του Ορθόδοξου μοναχισμού στο νησί. Στις αρχές του 1600 ξεκίνησαν από την Αίγυπτο και έφτασαν στην Κύπρο 36 από αυτούς. Αναζητούσαν ένα έρημο μέρος για να ασκητέψουν και αφοσιωθούν στην λατρεία του Θεού. Όσο παρέμεναν στην Κύπρο αναζητώντας το κατάλληλο μέρος, πλήθος κόσμου τους ακολουθούσε για να ακούσει τις διδασκαλίες τους. Από την Κύπρο προστέθηκαν άλλοι 38 Πατέρες και αποφάσισαν να μετακινηθούν όλοι μαζί στην Αττάλεια της Μικράς Ασίας. Όμως, ούτε κι εκεί κατάφεραν να βρουν τον ερημικό τόπο που επιθυμούσαν καθώς πλήθη κόσμου συνέρρεαν κοντά τους. Στην Αττάλεια προστέθηκαν άλλοι 24 Πατέρες και όλοι μαζί μετανάστευσαν στην Κρήτη.
Σκοπός τους ήταν να φτάσουν με τη βάρκα τους στο ανατολικότερο σημείο του νησιού που ήταν το κοντινότερο στην Μικρά Ασία. Εξαιτίας όμως μίας μεγάλης τρικυμίας που κράτησε 24 μέρες τα κύματα τους παρέσυραν στη Γαύδο. Όταν ο καιρός καλυτέρευσε και η θάλασσα ηρέμησε μετακινήθηκαν με τη βάρκα τους από την Γαύδο απέναντι στη Παλαιοχώρα. Φτάνοντας εκεί διαπίστωσαν ότι έλειπε ένας Πατέρας, και ήταν ο Ιωάννης ο Ερημίτης.
Επειδή όμως ο καιρός ξαναχάλασε και δυνατοί αέρηδες φούντωσαν πάλι τη θάλασσα ήταν αδύνατον να γυρίσουν πίσω στη Γαύδο για να αναζητήσουν τον σύντροφό τους, οπότε αποφάσισαν να καθίσουν στην Παλαιοχώρα και να τον περιμένουν προσευχόμενοι.
Τότε οι 98 Πατέρες με πίστη στον Θεό άρχισαν να φωνάζουν: «Αδερφέ Ιωάννη, έλα κοντά μας και μη φοβάσαι», ψάλλοντας διάφορα τροπάρια.
Ο Ιωάννης πήγε στην παραλία της Γαύδου και αφού έκανε το σημείο του σταυρού άπλωσε το ράσο του πάνω στη θάλασσα, τα κύματα σταμάτησαν και κατάφερε με θαυμαστό τρόπο να φτάσει απέναντι, στους άλλους 98 Πατέρες, που το περίμεναν.
Αναζητώντας μέρος να μείνουν οι Πατέρες περιπλανήθηκαν στα βουνά και τις ακτές των Σφακίων. Κατευθυνόμενοι δυτικότερα εντόπισαν μία σπηλιά στο χωριό Αζωγυρέ δίπλα σε ένα ποτάμι. Επειδή όμως η σπηλιά δεν χωρούσε και τους 99 Πατέρες, οι 36 πέρασαν απέναντι το ποτάμι και έμειναν σε μία άλλη σπηλιά. Τρέφονταν με χαρούπια και καρπούς από σκίνο και όλη τη μέρα προσεύχονταν στο Θεό. Και ενώ όλοι οι Πατέρες ήταν ικανοποιημένοι με το κοινοβιακό τρόπο ζωής ο Ιωάννης ο Ερημίτης ήταν ένθερμος υποστηρικτής του απόλυτου μοναχικού βίου. Γι’ αυτό και αποφάσισε να φύγει από το κοινόβιο και να αναζητήσει το δικό του μέρος που θα αφιερωνόταν ψυχή και σώμα στο Θεό. Πριν φύγει μακριά από τους υπόλοιπους Πατέρες στην τελευταία προσευχή τους που έκαναν όλοι μαζί παρακάλεσαν τον Θεό να πεθάνουν όλοι μαζί την ίδια μέρα.
Φεύγοντας από το κοινόβιο ο Ιωάννης ο Ερημίτης έφτασε στο Ακρωτήρι των Χανίων. Κατά την παράδοση, διάλεξε το σπήλαιο που φέρει ακόμη το όνομά του, κάτω από το Γουβερνέτο, στην περιοχή που σήμερα ονομάζεται Καθολικό ή, κατά άλλη -μη αποδεδειγμένη -εκδοχή, στο σπήλαιο με τη σημερινή ονομασία του Τζογάνη.
Μία μέρα, που είχε βγει προς αναζήτηση τροφής ή νερού, μέσα στο σκοτάδι ακόμη, κάποιος κυνηγός, ενεδρεύων για θήραμα, δεν κατάλαβε ότι πρόκειται για ανθρώπινο ον και τον χτύπησε με τα βέλη του τόξου του. Αιμορραγώντας, ο άγιος προσπάθησε και γύρισε στον τόπο του, για να κοιμηθεί εκεί προσευχόμενος. Ο κυνηγός, ακολουθώντας τα σημάδια από το αίμα, έφθασε ως αυτόν και, όταν αντιλήφθηκε τι έκανε σε έναν άγιο άνθρωπο, γονάτισε και ζήτησε συγχώρεση, που έλαβε από τον Ιωάννη λίγο πριν παραδώσει την Άγια Ψυχή του στον Κύριο.
Οι υπόλοιποι 98 θεοφόρετοι πατέρες -σύμφωνα με την παράδοση- κοιμήθηκαν ειρηνικά, όπως το ζήτησαν από τον Θεό, την ίδια στιγμή που κοιμήθηκε ο Άγιος Ιωάννης ο Ερημίτης, ο ένας μετά τον άλλο, όπως ήταν εκείνη τη στιγμή. Δηλαδή άλλος ακουμπισμένος στη ράβδο του, άλλος γονατιστός, άλλος όρθιος, άλλος κοιμώμενος κ.λ.π. Αυτά συνέβησαν στις 6 Οκτωβρίου του 1632 και με απόφαση του πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Κύριλλου, ο Άγιος Ιωάννης ο Ερημίτης και οι συν αυτώ 98 Πατέρες εορτάζονται στις 7 Οκτωβρίου.
