Μητροπολίτης Βεροίας: Την Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου (προ της Υψώσεως) ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό Αγίου Αλεξάνδρου Αλεξανδρείας (Ημαθίας).
Στο τέλος της θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος χειροθέτησε σε Αναγνώστη τον ιερόπαιδα Κωνσταντίνο Καρκαμάνη.
Ομιλία Σεβασμιωτάτου
«Εμοί δε μη γένοιτο καυχάσθαι ει μη εν τώ Σταυρώ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού».
Παραμονή της μεγάλης εορτής της παγκοσμίου Υψώσεως του τιμίου και ζωοποιού Σταυρού του Κυρίου μας και ο λόγος του πρωτοκορυφαίου αποστόλου Παύλου είναι για τον Σταυρό.
Τι ήταν ο σταυρός; Ήταν το όργανο με το οποίο θανάτωναν την εποχή του Χριστού τους πιό μεγάλους κακούργους, τους πιό φοβερούς εγκληματίες. Και αυτή την καταδίκη επέλεξαν οι Εβραίοι για τον Κύριό μας, ο οποίος «διήλθε ευεργετών και ιώμενος» τις σωματικές και τις ψυχικές τους νόσους. Αυτή την καταδίκη επέλεξαν, γιατί πίστευαν ότι έτσι θα απαλλασσόταν από την παρουσία του και δεν θα αισθανόταν τον λόγο του να τους ελέγχει. Αυτή την καταδίκη επέλεξαν, γιατί το μίσος και ο φθόνος δεν τους άφηνε να παραδεχθούν ότι ο Χριστός ήταν όντως ο Υιός του Θεού και ο λυτρωτής του κόσμου, ήταν ο Μεσσίας που για αιώνες ανέμεναν, για να τους απαλλάξει από την προπατορική αμαρτία και να αποκαταστήσει τη σχέση τους με τον Θεό.
Και αυτό το όργανο της αισχύνης και της καταδίκης μετετράπη, από τη στιγμή που ο Χριστός ανήλθε επ᾽ αυτού και συγχώρησε και τους σταυρωτές του, σε πηγή αμέσου λυτρώσεως και σωτηρίας. Έγινε όργανο μετανοίας και αφέσεως, έγινε απαρχή της νέας ζωής.
Επί του Σταυρού εκένωσε ο Κύριός μας σε απόλυτο βαθμό εαυτόν για τη σωτηρία μας και ταπεινώθηκε μέχρι του σημείου να βιώσει και την εγκατάλειψη του Θεού-Πατέρα. Και αυτή η άκρα ταπείνωση του Κυρίου ενέπνευσε τον πρωτοκορυφαίο απόστολο Παύλο, για να διακηρύξει ότι ο Σταυρός του Χριστού είναι το καύχημά του, το μοναδικό και απόλυτο. Και καυχάται γι᾽ αυτόν, γιατί πιστεύει ακράδαντα σε Αυτόν ο οποίος επί του Σταυρού συγχώρησε τις αμαρτίες όλου του κόσμου και συνήνωσε «τά το πρίν διεστώτα», τον πεπτωκότα δηλαδή άνθρωπο με τον φιλάνθρωπο Θεό.
Και εάν η καύχηση για οτιδήποτε άλλο αποτελεί για τον άνθρωπο έκφραση υπερηφανείας και εγωισμού, η καύχηση για τον Σταυρό του Χριστού είναι καύχηση για τη θυσία του Χριστού για χάρη του ανθρώπου. Είναι καύχηση για την ταπείνωση του Χριστού για τη σωτηρία μας. Είναι καύχηση γιατί πιστεύουμε στον Χριστό, ο οποίος για τη δική μας αγάπη και για τη δική μας σωτηρία δέχθηκε να υποστεί αυτή τη μεγάλη ταλαιπωρία, ψυχική και σωματική, αγγόγυστα και χωρίς κανένα όφελος η συμφέρον. Διότι ο Χριστός θυσιάσθηκε επί του Σταυρού για τις αμαρτίες όχι μόνον όσων θα τον πίστευαν και θα τον ακολουθούσαν, αλλά και για τις αμαρτίες αυτών που θα παρέμεναν αδιάφοροι στην πρόσκλησή του και για εκείνους ακόμη που θα τον εχθρεύονταν και θα τον εδίωκαν.
Όμως ο πρωτοκορυφαίος απόστολος Παύλος καυχάται για τον Σταυρό του Κυρίου και για έναν ακόμη λόγο. Καυχάται, γιατί ο Σταυρός του Χριστού είναι για κάθε άνθρωπο που τον πιστεύει, «δύναμις Θεού». Είναι «όπλον κατά του διαβόλου» που προσφέρει σε όλους μας τη δυνατότητα όχι μόνο να νικήσουμε τον αιώνιο αντίδικό μας, τον πονηρό, αλλά και να ανακαινίσουμε τον εαυτό μας, νεκρώνοντας τον παλαιόν άνθρωπον «σύν ταις πράξεσιν αυτού και ταις επιθυμίαις» και αφήνοντας να γεννηθεί μέσα μας «ο κατά Θεόν κτισθείς» νέος άνθρωπος.
Αυτή τη δύναμη δίδει και σε εμάς ο Σταυρός του Κυρίου, τον οποίο θα υψώσει η Εκκλησία μας αύριο στους ναούς μας, για να τιμήσει την ιστορική ύψωση του τιμίου Σταυρού στα Ιεροσόλυμα τόσο μετά την εύρεσή του από την αγία Ελένη, τη μητέρα του Μεγάλου Κωνσταντίνου, όσο και μετά την νίκη του βυζαντινού αυτοκράτορος Ηρακλείου εναντίον των Περσών που είχαν αρπάξει και απομακρύνει τον τίμιο Σταυρό από τον ναό της Αναστάσεως.
Αυτή τη δύναμη δίδει ο Σταυρός του Κυρίου μας και στον πνευματικό μας αγώνα αλλά και στη ζωή μας, εφόσον βεβαίως και εμείς όχι μόνο τον τιμούμε και τον προσκυνούμε κατά την εορτή της Υψώσεώς του η κατά την Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως, αλλά όταν αισθανόμεθα καύχηση γι᾽ αυτόν, όπως αισθανόταν και ο μέγας απόστολος Παύλος, ο ιδρυτής της τοπικής μας Εκκλησίας.
Θα πρέπει να αισθανόμεθα αυτή την καύχηση, γιατί και για μας ο Σταυρός του Χριστού είναι δύναμη και προστασία. Και αυτή την καύχηση θα πρέπει να την εκφράζουμε και να την διαδηλώνουμε κάνοντας το σημείο του Σταυρού, όποτε αρμόζει και όποτε αισθανόμεθα την ανάγκη, ομολογώντας έτσι την πίστη μας στη δύναμή του και την ευγνωμοσύνη στον Χριστό που θυσιάσθηκε επ᾽ αυτού για μας, για να σηκώσει την αμαρτία όλου του κόσμου, για να έχουμε πάντοτε τη χάρη και την ευλογία του, για να είμαστε σε όλη μας τη ζωή συσταυρωμένοι με τον Χριστό και συναναστημένοι μαζί του.
Για περισσότερες φωτογραφίες πατήστε τον σύνδεσμο ΕΔΩ
