Ι.Μ. ΒΕΡΟΙΑΣ: Με ιδιαίτερη λαμπρότητα και μεγαλοπρέπεια το διήμερο 13 και 14 Σεπτεμβρίου πανηγύρισε όπως κάθε χρόνο ο Ιερός Ναός των Αγίων Ισαποστόλων Κωνσταντίνου και Ελένης στην Κοζάνη, με την ευκαιρία της δεσποτικής Εορτής της παγκοσμίου Υψώσεως του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού.
Ανήμερα της εορτής το πρωί τελέστηκε Πολυαρχιερατικό Συλλείτουργο προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμονος, ο οποίος κήρυξε και τον θείο λόγο, ενώ έλαβαν μέρος οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Γρεβενών κ. Δαβίδ, ο οποίος χοροστάτησε και στον Όρθρο, Σισανίου και Σιατίστης κ. Αθανάσιος, Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Ιερώνυμος και ο οικείος Ποιμενάρχης Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σερβίων και Κοζάνης κ. Παύλος.
Στo τέλος του Όρθρου πραγματοποιήθηκε η καθιερωμένη τελετή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, ενώ στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο οικείος Ποιμενάρχης Σεβ. Μητροπολίτης Σερβίων και Κοζάνης κ. Παύλος εξέφρασε τις θερμές ευχαριστίες του προς τους Αγίους Αρχιερείς που λάμπρυναν με την παρουσία τους την πανήγυρη αλλά και προς όσους συμμετείχαν και συνέβαλαν στην άρτια διοργάνωση της με πρώτο τον Πρωτοσύγκελλο της Ιεράς Μητροπόλεως Σερβίων και Κοζάνης και Προϊστάμενο του Ιερού Ναού, Αρχιμανδρίτη του Οικουμενικού Θρόνου π. Χριστοφόρο Αγγελόπουλο.
Ο Σεβ. Μητροπολίτης Βεροίας κ. Παντελεήμων στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Ώ τού παραδόξου θαύματος! εν τούτω έθνη βάρβαρα ήττηνται· εν τούτω σκήπτρα ανάκτων ήδρασται».
Εορτή τής Υψώσεως τού τιμίου Σταυρού καί η Αγία μας Εκκλησία μνημονεύει σήμερα τόσο τήν πρώτη ύψωσή του, όταν η αγία ισαπόστολος Ελένη μετά από προσπάθειες πολλών ετών αξιώθηκε νά ανακαλύψει τόν Σταυρό τού Κυρίου, τόν οποίο είχαν καταχώσει οι Ιουδαίοι σέ μία χαράδρα, καί έριχναν επάνω στούς σταυρούς τά σκουπίδια τους, καί τούτο γιά νά μήν τιμάται από τούς χριστιανούς αλλ’ ώ τού θαύματος, εκεί πού ήταν τά σκουπίδια, φύτρωνε πάντοτε ο βασιλικός! όσο καί τή δεύτερη ύψωσή του από τόν ευσεβή βασιλέα Ηράκλειο, ο οποίος κατόρθωσε μέ τή δύναμη τού Σταυρού νά νικήσει τούς Πέρσες, πού τόν είχαν αρπάξει από τά Ιεροσόλυμα, καί νά τόν υψώσει καί πάλι έναν χρόνο αργότερα στήν αρχική του θέση.
Δέν είναι όμως μόνο τά δύο αυτά ιστορικά γεγονότα πού κάνουν τούς χριστιανούς σέ όλο τόν κόσμο νά τιμούν τόν Σταυρό τού Κυρίου μας. Δέν είναι μόνο αυτά τά γεγονότα, τά οποία καθιέρωσαν τήν εορτή τής Υψώσεως τού τιμίου Σταυρού, τήν οποία καί σείς ευλαβώς κατ’ έτος εορτάζετε καί χαρμοσύνως πανηγυρίζετε στόν περικαλλή αυτόν ναό τών αγίων ενδόξων βασιλέων καί ισαποστόλων Κωνσταντίνου καί Ελένης, πανήγυρη στήν οποία μετά πολλής χαράς συμμετέχει η ελαχιστότης μου καί οι Σεβασμιώτατοι Άγιοι Αρχιερείς κατόπιν τής ευγενούς καί φιλαδέλφου προσκλήσεως τού πολυσεβάστου ποιμενάρχου σας, Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σερβίων καί Κοζάνης κ. Παύλου, πρός τόν οποίο καί εκφράζω τήν ευγνωμοσύνη μας καί τίς θερμότατες ευχαριστίες μας.
Είναι μαζί μέ αυτά τά ιστορικά γεγονότα καί η εμπειρία τών θαυμάτων τού Σταυρού, τά οποία έζησε τό ευσεβές Γένος μας κατά τή μακραίωνη ιστορική του πορεία. Διότι από τήν εμφάνισή του στόν νεαρό τότε καί ειδωλολάτρη ακόμη αυτοκράτορα Κωνσταντίνο, μαζί μέ τήν ουράνια υπόδειξη «εν τούτω νίκα», ο Σταυρός τού Κυρίου μας, τό ξύλο αυτό τής καταδίκης καί τής ατιμώσεως, δέν είναι μόνο πηγή σωτηρίας καί απολυτρώσεως από τήν αμαρτία καί τόν θάνατο, δέν είναι μόνο τό ζωηφόρο φυτό, τό οποίο χαρίζει στόν πεπτωκότα άνθρωπο ζωή καί αθανασία, δέν είναι μόνο «όπλον κατά τού διαβόλου» καί «τών πνευματικών τής πονηρίας εν τοίς επουρανίοις», δέν είναι μόνο σύμβολο νίκης καί θριάμβου κατά τών αοράτων εχθρών, αλλά καί σύμβολο νίκης καί θριάμβου καί κατά τών ορατών εχθρών, σύμβολο ισχύος καί δυνάμεως τών εις Χριστόν πιστευόντων καί αγωνιζομένων γιά τό αγαθό καί τό δίκαιο.
«Εν τούτω έθνη βάρβαρα ήττηνται· εν τούτω σκήπτρα ανάκτων ήδρασται».
Αυτόν τόν ύμνο επαναλάμβαναν οι πατέρες μας εορτάζοντας κατά τή διάρκεια τών χρόνων τής σκλαβιάς τή σημερινή μεγάλη εορτή τής Υψώσεως τού τιμίου Σταυρού. Αυτόν τόν ύμνο επαναλάμβαναν οι πατέρες μας, σηκώνοντας τόν δικό τους βαρύ καί αβάστακτο σταυρό τής υποδουλώσεως στόν αλλόθρησκο καί βάρβαρο κατακτητή, πού διέλυσε τή χριστιανική αυτοκρατορία τους, πού βεβήλωσε τούς ναούς καί τά μοναστήρια τους καί πού πολλές φορές μετέτρεψε τόν σταυρό σέ αγχόνη, γιά νά κρεμάσει από αυτήν τήν αγχόνη τίς χιλιάδες τών νεομαρτύρων, μέ πρώτο τόν ιερομάρτυρα πατριάρχη άγιο Γρηγόριο τόν Ε/, οι οποίοι δέν θέλησαν νά αρνηθούν τήν πίστη τους στόν Εσταυρωμένο Αρχηγό καί τελειωτή τής πίστεώς τους, τόν Χριστό, δέν θέλησαν νά αφήσουν νά σβύσει η ελπίδα τους ότι μετά τόν σταυρό θά ακολουθήσει καί η ανάσταση, η ανάσταση τού Γένους.
Γι’ αυτό, έστω καί άν μέ φόβο καί κρυφή λαχτάρα εόρταζαν τήν εορτή τής Υψώσεως τού τιμίου Σταυρού, δέν έπαυσαν ποτέ νά πιστεύουν ότι «εν τούτω έθνη βάρβαρα ήττηνται» καί ότι ο Χριστός θά χάριζε καί πάλι στό ευσεβές καί πιστό Γένος τών Ελλήνων, πού επί αιώνες διεφύλαξε τό ζωηφόρο ξύλο τού Σταυρού του, «νίκας κατά βαρβάρων».
Γι’ αυτό καί, όταν έφθασε η ευλογημένη ώρα νά ξεσηκωθούν οι πατέρες μας καί νά αποφασίσουν νά αγωνισθούν γιά τήν ελευθερία τους από τόν Τουρκικό ζυγό, τόν Σταυρό επέλεξαν ως σύμβολο, τόν Σταυρό έβαλαν στά λάβαρα καί τίς σημαίες τους, τόν Σταυρό ύψωσαν, όταν ξεκίνησαν τήν επανάσταση τού 1821, καί τή χάρη καί τή βοήθειά του επικαλούντο σέ όλες τίς κρίσιμες στιγμές τών αγώνων τους.
Αυτό αποδεικνύει, εκτός τών άλλων, καί τό μήνυμα πού έστειλε στήν ελληνική κυβέρνηση ο Γέρος τού Μοριά, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, όταν κατέλαβε τό 1822 τό Ναύπλιο, στό οποίο έγραφε: «Εις δόξαν τού αηττήτου Σταυρού καί τού πρωτοκλήτου Ανδρέα, χθές εισήλθομεν εις τό υπερήφανον Παλαμήδι καί υψώσαμεν τάς νικητάς τού Σταυρού σημαίας μέ τρόπον ανήκοντα εις τήν δόξαν τού Χριστού».
Τιμώντας καί εμείς σήμερα τή μεγάλη εορτή τής Υψώσεως τού τιμίου Σταυρού, μαζί μέ τήν επέτειο τών 200 χρόνων από τήν έναρξη τής Ελληνικής Επαναστάσεως τού 1821, άς εκφράσουμε τήν ευγνωμοσύνη μας πρός τόν εν αυτώ προσπαγέντα Σωτήρα καί Λυτρωτή μας, ο οποίος μέ τή θυσία του επί τού Σταυρού δέν μάς χάρισε μόνο τήν απαλλαγή μας από τήν αμαρτία καί τήν καταδυναστεία τού διαβόλου, αλλά καί μάς κληροδότησε τόν Σταυρό του ως όπλο ισχυρό, διά τού οποίου «έθνη βάρβαρα ήττηνται».
Άς τού εκφράσουμε τήν ευγνωμοσύνη μας, γιατί μέ τή δική του βοήθεια ο αγώνας τών πατέρων μας ευοδώθηκε, καί έτσι εμείς μπορούμε νά εορτάζουμε ελεύθεροι τή σημερινή εορτή καί νά δοξάζουμε τόν Χριστό γιά τήν ελευθερία πού μάς χάρισε.
Η σημερινή όμως εορτή μάς υπενθυμίζει ότι γιά κάθε ανάσταση απαιτείται θυσία, απαιτούνται θυσίες, τίς οποίες θά πρέπει όλοι μας νά είμαστε έτοιμοι νά κάνουμε, ακολουθώντας τό παράδειγμα τού Κυρίου μας πού θυσιάσθηκε πρώτος γιά τή σωτηρία μας, αλλά καί τών πατέρων μας πού θυσιάσθηκαν γιά τήν ελευθερία τού Έθνους μας.
Εορτάζοντας, λοιπόν, σήμερα τόν τίμιο Σταυρό, άς επικαλούμεθα μέ πίστη τή χάρη του, ικετεύοντάς τον νά διαφυλάττει τήν πατρίδα μας, η οποία δυστυχώς διέρχεται άσχημες ημέρες, αλλά καί νά προστατεύει καί τόν καθένα μας προσωπικά μέ τή δύναμή του καί νά μάς σώζει πάντοτε από κάθε ορατό καί αόρατο εχθρό καί κίνδυνο.
Ευχαριστίες πάλιν καί πολλάκις πρός τόν Σεβασμιώτατον ποιμενάρχην σας, αυτόν τόν εκλεκτό ιεράρχη τής Εκκλησίας μας, ο οποίος είχε τήν καλωσύνη διά μίαν εισέτι φοράν νά προσκαλέσει καί εμένα καί τούς Σεβασμιωτάτους Αγίους Αρχιερείς, νά εορτάσουμε αυτή τή μεγάλη εορτή τής Εκκλησίας μας, τήν Ύψωση τού τιμίου Σταυρού. Άς ευχηθούμε ο τίμιος Σταυρός νά μάς βοηθά καί νά μάς υψώνει στή σωτηρία μας. Αμήν.
